Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

kanonik

Cristex Enen
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Cristex Enen

Cristex Enen

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

twój widok pozbawia mnie nadziei
uskutecznia napięcie w moich żyłach pulsuje
moje ręce- twoje biodra nigdy
nasze oczy nie zleją się w jedno jezioro

za dużo ideałów marzeń

bez formy z możliwościami
podniesionymi do sfery sacrum
dziewcząt z ostro zaciśniętymi wargami
wyuczonych milczenia
których ciężkie buty dudnią wieczorami
po ulicach spłukanych deszczem

dusze błękit waszych oczu biel
waszych dłoni złudzenia, że to
mi wystarczy
iluzje, że moje ciało kończy
i zaczyna się na ustach
że to szlachetnie spływa…

cyprysy na moim pobielanym grobie

bez cierpienia bez bólu bez poniżenia
bez kłopotliwej fizjologii

której nauczono nas się wstydzić


kurczowo trzymam się kanonicznej
postaci którą znam
z całych sił zostanę kanonikiem

Cristex Enen

Cristex Enen

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dziękuję bardzo za komentarze, może tak lepiej:

twój widok pozbawia mnie nadziei
uskutecznia napięcie w żyłach pulsuje
moje ręce- twoje biodra nigdy
oczy nie zleją się w jedno jezioro
za dużo ideałów marzeń

bez formy z możliwościami
podniesionymi do sfery sacrum
dziewcząt z ostro zaciśniętymi wargami
wyuczonych milczenia
których ciężkie buty dudnią wieczorami

po ulicach spłukanych deszczem
dusze błękit oczu biel dłoni
złudzenia, że to może wystarczyć
iluzje, że ciało kończy się
na ustach że to

szlachetnie spływa cyprysy
na moim pobielanym grobie
bez cierpienia bez bólu bez poniżenia
bez kłopotliwej fizjologii
za którą stoi wyuczony wstyd

kurczowo trzymam się kanonicznej
postaci znam ją
z całych sił zostanę kanonikiem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Duch7millenium
      Dziewictwo

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      To nie fraszka, To koniec.   To naruszenie swiętości, a ten, który tę, której to odebrał - opuszcza. Winien wiecznego potępienia. W jeziorze ognia, gdzie jego ciało cierpi żar nieustanny. Płonąc przez wieczność.
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 95. Rów

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to znakomite, głęboko psychologiczne studium władzy, paranoi i rozpadu więzi między Aleksandrem Macedońskim a jego armią.  Czy nawiązujesz do Filotasa do jego ojca Parmeniona? Obaj zasłużeni dowódcy w armii Aleksandra a jednak zginęli z rąk swojego króla - prawdopodobnie niewinnie, zwłaszcza ojciec. Aleksander wpadł w paranoję i bał się spisków, podobnie jak następni tyrani w historii. A wraz z upadkiem imperium perskiego król zaczął przejmować wschodnie zwyczaje, wymagać oddawania mu boskiej czci i stawać się niedostępnym despotą - „tym łatwiej zgubić twarze towarzyszy”. Świetnie oddajesz atmosferę strachu, która zaczęła trawić obóz macedoński. W zwrotce 5. i 6 . jest ukazany uniwersalny obraz każdego systemu totalitarnego czy autokratycznego. Po egzekucji starych towarzyszy nikt nie pyta o sprawiedliwość, rodzi się tylko  strach o własne życie. Dawne braterstwo broni zostaje zastąpione przez wzajemną nieufność.   „Rów między ludźmi” to symbol psychologicznej przepaści, która wyrosła między Aleksandrem a jego weteranami. Wewnętrzna więź została bezpowrotnie zerwana. Zwykły, płytki rów okazał się przeszkodą nie do pokonania, bo zaufania nie da się odbudować rozkazem. Genialnie ukazałeś, że największe bitwy Aleksandra pod koniec jego życia nie toczyły się z Persami, lecz z jego własnym otoczeniem i jego paranoją. Szepty w namiotach, Każdy patrzy za siebie. Dzieli nas pustka.
    • Devimon
      Myśli

      Przez Devimon · Opublikowano

      Przemiana surowych nie jasnych emocji  w czystą niezrozumiałą treść.
    • Magdalena
      notatki z teorii braku

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @hollow man @Łukasz Wiesław Jasiński dzisiaj jest pogoda skrajnie "możliwościowowpyskdająca" to nie jest dobry dzień, kobiety kochają chłopów czasem na zgubę swoją i na odwrót, np. dureń i biedak ale rozśmieszał mnie jak nikt., Jędza złośliwa ale tak dobrze gotowała że zostałem. Itd. itd. czyż nie?
    • hollow man
      notatki z teorii braku

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena No to jest postawa skrajnie koncyliacyjna, ale ulegnę.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...