Zgłoś

@Benjamin Artur dzięki     @Łukasz Wiesław Jasiński tak

Pewnie Jerzy się ucieszył wiersz skanując bystrym wzrokiem, W końcu prezent się należy  za wygrany bój ze smokiem.     Ładny wiersz. Pozdrawiam.     

Mówią jej: „To minie”, „nie był wart łez”, „znajdziesz kogoś” - jakby uczucie było meblem, który da się wymienić. Chcą naprawiać pamięć, rzucając na stół jego błędy jak fałszywe monety. Ale nie mogą czuć ciężaru pustki, który co rano kładzie się na jej piersi. Nie wiedzą, że skóra wciąż pamięta ogień, gdy jego usta unieważniały wszystko wokół. Luiza nienawidzi chłodu pocieszenia - jak miałyby pojąć pożar, którego nie gasiły własnym ciałem? Wreszcie wyszły, zostawiając zapach stygnącej herbaty i wynosząc swoją litość. Nie szuka nowej miłości, szuka jego cieni, pozwala sobie na luksus bycia nieuleczoną.

@Sylwester_Lasota   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

Ola, leż! Jeż u róż. Ejże, lalo!