Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Odszedłeś naprawdę

Dama Kameliowa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dama Kameliowa

Dama Kameliowa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dlaczego wciąż płaczesz?
Przecież nie ma już łez
Tych dumnych, szczęśliwych i
w końcu tych cierpiących
Nie ma już żadnych łez
Wyschły dzień temu

Dlaczego wciąż się śmiejesz?
Przecież nikt już nie widzi
szeregu tych śnieżnobiałych zębów
Nie ma już uśmiechów
Tych szczerych, fałszywych
i w końcu tych wymuszanych
Nie ma już żadnych uśniechów
Zgasły półtora dnia temu

Dlaczego wciąż mówisz do mnie?
Przecież nikt już nie słyszy twojej mowy
Tej pięknej kwiecistej, czasem nerwowej
i w końcu tej pełnej brzydoty
Nie ma już twoich słów i zdań
Ucichły w połowie dnia wczorajszego

Dlaczego wciąż siedzisz obok mnie?
Przecież Ciebie już dawno nie ma
Już nikt Cię nie widzi, ja Ciebie nie widzę
Chyba że we śnie
Nie ma już Ciebie
Odszedłeś chwilę temu

Ile razy zapukam w wieko trumny
By zrozumieć, że odeszłeś
Nparawdę...

Dyziek_ka

Dyziek_ka

Opublikowano
Opublikowano

W pościgu jutrzejszego dnia zatrzymujesz mnie swoimi wierszami. Są piękne.
Wymuszasz na mnie solidarność smutku. I dlatego czytam co trzeci, bo nie mogę się na dłużej zatrzymywać. Weź moje łzy.

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Komentarz Dyzia na poziomie wiersza Damy Kameliowej, nic dodać, nic ująć! Solidaryzuję się z jednym i z drugim i pozdrawiam...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gra-Budzi-ka
      W pewnym sklepie

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • LessLove
      Silna

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • Berenika97
      wycofany z obiegu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
    • Berenika97
      Kto jest poetą?*

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mitylene   Pytanie w tytule, wielokrotna próba odpowiedzi w treści, i finał bez kropki. Wiersz, który wie, że na swoje własne pytanie nie ma dobrej odpowiedzi - i jest w tym bardziej poetycki niż gdyby ją znalazł.   Ciekawe zdjęcie. 
    • Kapirinia
      Silna

      Przez Kapirinia · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      brzmi jak duet doskonały  @Jacek_Suchowicz cenna uwaga, dzięki @Alicja_Wysocka bardzo dobrze cieszę się  @jan_komułzykant u mnie kłamali, a u Ciebie? @violetta a ja się zacieram @Poet Ka 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...