Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kocham mimo wszystko...

makowiec

Przez makowiec
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

makowiec

makowiec

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Słowo, które jest w mej pamięci
Magiczne, prawdziwe, szczere
Oznacza tak wiele, że w głowie się kreci
Złożył się na to czynników szereg

Coś zbliżyło do siebie ludzi dwoje
Ja i Ty nasze spotkanie pierwsze
Będąc przy Tobie stracić się Ciebie boję
Wciąż chciałbym pisać nowe wiersze

Aby móc dostrzec twój uśmiech
Aby móc ciepłem Cię obdarzyć
Dałbym Ci wszystko, o czym marzysz
Żeby nic nie mogło się wydarzyć

Chciałbym mieć pewność
Że dożyje lepszych czasów
Że wciąż w nas namiętność
I nigdy nie wyczerpie się uczuć zasób

Tak właśnie myślę głęboko
Dlaczego nie możemy wyjechać
Może być malownicze Maroko
Spokojnej starości się doczekać

Pewnie sądzisz, że się zauroczyłem
Gdyż wylewam tak odważne wizję
Ze szlaku naszych serc na pewno nie zboczyłem
Mam cudowny plan a nie żadną schizę

Zgodzę się, iż czasem melancholia
Dramat wypływa z mojej strony
Ma psychika pęka jak aluminiowa folia
Przez to, że na barkach kłopotów tony

Ale zmienię się na lepsze
Gorsze dni odejdą w zapomnienie
Miłość, szacunek ma miejsce pierwsze
Kocham...Tyś mej nadziei promieniem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      Wulkan, nie kobieta

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      trochę by było niebezpiecznie gdyby tak było , pewnie chcesz na Islandię?
    • Maciek.J
      Spotkanie w Warszawie

      Przez Maciek.J · Opublikowano

      Stary cenzor Wasyl Aleksiejewicz Srogin siedział za biurkiem i czytał właśnie rękopis, który mu przyniósł do opinii 36 –letni poeta. Wasyl trzymając papierosa w ustach cedził każde słowo, które wypowiadał komentując obszerne dzieło. - No wot , -mruknął w końcu wypuszczając kłęby dymu nosem. - Nawet byłoby niezłe, ale strasznie długie. Nie dałoby się tego jakoś skrócić ? Te zapychacze w wersach w dodatku wszystko psują. Okropna zaimkoza już na samym początku. Kilka zaledwie wersów i co mamy? wszystkie wasze zaimki po kolei : moja, ty, cię, ten ,cię ,twą ,tobie i tak dalej i tak dalej... - Ależ, proszę pana…to jest inwokacja – usiłował się bronić autor. - Proszę mi nie przerywać, bo nigdy się pan niczego nie nauczy –warknął złowieszczo Wasyl i zapalił kolejnego papierosa. Cały pokój po chwili wypełniony był błękitnym dymem o nieprzyjemnym zapachu. - Okropne poza tym są te rymy – kontynuował cenzor – jak wy to nazywacie? Aaa … rymy częstochowskie…. -istna grafomania panie poeto... -w sumie całość do poprawy albo do wyrzucenia. Poeta posmutniał i rzekł zdławionym głosem : - Trudno, skoro się nie podoba panu to pojadę z tym tekstem do Paryża. -Może tam będą innego zdania i mi to wydrukują. - A jedź pan, gdzie pan sobie chcesz – odrzekł Srogin i zawołał sekretarkę. -Taniu , zrób mi mocnej kawy i odprowadź pana poetę. - -Ha ha chciałby być lepszy od naszego Puszkina ! wykrzyknął jeszcze tubalnym głosem. Poeta wziął z biurka Wasyla rękopis i z szacunkiem przy drzwiach się ukłonił.   Za oknem coraz mocniej świeciło słońce. Na drzewach głośno śpiewały ptaki. Piękna była tamta warszawska wiosna . Był rok 1834.  
    • lovej
      Wulkan, nie kobieta

      Przez lovej · Opublikowano

      Wulkan, nie kobieta Moje serce płonie przy tobie Wprowadź mnie do serca wulkanu Będziemy miłością w postaci lawy Nie pozwólmy, by ta lawa ostygła, zapraszam na kawę Nadszedł okres gorących dni oraz miesięcy Na Ziemi kwitną czerwone róże, są wulkany, a ty jesteś wyjątkowa Świat obawia się wulkanów, lecz ja się cieszę, że jesteś Wszystkie wulkany na świecie, łączmy siły, wybierzemy się na wizytę Rozpalimy jego serce Czyż nie zbliża się era wulkanów? Otwieram serce dla wulkanów, zapraszam do środka                                                                                                                                                       Lovej . 2026-02-16           Inspiracje . Siła miłości
    • Ajar41
      lim o - 14.02.

      Przez Ajar41 · Opublikowano

      @iwonaroma@Klip@hehehehe@Jacek_Suchowicz  Dzięki za polubienia i fajne zwrotne limeryki . Pozdrawiam.
    • wierszyki
      fałatki

      Przez wierszyki · Opublikowano

      z kropli które nie chciały spadać i jak  płaszcz powlekany deszczem zrosły bazie w puchatym śniegu wiosna drzemie u  wierz mi wierzby          

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...