Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

chadzamy duchem
żyjemy na wietrze
mówisz

odpowiem wierszem

ikra to jakby romans z weną
objawienie złotego środka
biel i czerwień

nigdy nie przestaje tykać
choć pieczęć przybita
czas się nie zatrzyma

co z nim
jak myślisz

to ona
wciąż z nim wygrywa

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pozwól, że przeczytam po swojemu
:)

chadzamy duchem
żyjemy na wietrze
mówisz

wierszem odpowiem

ikra jak romans z weną
objawienie złotego środka
czerwień i biel

zawsze tyka
choć przybita pieczęć
czasu nie zatrzymasz

ona z nim wciąż
wygrywa

Zbyszku, mam warsztatowe sugestie - zwroć uwagę na układ wyboldowanych rymów /
są ukryte wewnątrz wersów / wg mnie korzystniej dla formy białego wiersza /
sorki, że opuściłam
co z nim
jak myślisz

wg mnie zbędny zapychacz /

na pierwszy rzut oka ten wiersz wydaje mi się ripostą do moich dwóch ostatnich wierszy :) nad interpretacją jeszcze pomyślę :)
:-)
cieplutko i serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

A czytaj jak chcesz Krysiu :)
Dziękuje za warsztatowe muśnięcie
- no któżby inny tak chciał ? :)))

Tak to jakby riposta do Twoich
ostatnich wierszy
He, he... w tym czasie to już nie ostatnich... :))

Miłego wieczoru.
Serdecznie pozdrawiam :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
    • Witaj - tytuł  super - a wiersz bardzo ciekawy - lubię cię czytać  - twoje wiersze            są zawsze ciekawe bardzo refleksyjne -                                                                                   Pzdr.serdeczznie.                                                                              
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Od Nory mamy rondo   Ada Bzik rondo od norki zbada    
    • @Berenika97 Świetnie to podsumowałaś. Wydaje mi się, że radość i happy end przez wielu jest uważana za banalne, a w Rosji także na niemożliwe , stąd piszący się po prostu dostosowali do realu. Dzięki za ten wpis.  @Leszczym Widziałem film, smutek od początku do końca. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...