Romantyzm

[Łukasz Michał K.]

Czary i świece znienacka zgasły
I zła czerń zagnieżdzona w komnacie
W witraży cieniu wnet wrota trzasły
A w sercu lichym bojaźń kołacze

I weszły hukiem zgasłe istoty
Szukając w noc niebiańskiej granicy
Gardzili żyjąc potęgą cnoty
Nieszczęśni wiecznie mar podróżnicy

Wtem światła łuna bije w ich czoła
W popłochu skryci patrzą w jej blaski
Kogóż to białość świetli dokoła ?
Tegoż kto cnotą dosięgnął łaski

Z nieba tu dotarł prosto na ziemię
Na skrzydłach duszy swego okrycia
Jakże tam trafił zapytasz z drżeniem
On nieszczęśliwy był tu za życia

[Dla Jaj]

Czułem się jak bym słuchał pierwszego przeboju Budki Suflera .... i te ciarki na plecach.
Pozdrawiam serdecznie W.

[Łukasz Michał K.]

hehe...jakiego przeboju ? :) Bo jak to powiedziałeś to pomyslałem o "Jest taki samotny dom". Choć muszę przyznać, że na niczym się nie opierałem pisząc ten utwór. To trochę starszy wiersz, nie wiedziałem czy go publikować, bo trochę mi nie pasował, ale co tam. Czekam na krytykę ;) Pozdrawiam

[Dla Jaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No. Buziaki, chyba, że jeteś za mlody żeby to był dla Ciebie przbój. W.

[Łukasz Michał K.]

kocham ten utwór...gram go sobie czasami na gitarze. Szkoda, że teraz puszczają w tv muzycznych, chłam zamiast puszczać Budkę Suflera. Cała kultura schodzi na psy...ale możemy sobie za to pośpiewać "a po nocy przychodzi dzień, a po burzy spokój". To wielkie ale nie dla dzisiejszej młodzieży. Cóż tak bywa, sam mam 25 lat, także chyba powinienem się utożsamiać z kulturą "teraźniejszą", ale mam ich gdzieś, bo wiem, że to co robią jest w więszości przypadków nieprawdziwe. Wolę stare klimaty, wolę sztukę przez duże SZ. Pozdrawiam - przepraszam za dziwny język, ale mój stan jest obecnie wskazujący ;)

[Gość]

Stan wskazujący tłumaczy. Ale właściwie co on tłumaczy? Język Twój poprawny, treść zrozumiała.
Może niektórzy też powinni się wprowadzić w taki stan, nim siądą do pisania wierszy? Tak tylko sobie myślę ;-)
Wiersz bardzo mi się podoba.
Serdeczności
J.