pochodna

[M._Krzywak]

zostałem pochodną tamtego wczoraj
kilka wspomnień, nic więcej
rozlewamy się na sobie jak Adam i Ewa
w liściach łopianu jak pocieszne dzieciaki
rozbijamy się słowami gdy wracam po nocach

tandeta

oni to przeżyli i my to przeżyjemy
nam czas bardziej się dłuży, wtedy jakoś szybciej
wybuchały bomby, jakoś bardziej dumnie
oddawało się ducha
teraz dzielimy włos na czworo
pławiąc się w sztampie rycerskości

bzdury

w światłach latarni powoli odkrywamy siebie
nad brzegiem Wisły, trącani przez turystów
w wykrzywionych twarzach opozycjonistów
buntowników czekających na etat
jesteśmy jak skały - bardziej trwali niż ich wieczność
oparta na nagrodzie i karach doczesności
mamy usta i dłonie i to jest nasz raj
jutro może sfruniemy do nieba

[Magda_Tara]

"być, albo nie być" odwieczne pytanie
czy zawsze konieczny jest imperatyw...żeby "być" spełniało się w definicji
czy być nie znaczy istnieć?
:))
dobre, Krzywaku!

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Michale, pięknie, ale..
wyboldowane jest takie "aletojużbyło "
wiem, że stać cię na dopracowanie , bo poszedłeś na łatwiznę
cmookeS

[Baba_Izba]

Już kilka razy miałam zamiar wpisać komentarz.
Każdorazowo czytałam wiersz.
jak by: z czwartego pozbyć się drugiego „jak”?
Uwaga Stasi wydaje się być mi bliska.
Nasuwa mi się taka myśll, na wszelki wypadek przekazuję:
"oni to przeżyli i my to przeżyjemy
nam czas bardziej się dłuży, wtedy jakoś szybciej
wybuchały bomby, jakoś bardziej dumnie
oddawało się ducha
teraz każdy wpierw pyta ( ewent. tu cosik jeszcze)za ile??
Pewnie się wygłupiłam, ale lepiej żałować tego, że się coś zrobiło,
niż tego, że się nie zrobiło.
Rozumiem peela, wiersz wyraża to, co wielu ludzi czuje. Podoba się.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Pan_Biały]

wracam do wiersz nie wiem po raz który, coś mnie ciągnie do niego
rozkładam go na trzy epizody, które się dopełniają nadzieją w puencie
pozdrawiam
r