Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

między żółtym a czerwonym
zieleń stawia pasjanse
będą migotać w bezkres
wiecznej miłości

dobrze że nie my
żonglujemy grawitacją
pod gwiazdami
formy i szaty nasze

same obronią co nas łączy
do utraty tchu

wymodlone serce
bez zapomnienia

Opublikowano

bardzo ciekawy wiersz można go odbierać różnie

między żółtym a czerwonym
zieleń stawia pasjanse
będą migotać w bezkres
wiecznej miłości

dobrze że nie my
żonglujemy grawitacją
pod gwiazdami
formy i szaty nasze----- nasze formy i szaty

same obronią co nas łączy
do utraty tchu

wymodlone serce
bez zapomnienia


Nie będę pisał dlaczego owa inwersja
Reasumując wiersz na plus

serdecznie

be

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To trudno opiniować, a poza tym nie piszesz często :)
jest tu ciekawa myśl. .
W wierszu twoim powyższym zauważyłąm małą sympatyczną przewrotkę (ja to tak nazywam ) jest i też liryczniej - nie oceniam źle.
- a tak właściwie to zawsze jednak oceniamy trochę z nutą siebie i swoich upodobań, ale oby zawsze szczerych.
Dla mnie to jest ważne.

Serdecznie
Opublikowano

Dziękuje Bestio za sugestię
bardzo trafną z resztą
i za pozytywny odbiór
Różnorodność odbioru to cel pisania, bo przyciąga
różnych czytaczy w różnym nastroju w danej chwili
a nawet różne gusta

Serdecznie pozdrawiam :)

Opublikowano

No tak, ostatnio piszę jakby mniej lirycznie
pochmurno i marudno... może :)
ale twardziej po ziemi.
Szczerość nastrojów to z pewnością podstawa
pisania trafiającego do wielu, mimo różnych upodobań.

Dziękuję za refleksje i podzielenie się spojrzeniem
Pozdrawiam Elika :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...