Spacer

[Ela_Ale]

Bój się Boga, zimno i leje
a ty nalegasz na spacer
Dokąd można iść w taką chlapę
w mokrą i szarą jesień?

Bure drzewa po wczesnych przymrozkach
zieloność już potraciły
ręce smętnie im opadają
na dywany z liści pogniłych

Gdzie będziemy dziś chodzić razem
kiedy błoto i gęsta breja
nie chce mi się wytknąć tam nosa
a ty się nachalnie upierasz

Zabieraj stąd zimny nochal
nie merdaj tym swoim ogonem
kokieteria ci nic nie pomoże
zostaję w domu i koniec

[Dorn]

Fajny wiersz Ela Ale.
Też tak dzisiaj miałem ze swoim psem, ale mimo wszystko poszedłem na ten spacer :)

[Gość]

Wiem, że w końcu wyprowadził Ciebie na ten spacer ;-)
Z przyjemnością czytam Twoje wiersze Elaale.
Pozdrawiam
Jola

[Gość]

Bardzo ładny pomysł i piękne ujęcie w słowa, gratuluję. Zdobyłem się na mój pierwszy komentarz i wcale nie w rewanżu leczdlatego, że znam psią kokieterie; 16 lat wychodziłem na takie spacery! Miałem wtedy czas poznawać własne wnętrze. Pozdrowienia.

[Ela_Ale]

Dzięki za miłą reakcję, ale mam już taki katar i kaszel, że sama podziwiam moje poświęcenie dla tej szalonej, rozkosznej suki. Elaale