Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
jeszcze dziś pamiętam
jesiennego poetę
ze skrzydłami fantazji
rymowy szaleniec


do gwiazd podrywał
zdobywając kosmos
zdumiewaliśmy siebie
w lirycznej pełni
do dziś

odeszła w niepamięć
zabierając wrażliwość -

kamienie słów
nie oddają tego
co czarowne -

w retro zadumie przebity banał
drży chłodem sierocego świata
bez czerwieni

rozsypana prostota na wietrze
jak zeschłe liście na rozdrożu
współczesności
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"gdzie ci mężczyźni...orły, sokoły"..."gdzie te chłopy", co gadają wierszem w prozie życia? No gdzie? Powiedz, gdzieee? ;)
Dziękuję.

Pozdrowionka na cały dzień -
Krysia
a bo ja wiem:) gdybyś spytała o kobitki to co innego, a tak to szukaj wiatru w polu:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"gdzie ci mężczyźni...orły, sokoły"..."gdzie te chłopy", co gadają wierszem w prozie życia? No gdzie? Powiedz, gdzieee? ;)
Dziękuję.

Pozdrowionka na cały dzień -
Krysia
a bo ja wiem:) gdybyś spytała o kobitki to co innego, a tak to szukaj wiatru w polu:)
;( no i licz tu na takiego ;-) kobitki? a co mi po nich? wystrczy mi jedna...ja sama :)))))
Opublikowano

co w tej poetyce zachacza o świat, o jakieś, jakiekolwiek, życie codzienne? Co ją zdejmuje do poziomu, który zaciekawiłby zwykłego śmiertelnika? Dużo abstrakcji w tym utworze, dużo za dużo. Sądze, że sam wspomniany poeta nie jest wystarczającym haczykiem...
zdrówko,
Jimmy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wochen   Piękna metafora. Ostatnia zwrotka  - ta nagła zmiana z ciszy w coś nieznośnego pokazuje, jak bardzo ta druga osoba jest potrzebna. Piękny! 
    • "Gąska i baran"   Oznajmił gospodarz gospodarzowej: „W pokorze mi życie swoje powierzaj! Toć to i w pismach prawdy nie nowe: Kobiecie jak gąsce potrzeba pasterza.” Po czasie gospodarz dostrzega zmianę, że czasem to ona przewodzi w tej sferze. „Te jej «mądrości»! Szału dostanę! We wszystko jak baran jej ślepo wierzę!” Kompromis – to słowo niezbędne w związku, między mądrymi: panią i panem, by ona nie była tą głupią gąską, a on z kolei głupim baranem.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poezja to życie System bogów działa od wieków, obecna cywilizacja balansuje na krawędzi zmian nieodwracalnych. Bogowie w moim rozumieniu to Annunaki...
    • @Wiechu J. K.   To trzeba znaleźć dobrego prawnika i złożyć zbiorowy pozew, przecież Rzeź Wołyńska to symbol, a sprawa nie dotyczy tylko samych Polaków, należy pamiętać również o: Ukraińcach, Rosjanach, Białorusinach, Łemkach, Ormianach, Niemcach, Szkotach, Cyganach i Żydach - w takiej kolejności zostali wymordowani przez nazistowskich banderowców obywatele polscy różnych narodowości.   A może prezydent Włodzimierz Putin coś zrobi? Został oskarżony przez Międzynarodowy Trybunał Karny w Hadze o porwanie ukraińskich dzieci...   - Uratowałem ukraińskie dzieci przed wcieleniem do nazistowsko-banderowskich bojówek!   Złożył również pozew do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze przeciwko krajom bałtyckim za prześladowanie obywateli rosyjskich.   Łukasz Jasiński 
    • @Mel666   Świetnie budujesz napięcie. Bardzo podoba mi się kontrast pomiędzy zimnym, kamiennym niepokojem z pierwszych strof, a gwałtowną ucieczką w "zielony maj". Z kolei metafora głosu, który rysuje źrenice pazurami od środka, jest niezwykle plastyczna i niepokojąca. Ostatnie wersy zostawiają z intrygującą, psychologiczną zagadką - zegarek chodzący wstecz to świetna puenta! Ten wiersz to studium lęku i ucieczki przed własnymi demonami. Niezwykły klimat.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...