Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nierzeczywista pieszczota

Naisir Handemir
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Naisir Handemir

Naisir Handemir

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Niedomknięte drzwi. Zaglądam niepewnie..
Śpisz. Zakradam się jak złodziej..
Patrzę zachłannie,bez skrępowania.
Opływam Twój kształt..
Smugi półszarego światła - symbole na skórze,
hieroglify dawnego języka instynktu..
Oplatam się w Twoje włosy, srebrne skóry półcienie.
Fragment ciała nieokryty tkaniną - obserwuje nagą powierzchnię.
Doza pożądania - widoczny pod pościelą zarys pośladka.
Gnam myślą przez Twoje dłonie,
piersi nieświadome niewidocznej pieszczoty.
Usta rozchylone lekko.
Lubieżnie zagłębiam się do wewnątrz.
Wiążę zbyt pewnym spojrzeniem.
Łechcę najczulsze punkty.
Jestem w Tobie i wokół Ciebie.
Podniecenie nie daje mi ochłonąć.
A Ty leżysz niedotykany, choć w zasięgu ręki.
Tak niedostępny i tak otwarty na wszystko.
Wciąż nieświadomy nierzeczywistej pieszczoty.

Naisir Handemir

Naisir Handemir

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Ten wiersz był w ujęciu Pana Naisir ale,poproszono mnie o zamieszczenie wersji pani Naisir więc hhmmm ta też została zamieszczona a oto wiersz w wersji pierwotnej Anno:)

Niedomknięte drzwi. Zaglądam niepewnie..
Śpisz. Zakradam się jak złodziej..
Patrzę zachłannie,bez skrępowania.
Opływam Twój kształt..
Smugi półszarego światła - symbole na skórze,
hieroglify dawnego języka instynktu..
Oplatam się w Twoje włosy, srebrne skóry półcienie.
Fragment ciała nieokryty tkaniną - obserwuje nagą powierzchnię.
Doza pożądania - widoczny pod pościelą zarys pośladka.
Gnam myślą przez Twoje dłonie,
piersi nieświadome niewidocznej pieszczoty.
Usta rozchylone lekko.
Lubieżnie zagłębiam się do wewnątrz.
Wiążę zbyt pewnym spojrzeniem.
Łechcę najczulsze punkty.
Jestem w Tobie i wokół Ciebie.
Podniecenie nie daje mi ochłonąć.
A Ty leżysz niedotykana, choć w zasięgu ręki.
Tak niedostępna i tak otwarta na wszystko.
Wciąż nieświadoma nierzeczywistej pieszczoty.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Umieranie.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @leszek piotr laskowski   Gdy ósmy sakrament uchylił Ci drzwi, zrozumiałeś, jak kruche są ziemskie dni. Powrót z tej bieli w świat pełen blizn, to nie wygnanie do marnych płycizn.   To raczej dar, choć w smaku surowy, byś pisał rozdział zupełnie nowy. Skoro już wiesz, co na końcu czeka, żyj uważniej - nim wieczność poczeka.
    • Migrena
      Poliptyk II (wariacja)

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   to jest wiersz, który zaczyna się jak Bashō, rozpada jak Tzara i śni trochę jak Breton  ale ostatecznie zostaje sobą, bo zamiast znaczeń daje nam ruch, dzwięk i chwilę.   i małe wyjaśnienie :   Twój wiersz zahacza o dadaizm, ale nie w sensie czystej destrukcji języka jak u Tristan Tzara, tylko raczej w jego lzejszej bardziej muzycznej odmianie bo dźwięk ("łip”, "pa”), rozpad składni, typografia jako gest .   to nie jest bunt przeciw znaczeniu i  to raczej chwilowe zawieszenie znaczenia na rzecz brzmienia i samego ruchu . Ale jest tu też coś, co wykracza poza dada: - surrealizm (np. André Breton) pojawia się nie w obrazach sennych, tylko w logice skojarzeń -żuraw, sakura, namazake, potem nagle łopian, motyl, "przeswit”.   to się nie układa linearnie, tylko "przeskakuje” jakby tekst był zapisem strumienia percepcji. – bardzo mocno czuc   też wpływ haiku i estetyki japońskiej (tu można by przywołać Matsuo Bashō): krotkie ujęcia chwili, sezonowosć natura jako punkt skupienia (tu akurat ja nie czuje się dobry :))   tyle że  to rozsadzasz od środka  zamiast ciszy Bashō mamy nagle '!!!!!!!!!!!!!” i echa jak z jaskini . I to jest chyba najciekawsze bo  to nie jest czysty dadaizm ani surrealizm, tylko coś w rodzaju "haiku po przejściu przez dadaistyczny filtr” !!!!!!!   i to dla mnie jest super prześliczne !!!!!!        
    • Berenika97
      dowód na nieistnienie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Jeśli moje słowa choć trochę pomogły zobaczyć poza horyzont - to najpiękniejszy komplement, jaki mogłam dostać. Dziękuję. I pisz!  Potrzebujemy  Twoich obrazów. A wiosna uleczy - na pewno!      Gdy braknie dystansu, by nazwać swe cienie, Moje słowa niosą Ci ukojenie.   Wiosna to balsam, co świat rozjaśnia - Twój ratunek, gdy smutek wygasa.   Spójrz poza horyzont, tam bije światło, Z każdym oddechem będzie Ci łatwo.
    • Poet Ka
      bezwstydnie i niedyskretnie

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz w punkt!
    • Poet Ka
      Poliptyk II (wariacja)

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97, @hania kluseczka mogłam tę szyszkę wyrzeźbić bardziej starannie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...