Tylko we dwoje.

[Ryszard Kisiel]

Siedzimy sobie nad ruczajem,
Rzeka u naszych stóp się wije.
Dookoła zieleń, pachnie majem,
Pocałunkami zdobię szyję.

Ptaszek przeleciał nad głowami,
Tnąc skrzydełkami martwą ciszę.
Na kryształowej tafli wody,
Zmęczony topik się kołysze.

A my siedzimy przytuleni,
Kreśląc ambitne nasze plany.
Słonko nas złotem obsypuje,
Jak można być niezakochanym?

R > K



topik - to pajączek wodny

[Duks]

Witaj przyjacielu.
Bardzo ładny wierszyk.
Nieskomplikowany (w dobrym tego słowa znaczeniu) i bardzo obrazowy.
Aż „zobaczyłem” tych zakochanych.:)
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej

Ps.
W pierwszym wersie ostatniej strofy, wkradła się drobna literówka.
Powinno być przytuleni.
W ostatnim wersie – niezakochanym.

[Ryszard Kisiel]

Witaj Andrzeju, starość nie radość myślisz dobrze, piszesz źle.
Dzięki .Serdecznie pozdrawiam przyjacielu.

[krzysztof marek]

urokliwie Ryszardzie, jak zawsze.
a Twoim w okolicznościach wskazanych w wierszu nie da się być niezakochanym!
pozdrawiam serdecznie :)))

[Ryszard Kisiel]

Witaj Krzysztofie, przyjacielu, jak zwykle serdecznie pozdrawiam. Brrr.. Jak zimno.
Życzę cieplejszych dni, Tobie i nam wszystkim.

[Sir Ser]

W trzecim wersie pierwszej strofy: powinno być chyba "dookoła"? Chyba że ten wiersz to jakiś programowy manifest przeciw ortografii?:))
Wiersz jest przede wszystkim NIESKOMPLIKOWANY. co dla jednych może być jego zaletą, ale dla innych - niestety - wadą.

[Sir Ser]

Ach, byłbym zapomniał... Zwizualizowałem sobie tę scenę i wyszło mi, że skoro podmiot liryczny siedzi nad ruczajem ("mała rzeczka, potok" wg SJP), to chyba w chwilę później przeszła jakaś fala powodziowa, bo w drugim wersie siedzi już nad rzeką. Na dodatek ta rzeka wije się pod stopami, co zakłada szerszą perspektywę - czyli ta rzeka musi być daleko w dole, skoro widać jej wijące się koryto. I chwała Bogu, bo jakby podmiot siedział tuż nad rzeką, rzeczona fala mogłaby go zmyć. Ponadto trochę nie rozumiem drugiej strofy: skoro mamy maj, zielono, łono przyrody, szumiącą rzekę - to przecież obraz pełen zycia, więc skąd martwa cisza? No i nie jestem pewien, czy topika męczy kołysanie się na wodzie (jak chce odpocząć, to wychodzi na ląd?), ale nie jestem specjalistą od stawonogów. Poza tym wiersz fajny, taki bukoliczny i ekologiczny:)
No i jeszcze jeden drobiazg: po tytule nie stawiamy kropek.

Pozdrawiam serdecznie:)

[Ryszard Kisiel]

Brawo Sir Ser! Jesteś wspaniałym analitykiem. Nie każdy wpadłby na to. Masz rację,że ruczaj różni sie od rzeki, ale w sumie obydwa podmioty są rzkami i w jednej i w drugiej płynie woda a nie miód. Topik nie wychodzi z wody, pobrudziłby sobie stopy.
W poezji istnieją: porównania, przenośnie, anomatopeje i trochę fantazji.
To niejest dowód rzeczowy, historyczny, który musi prezentować prawdę.
Chociaż i zwymienionymi różnie bywa. Tak, że Ser nie masz powodów aby nie spać po nocach. Fajny z ciebie człowiek, widzę to. Serdecznie pozdrawiam. ;-))