Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wyprodukowany przez miłość
tkwię ością w gardle
musisz się stać kimś przed oczami

ojciec po habilitacji, matka w książkach po uszy
mam to wszystko od życia
uciekam w galimatias słów

ja piszę ty piszesz oni piszą
wciąż to samo o pięknie
nie chcę słyszeć piekła

brak pokaleczonej wolności
nie prowadza się na smyczy
snów

Opublikowano

piękny wiersz Rafale..tak jest, wolność jest dana każdemu z nas
i marzenia, sny, są tylko nasze, z nutką żalu ale przejmujący bardzo,
przynajmniej mnie, może zastanowiłabym się nad innym tytułem,
bo inność wcale czasem nie jest taka inna jak nam się wydaje,
bo miłość jest Jedna, choć bywa nierozumiana, J. serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję Krysiu:)
wolność to niestety tylko slogan
pozdrawiam
r
stanowczo nie zgadzam się, że wolność to slogan,
a wiesz dlaczego? bo mam na myśli wolność duchową,
moją własną, wewnętrzną...
tej nikt nie jest w stanie mi odebrać, nawet nakładając mi kaganiec,
jeśli nie ulegnie zniewoleniu moje "ego"

więcej optymizmu :):):)

miłego dnia -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję Krysiu:)
wolność to niestety tylko slogan
pozdrawiam
r
stanowczo nie zgadzam się, że wolność to slogan,
a wiesz dlaczego? bo mam na myśli wolność duchową,
moją własną, wewnętrzną...
tej nikt nie jest w stanie mi odebrać, nawet nakładając mi kaganiec,
jeśli nie ulegnie zniewoleniu moje "ego"

więcej optymizmu :):):)

miłego dnia -
Krysia
Krysiu, masz rację można złamać ciało, ale umysł jest nasz, wolny tylko czy ataki świata zewnętrznego nie zniewalają i nie kradną wolności? tego już bym nie był taki pewien
oczywiście wierzę Twoim słowom skoro tak zaciekle bronisz swojej wolności musisz ją w sobie mieć:)
pozdrawiam i dziękuję za zainteresowanie
najlepszego
r

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po zachodzie Słońca nad Nidzkim, jakiś czas Wenus świeci jeszcze. Ja na jachcie siedzę z kimś bliskim, meteory na nas lecą deszczem.   Jakiś czas Wenus świeci jeszcze, Srebrny Glob po zodiaku chodzi, meteory na nas lecą deszczem, Jowisz bandzie księżyców przewodzi.   Srebrny Glob po zodiaku chodzi, a ja nie wiem, czy sen to czy jawa: Jowisz bandzie księżyców przewodzi, a na łące niebieskiej złota trawa.   I ja nie wiem, czy sen to czy jawa, że Mars jak Betelgeza się rumieni, że na łące niebieskiej złota trawa, a na brzegu błyska coś w zieleni.   Mars jak Betelgeza się rumieni, drzewa w wodzie przejrzeć się starają, a na brzegu błyska coś w zieleni: to świetliki do nas mrugają.   Drzewa w wodzie przejrzeć się starają, ja na jachcie siedzę z kimś bliskim, a świetliki do nas mrugają, po zachodzie Słońca nad Nidzkim
    • @Poet Ka   Dziękuję za światło lampki, która rozświetliła mrok. To Twoja grafika? Bardzo mi się podoba. Kolory idealnie oddają wnętrze zasypiającego Jonasza. Masz rację, że wszyscy tak samo jesteśmy bezradni i jeśli przyjrzeć się bliżej – samotni. Myślę, że Jonasz przede wszystkim ucieka przed sobą. Nie tylko przed cierpiącym, lecz także przed byciem szczęśliwym. Jeszcze nie wie o tym, że robi tak, bo nikt go nie nauczył radości. Jest biedną, pokaleczoną istotą, która potrafi tylko się chować. Ucieka przed światłem, zbyt długo był w ciemności. To nie wynika z tekstu, jest przypisem autora – niuansem.  
    • @Berenika97 @Konrad Koper@Ajar41@Gra-Budzi-kadziękuję!
    • @Jacek_Suchowicz tak, niech poeta pisze, jak chce- pod warunkiem, że sam  będzie się zastanawiał czy to grafomania, czy geniusz... Co ciekawe, zjawisko polaryzuje, ponieważ niedomiar eksperymentu też może doprowadzić do pytania o wartość klasycznej poezji. Czy w jednym, czy w drugim przypadku, potrzebny jest właśnie dystans, mrugnięcie okiem do czytelnika i do samego siebie.
    • @Poet Ka   Ojej, niezły żart! Doskonale wiesz, że Jezioro Aralskie wyschło i zamieniło się w pustynię. Słowa o "litoralu" i "moczeniu stóp" to genialny oksymoron. Nic dziwnego, że Ala chodzi z "językiem na boku" - w końcu ten "litoral" to teraz toksyczna pustynia. Genialna puenta! A poza tym - Ural, koral, litoral, Aral... ta kaskada rymów płynie jak woda. :))) I morał z tego wycieka dość jasny: Lepiej mieć basen, choć mały, lecz własny! I z wodą!   Kapitalny limeryk!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...