Papużka i kotek

[Ela_Ale]

Fantazja podsuwa mi obraz smakowity
Pełen kolorów, puszystości i olśnień
Zmieniłeś się w kotka o sierści srebrnawej
Ja zostałam papużką dość filigranową

Kotek i papużka wyrafinowanych myśli
Nie mieli z początku. Znajomość szła gładko
Ot, czasem jedno drugiemu się przyśni
Bawili się niekiedy niewinnie i słodko

Kotek kiedyś jednak wysunął pazurki
Ostre, gotowe do zaczepki czynnej
I nimi papużkę po mięciutkich piórkach
Raz łapką, raz pyszczkiem jął gładzić niewinnie

Zaloty były z czasem coraz bardziej śmiałe
Dotykał papużkę za chętną jej zgodą
Pobechtał, miauknięciem podniecał jej ciało
Ptaszek poczuł żądzę podobną do głodu

Teraz dzióbek i piórka zaczęły swój taniec
Badały, gładziły, iskały futerko
Mruczenie zabrzmiało jak miłosne granie
Tak rozpoczął się romans zwierzątek niewielki

Koniec tej bajeczki dziwny zdać się może
Kotek w ptasiej klatce pozostał zamknięty
Papużka na niej siedzi wolnością się ciesząc
Morał: prawa miłości bywają nieugięte.

[Dyziek_ka]

Papużko, świetna anegdota
Przyznaję racje
Ty chyba masz kota...
Na razie w klatce

[Dla Jaj]

Wiersz świetny, papuga wstrętna, kota szkoda. Waldek

[Gość]

Będę monotematyczna ale Twoja bajka Elu, jest naprawdę śliczna ;-)
Pozdrawiam ciepło
J.