Płatek śniegu

[Vipere]

Płatek śniegu, spadając na ziemie z subtelnością i blaskiem wielkim,
leci w dół z groźnym wiatru powiewem, w celu spadnięcia na koszmar ziemi.

Ziemi, twardej jak kamień,
zimnej jak lód,
gęstej jak smoła,
głębokiej jak próżni dół.

Stykając się z oziębłością, brakiem wdzięku i wdzięcznością bycia ziemią.
Z mikroprędkością płatek zbliża się - ku celu.

Zbliża się, wiruje w powietrzu.
jest bliżej i bliżej,
dzielą ich tylko centymetry.
Płatek leci w dół i ... upada na ziemie.

Wtem ... umiera i niknie.
Zostaje wspomnienie, wspomnienie w kropli wody.

[Marcin_Erlin]

Vipere, masz wejście jak szeryf do pełnego saloonu...na razie podniosłem łeb nad kufel i karty, dostrzegłem w dymie i usłyszałem w ogólnym wrzasku, ale jak jakiś cowboy...to palcem nie kiwnę w Twojej obronie, ani łezki nie uronię , ot ziewnę i mruknę " Kolejny do ziemi".

[Magda_Tara]

chiba poezja... :((