Kobra

Ładna puenta. :-)

rozwiało włosy choć ustał wiatr to echo twoich słów rozbiło taflę wody - zamieniłam na wody, bo jezioro i rzeka mi nie pasują. i stała się rzeka rwąca mnie na pół Poza tym ok. :-) puenta mocna.

Czasem owo nigdy, jest naprawdę nigdy.

Wow! Zgrabnie! :-) Lekko.

Nie wiem czy ostatni wers potrzebny, ale ogólnie fajnie :-)

Dziś się nie czepiam :-) Bardzo ciekawie.

Wróciłam, igłą przesilenia ok... bo pierwotnie jakoś mi się to połączyło :-) nadal zamieniłabym jednak to słowo nadziewam. Jeszcze wrócę. Czasem tekst trzeba parę razy odwiedzić :-)

He he, nie zauważyłam,że już mnie wyprzedzono :-)

Szczyt - to raczej w górę "trza" :-)

Może zamiast nadziewam, to przekłuwam? Igła przesilenia -jestem na nie :-( A do reszty wrócę.;-)

Ogólnie zmieniłabym wersyfikację i co nieco poprzestawiała :-) ale już się powstrzymam. ;-)

"śilniejsza" - literówka się wkradła... "ś"

A może po prostu: "między mną a mną jest przesmyk noża"

Znowu czytam po swojemu, przepraszam ;-): liczę płatki /albo śnieżne gwiazdy dryfujące z wiatrem tysiące baletnic w piruetach łabędziego tańca próbuję pochwycić choć jeden diamentowy listek (platek jest też wyżej) znika jak wszystko na co przyjdzie czas pozostawiając /niedosyt albo brak

Pewnie napiszę jak Patryk R., ale w wierszu nie powinno być "...". Wiersz sam w sobie ma być niedopowiadaniem.

... a może: chwilę odpoczywam potem długo tęsknie choćby za przyciężkim balonem na chwilę odpoczywam potem długo tęsknie choćby za przyciężkim sterowcem /albo areostatem

miewam takie szlaczki dni gdy głowę pompują myśli w niezwykle ciężki balon wtedy marzą się myśli wypełnione helem o zapachu landrynek lub igła

Trzy kropki bym wyrzuciła. :-)

Pobawiłam się trochę tekstem :-) źdźbła trawrdzawe niedobitki jesieni wpatrzone w bezkres białego świata ile w nim zimna w słoneczny dzień ile goryczy w tobie i choć po nich proch zostanie w twoim sercu zakwitną kwiaty majowe

Chodziło mi po prostu o taki zapis od lewej: Zatrzymać dzień tak bardzo chcę, gdy mrok ogarnia świat; o każdą łzę rozpocząć grę: uchronić się od strat. Zatrzymać dzień, by jeszcze trwał, choć noc już niesie sen; tak by się dał powstrzymać szał zgłodniałych nocnych hien. Zatrzymać dzień w granicach dnia; rozciągnąć każdą z chwil, pić ją do dna; niech moment da przemierzyć setki mil. Zatrzymać dzień, ocalić „dziś”, gdy jutra słychać krok; w ostatnią kiść sekund się wgryźć, okiełznać zdarzeń tok. Zatrzymać dzień i w nim się skryć, zbudować wokół mur; w pamięć go wryć nim pęknie nić i nim zapieje kur.

Po prostu lepiej się czyta od prawej, enter pal licho :-)

Tak. Widzę gitarę i słyszę śpiew. :-)

Miałam też na myśli rzeczywistość - to te tam trzy kropki ...;-) naszej rzeczywistości. Po prostu. My i tak wiemy, że to bardzo ważne miejsce. Sacrum.

Zgrabnie.

Ba! Pewnie, że fajna! Dlatego tu "se" lata po forum :-) I czym ma się sam nick do obrazka ;-) Jaka to groźna kobra :-P choć jęzor ma!