Stokrotki także rosną jesienią

[aluna]

wypełniony po brzegi bagażnik
cały w kwiatach i knotach nadziei
pojedziemy tam dzisiaj i zawsze
aby nie rozstawać się nigdy

otulimy Twój pomnik gałązką
ocieplimy Twoje wyziębienie
powracać będziemy jak ot tak
do końca naszego istnienia

tylko szkoda że z ogrodu
nie zabiorę stokrotek urody
zakwitły tak nie spodziewanie
tak lubiłaś polne nie zasiane

Helenie