Opowieść o żołnierzach U.S ARMY

[makowiec]

Życie tych ludzi było beztroskie
Kosili trawnik przed domem i pili piwo
Chodzili do kościoła wygłaszając przykazania boskie
W ich wielkich samochodach kończyło się paliwo

Nagle z dnia na dzień wszystko rzucili
Pozostawiając swoje kochane rodziny
W obronie ojczyzny do armii wstąpili
Wiadomo rzecz jasna z Hitlera winy

Nabór do wojska nie był sprawą prostą
Obozy treningowe tylko dla wytrwałych
Słabi odchodzili to było ripostą
Wszystko przysparzało im kłopotów niemałych

Powstało wiele specjalistycznych jednostek
Powietrzne, morskie oraz lądowe
Jednak szkolenia wnosiły wielki postęp
Do rozpoczęcia wojny oddziały były gotowe

Strach przed pierwszym desantem
Ich wzrok wędrował nawzajem po sobie
Każdy z nich stawał się aliantem
A w myślach widzieli siebie w grobie

Brak słów na odczucia psychiczne
Byli gotowi zginąć za własnego kolegę
Zachowanie godne podziwu oraz logiczne
Przywiązywali do tego wielką wagę

Widzieli niesamowite okrucieństwo
Ludzie bez głów i kończyn leżeli
Chęć zabicia wroga miała pierwszeństwo
Okropne warunki w swych okopach mieli

Gdy nadchodziła zima zasypiali już się nie budząc
Brak ciepłych ubrań i jedzenia doskwierał
Wciąż na warcie czuwali się łudząc
Że dowiezie ekwipunek i dobre wieści generał

Moździerze i kule świstały im nad głowami
Odłamki często raniły i okaleczały
Niektórzy kończyli pod czołgów gąsienicami
Medycy pomoc nieśli dzień cały

Miotacze ognia wraz z granatami
Zbierały straszliwie diabelskie żniwo
Rzeczy zmarłego na froncie stawały się fantami
Dokumenty, śmiertelniki, zegarki były zdobyczą uczciwą

Gigantyczne straty w żołnierzach po obu stronach
W domach żony ze strachem czekały na listy
Morze łez płynęło gdy czytały, że mąż za naród skonał
Ich tragedia, nienawiść i ból był oczywisty

Dziś z tamtych lat pozostali tylko weterani
Przeżyli naprawdę tylko nieliczni
Koszmary nocne przysporzyły im prześladowczych manii
Psychika człowieka po wojnie jest w stanie krytycznym............