Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przeciwko Tobie
Kurzy mi się w głowie
Nie zamyka się żadna z powiek
Kiedy w zapachu sosnowych desek
Składasz zamierzchłe pocałunki
Na każdej z części mojego ciała

Myślisz, że możesz być zmęczonym popołudniem
Odchodzić niepełnym zmierzchem
A potem uparcie wracać w dawno ostygłe powietrze?
W dysonansie ciszy
Uchodźco rzeczywistości.

W Twoją stronę
unosi się każdy włosek
Gdy nie do końca niechcący
ocierasz o nadgarstek
Wszystko pulsuje z tęsknoty
Ciało prosi o dotyk...

Tonę...znikam..
przymykam powieki.
Bez zwłoki całujesz w usta,
zdejmujesz ubranie, grzeszysz..
wychodzisz.
Znów śpieszysz się...
do niej..

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Wszyscy artyści to tak naprawdę dzieci, zbyt świadome, żeby milczeć, i zbyt zagubione, żeby mówić wprost.   Dzieci, które nauczyły się chować za metaforą, rytmem, obrazem, bo nagie „zobacz mnie” Byłoby zbyt proste, zbyt prawdziwe, zbyt bolesne. Więc tworzą.   Nie po to, żeby zachwycić. Nie po to, żeby wygrać.   Tylko po to, żeby ktoś się na chwilę zatrzymał i powiedział …   widzę.
    • @Proszalny

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tajemnicze ogrody - takie Edenowskie żyją w pamięci naszego świata. 
    • miałam powiedzieć ci wszystko, ale słów mi brakuje. że za nimi tęsknię. że umiem jedynie z końców języka, na końcach języka i w końcu, kiedyś, poczekaj. wiersz, że   pełnię słów role poczuciami, więc w wierszu się daję, trzymam... a gdy łamię wiersz, że.
    • @Konrad Koper o, jak miło, dziękuję :)
    • @Berenika97 Te głośne i pędzące miasto jest tu symbolem społeczeństwa które najbardziej ceni samorozwój i niezależność. I ma to dobre strony, tylko że ten stan już zaczął przenikać do każdej sfery życia. Ludzie są coraz bardziej zamknięci emocjonalnie…Ale może zawsze tak było. Ta nowoczesność chyba tylko to podświetliła i pozwoliła się w tym kompletnie zatracić, dostaliśmy narzędzia których brakowało, rozwiązanie… lecz w przerażającej, wbrew pozorom potęgującej poczucie wyobcowania formie,  No… bardzo odleciałam poza tekst, ale tak mi wybrzmiał przez te wieżowce.  :) Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...