wywoływanie świadomości

[Krzymo Krzysinski]

świt wypełnia po brzegi lękliwe po nocy myśli
i cząstki ciebie gromadzą się pod zlepionymi powiekami
gdzie tęczówki składają w całość zziębnięte ciało
i nieskończone ciepło wciska się pomiędzy uda

obecność gdzie jedno z dwojga wśród spowolnionych chwil
spływa ślepo po pościeli a światło podtrzymuje czekanie
i oparta o poskręcany stolik gdzie szkli się jeszcze noc
dotykasz nabrzeży przemijania

gdzie poukładane godziny przywołują pamięć
i życie zaczyna iskrzyć w doskonale dobranym rozmiarze...

[Ryszard Kisiel]

Witam, wierszyk na 3 z plusem. ale ciekawy. Pozdrawiam serdecznie.