beta_b

@henryk_bukowski nie będąc szczęśliwym chwaliłbyś siebie dziękując Panu że możesz pisać.

@bazyl_prost Chyba mnie prowokujesz ;), że muszę z obsesji sylaby policzyć by rytm złapać w tekście. To jak poprawianie serwetki na stole. gdy wszystko czerwone i błękit Paryża wszystko się wypala i już się nie zbliża równowaga boska w którą święcie wierzę jak betonu kostka nie długie pacierze piasku to pustynia (/wielka to pustynia) i Glinu dodatek to mieszanka chyża to nasz dom, dostatek

relaksuję się w spojrzeniu jak w wannie gdzie po brzeg jest piany pachnie mi ta noc o której jeszcze nie wiesz i wąs nad wargą z puszystej śmietany oblizuję się ze śmiechem mówię coś o niczym ty patrzysz i wątku się chwytam na zniesionej fali by miękko osiąść z westchnieniem gdy cię zgarniam wzrokiem taką mam ochotę ciało obmyć z trudów dotknij wody ciepła

Nie będę się już podkładać pod pędzący pociąg twoich domniemywań Jeśli są rany i zmęczenie jazdami, to wersja pogłębiona, choć mam wątpliwości czy mi wolno.

@bazyl_prost Mam! mam ssanie i na komodę, i na porosty, i na Tatry i soczyste wizje :-D A życie wieczne? I to ziemskie wystarczająco ćwiczy cierpliwość, więc na tamtym się nie skupiam ;-) A Ciebie i tak lubię, i póki co wcale nie mam Cię dość.(oprócz inwektyw) A ostatnie wersy cierpią na arytmię może uzupełnij je tak jakoś sprytnie: Bo jedzenie to nie woda gdy pod spodem jest komoda.

@bazyl_prost I po wodzie, i komodzie wraca ssanie. Czas na oddech, może lżejsze zasypianie...

@henryk_bukowski A gdy umrę nie stawiajcie mi już wódki nie czytajcie wierszy ... Tak mi się zczytało. Smutne bo samotne.

Przyszła mi do głowy tylko jedna zmiana: "sam woź ciężar" - skoro dominuje wątek pociągu. Może nie mam słów wyczucia, ale semafor mi pasuje. W tej postawie psychologicznej wina jest na zewnątrz, w byle podkładzie kolejowym, w innym odcieniu chodnika. To jest pretekst. Ale jak skuteczny ;-)

Jakże mi to bliskie. Będę wracać do tekstu.

@gabrysia_cabaj :DDDDD

Dałabym do limeryków i rytm wyrównała, może tak? Bóg tak rzecze do Adama: - Miękka, ciepła i wilgotna. - Ale... - wciąż niepewny Adam - czy nie nazbyt wygadana?

@al_meriusz Przemyślałam: pisanie staje się dla mnie ważne. Szukam gdzieś przynależności i akceptacji ale przede wszystkim ludzi, którzy mi pomogą się rozwinąć, pokażą błędy, żebym wiedziała co źle robię.

@bazyl_prost ręczę tylko za siebie :) A na każdym kroku spotykam ludzi, którzy wiedzą najlepiej. Albo zwyczajnie zamkniętych na cudze argumenty.

on tak bardzo chce mieć rację broni jej do upadłego bo jak wyjdzie że nieprawda skurczy się to biedne EGO co nie lubi czuć się małe delikatne i zwiotczałe

@gabrysia_cabaj tak?

@gabrysia_cabaj Zmieniłam. W sumie nie wiem. Testuję. Lepiej?

@al_meriusz Dzięki, poprawiłam. Końcówkę zostawiam, bo mi chodziło o to, że jeśli coś się nie zdarzyło a nam jest to potrzebne do rozwoju, to można brak samemu dopełnić. Szerszy ogląd pozwala na reinterpretację. To mój wierszyk, zmieniłam nicka ale się on w bazie danych pląta ;-) Może tak ma być, że jestem Beatą i kropka. Uściski.

bo nie wiem co dalej prócz tego że tato brzmi jak lato beztroskie maki raki stogi czas drogi kwaśne mleko morwy z drzewa i pierogi tato nie było cię a jak zamykam oczy to cię widzę i wiem że gdybyś miał powtórzyć rolę wiedziałbyś co znaczy berek i że nic nie jest stracone jak dobrze że sens między wierszami nadajemy sami gdy zajdzie potrzeba.

Ładne. Tak ładne, ze chciałabym to sama poczuć.

@bazyl_prost ech... A ja myślałam że jędze to w bajkach, jak diabły wcielone i czy misie Koralgole.

pęka porcelana już nie będzie taka sama dziewica

@Marlett To 10-zgłoskowiec regularny, jak wyrzucę ja, będzie 9 pierwszym wersie :-)

@Marlett Fakt. Ale jak zaczęłam poprawiać to mi rytm padł z liczbą sylab, albo sens. Domek z kart. Chyba że tradycyjnie ciekawego coś podpowiesz :-). I dziękuję za czytanie.

W lesie jak grzyby ja zbieram wiersze bo między liśćmi kryją się słowa tu myśl podniosę tam rym się schowa. Koszyk po uszy pełen zachwytu bo grzybów nie ma a ja bez liku słów nazbierałam zadowolona. Część tekstów suszę część marynuję a część zwyczajnie się już zmarnuje bo ile można ich w zbiory składać!?

Bazylu ładne: Zdrapek i Pocharatka. A odpowiedź na pytanie tkwi poniżej: gdzie źródło całego cierpienia? ... żadne z nich nie zasługuje To myśl obłędna i stan skupienia, poczucie jak w zawrocie głowy, kołuje i kołuje. Jak choroba błędnika - świat wiruje, chociaż stoi on dość sztywno. Ale jest i good news - to się leczy :)