Trudne pytania

[Anna_Para]

Babo: serio bardzo mi się Twoja wersja, zwłaszcza II strofka! Dzięki! Para:)

[Pan_Biały]

trudne pytania nie bolą, bolą odpowiedzi
jest szczerze a ja to zawsze doceniam w wierszach
pozdrawiam
r

[Anna_Para]

Panie Biały: Szczerze? Wolałabym konstruktywnie kilka słów o tekście: dobry, słaby, lepszy, gorszy, czy metaforki leżą...Skąd bowiem wiesz, czy szczery? Cieplutko, Anna :)

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

masz rację nie wiem

[Oxyvia]

Na "trudne pytania stawiane życiu" nie ma odpowiedzi. I dobrze. Bo gdyby tak znaleźć odpowiedzi na wszystko, to życie straciłoby sens, nie byłoby czego w nim szukać.
Wszystko się zmienia, uczucie też. Ale to nie znaczy, że musi przemijać. Myślę, że o tym jest Twój wiersz, który "pisze się jednym wersem", jak jednym tchem, jak jednym właśnie uczuciem, mimo wszelkich zmian "kostiumów i dekoracji".

[Anna_Para]

Oxy: Dziękuję serdecznie. Rozumiesz doskonale treść wiersza. Mam zboczenie: chciałabym jeszcze (prócz indywidualnej interpretacji wiersza) wiedzieć, czy wiersz się podoba. Niektórzy za to na mnie krzyczą, ale naprawdę zawsze proszę o opinię o warsztacie, o ogólną ocenę wiersza: dobry? Podoba się? Nie narzucam się jednak :)))) Serdecznie, cieplutko, Para:)

[Oxyvia]

Aniu, gdyby wiersz mi się nie podobał, to bym się przy nim nie zatrzymała i nie zastanawiałabym się nad jego interpretacją, nie chciałoby mi się jej formułować. Jest to jeszcze jedno porównanie życia do teatru - jedno z tysięcy, jakie już były - ale jest oryginalne, niepowtarzalne, akurat tak jeszcze o tym nikt nie pisał. U Ciebie teatr życia nie jest udawaniem, nie jest fałszem, nie jest też złudzeniem. Jest sztuką kochania i poszukiwania prawdy. A sedno tej prawdy jest w tym, co niezmienne, stałe, choć ciągle zmienia kostiumy i otoczenie dekoracji. Istnieją wartości niezmienne, ja też tak uważam, chociaż trudno je zdefiniować i uchwycić.
Pewnie, że podoba mi się wiersz. Jest pełen filozofii i poezji.

[Anna_Para]

Oxy: Bardzo dziękuję, że zechciałaś wrócić i wyrazić ocenę, która bardzo mnie satysfakcjonuje! Serdeczności i wyrazy wdzięczności, cieplutko, Para:)

[emil_grabicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trudne pytania są jak zjawy nocne
mówisz von! a one hyc po łóżko
zapraszasz, a te czmych kominem
nie jesteś sama, bo z mokrą poduszką

Pozdrowienia, Para-normalny Emil G.

hm, kształty ślepych nocy, to dobre, choć oko wykol. W nocy najlepiej rozmawiać migowo-dotykowym... hahaha :)

[Anna_Para]

Dzięki Grabiczku: wprawdzie starasz się strywializować, ale wiem, co wiem! Nie mówi się "von" tylko "reset" - ostatnio taka moda;
Ps. A wiersz rozumiem - się nie podoba? Szkoda;((( Grabiczku

[emil_grabicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wcale nie napisałem, że się nie podoba. Bo właśnie jest odwrotnie, ale niepewnie poruszam się w za-Paro-wanych konwencjach, zawoalowanych słowach i gestach do niezidentyfikowanych obiektów... Hm, to smutek, bo wiem, że nie chodzi o mnie. Nie mam pięknych palców, jeno silne i szorstkie, jak nasze życie.
Pozdrowienia, bosze, ale się na-Paro-wałem... hahaha

czasami reset znaczy koniec świata... świata wyobrażeń, dotyków na odległość i super kompatybilnych elektronicznych feromonów, które drażnią zmysły i wyobraźnię.

[Anna_Para]

Grabiczu: Dziękuję, że się podoba.

[szarobury]

Zdecydowanie "ładny". :) Owocuje we mnie mnogością MOICH obrazów. Choć tam w tle próbuję nieporadną kreską wydobyć kontur Twojej postaci.