Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jedna przyjaźń która trwa
Dwoje ludzi co się zna,
Zna, rozumie, lubi, wspiera..
Przed uczuciem się opiera.

Teraz na to im nie wolno,
Życie pędzi drogą wolną
Po rozdrożach dorosłości.
W sercu smutek, pełno złości.

Każdy dzień zadaje rany.
Często jesteś załamany.
Dom, miłość, praca, szkoła.
Teraz ktoś Ci pomóc zdoła?

Życie daje i zabiera,
Ktoś się rodzi, ktoś umiera.
Tak ten świat jest poukładany
Ciężko jest wprowadzić zmiany

Jedno jest co będzie trwało.
W trudnych chwilach pomagało
Gdy nam zabraknie pomysłu jak żyć
Wiary do walki, siły by być.

To co nam zawsze pomagać będzie
Ta przyjaźń, jedyna, prawdziwa, wieczna

Opublikowano

Panie Zbigniewie, proszę przeczytać głośno to, co Pan napisał. Czy jest to wyliczanka dla dzieci, czy Pańskie wspominki Czy jest to może wiersz? Czy miał tenże wiersz mieć rytm? Pogubił się!
Treść jest moralizatorska, pseudopomocna komuś tam. Po co jest ten tekst? Trzymam kciuki. Najlepsze życzenia.

Opublikowano

Tekst mówi o współczesnych relacjach między ludzmi, lękiem przed bliskością w dobie komputerów i tym podobnych "im" zamienników tych głębszych i prawdziwych uczuć jak (tu) przyjaźń. Tak ja to zrozumiałem przynajmniej, a nie znam się dobrze. Daje do myślenia, szkoda, że ujęty w takiej powiedziałbym " dziecinnej " formie. Pozdrawiam.
ps. w tytule jest przyjaŻń.

Opublikowano

Trochę rozumiem, o czym wiersz. Lecz: n.p. co znaczy :"przed uczuciem się opiera" (pierwsza strofa)? Myślę sobie troszkę i powolutku, że ostatni dwuwiersz jest niekonieczny? Może? Z całą życzliwością pozdrawiam. Elaale

Opublikowano

Wiersz był napisany o 3.47 w nocy, pod wpływem nie wiem czego. " przed uczuciem się opiera" znaczy ze Dwoje znakomitych przyjaciół broni się przed czymś więcej niż przyjaźń.
To moj pierwszy wiersz, napisany dla koleżanki. Gdy ona go czytała to łzy jej płynęły.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Ten tekst jest pełen natchnienia, już sam brzmi jak melodia. "Diament w samotnej duszy" - bardzo mi się podoba. Piosenka urocza!
    • @Benjamin Artur   Świetne -  od geograficznej niepewności do niepewności nóg, a potem historia całego kraju zamknięta w obrazku jednej pary. :)   "Na peronie w Czechach lub na Słowacji, dokładnie nie wiem — może pośrodku."  - to może było na Morawach?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Waldemar_Talar_Talar   Każda zwrotka prowadzi nas od zmysłów, przez emocje, aż do pytań ostatecznych. Jakby człowiek musiał najpierw poczuć wiatr i chleb, zanim odważy się zapytać o miłość i śmierć. Bardzo ładny wiersz. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Kancelista jako narrator - jednym z jego zadań było również pisanie oficjalnej kroniki (historii). A teraz - gdy jest świadkiem upadku imperium - staje się  bezradny. Do tej pory to, co pisał było pełne propagandy. Teraz gruzy są bardziej szczere niż słowa. Świat „zrozumiał” upadek bez potrzeby czytania oficjalnych komunikatów. Ogień działał w sposób bezwzględny, a splądrowanie świątyń nie wywołuje gniewu bogów, co sugeruje kryzys wiary i pustkę ukrytą pod złotymi kopułami.   „Pieczęć - ostatnia rzecz, która wierzy w Szachinszacha." - to świetna metafora. Gdy ludzie uciekają, zdradzają lub zginą - lojalny zostaje jedynie ten przedmiot.   Historia ludzkości to zamknięte koło: budowanie, wiara (ideologia) i nieuchronna samozagłada. Perski urzędnik wie, że jego imperium nie jest ani pierwszym, ani ostatnim, które płonie.   Rozmowa z synem to konflikt pokoleń. Syn, widząc ruinę świata ojców, odrzuca ich wartości. Kancelista podsumowuje, że jest to mądrość powierzchowna,wynikająca z buntu, która nie rozumie, że mimo zmian, potrzeba zapisu (kultury) zawsze wraca.   Bardzo mi się podoba, to uniwersalny i mądry przekaz!     Pieczęć lojalna, Szachinszach już stracił tron, Ona wierzy wciąż.   Znów zbudują dom, Znów uwierzą w pusty mit, Znów zapłonie ten świat.
    • @Poet Ka ... poczuć stopami  chłód trawy  pójść spacerkiem  wzdłuż murawy    z wróblami  się podroczyć  jakiś kwiatek  przeskoczyć    uśmiechnąć  się do siebie  będzie jak w niebie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...