Kobra

Bardzo lubiłam czytać Lalkę i rozpaczałam na Wokulskim ... Dziś, z perspektywy czasu, żal mi też Izabeli. W ogóle jestem pożeracz ksiąg, tylko czasu mało, mało ...

Urokliwy :-) Czasem przychodzi taka wena, że nic tylko pisać :-)

Zamieniłabym: wciąż czekam gdy zerkniesz rozbitym spojrzeniem otworzysz mi serce nakarmisz nadzieję chcę poczuć myślami to ciało gorące cudowne, wspaniale miłością tętniące Miłość nieodwzajemniona... trudna sprawa, ale może się uda? i nie będzie spóźniona?

Dla mnie w wierszu skrzydła muszą być ... dla "skrzydeł" ich ruch jest najistotniejszy!... a to z kolei czasem jest takie mgnienie, dla skrzydlatych jednak przecież niezbędne. Niemniej właśnie ono - jeśli się przekroczy granicę może przynieść zgubę. Trwanie bez ruchu skrzydeł? Trudne, ale czasem konieczne. Granice... światła i cienia.

Lekko, wietrznie :-) delikatnie ... wręcz słychać jak wiatr gra ...

Mądrze gada Pani Hela :-)

Myślę, że warto :-) choć pewnie peel najlepiej ocenia sytuację ;-)

Ja również nie daję się owym wałkom, ale się uśmiechnęłam czytając tekst :-) Dzięki!

" tylko jeden mały ruch skrzydeł" - tak wiele mówi ...

Zwróciłam uwagę, że wiersz jest w konwencji dialogu. Pierwsza i ostatnia są klamrą. I podoba mi się w tych dwóch strofach :-) A może by tak te środkowe w klamrę? Tak sobie poczytałam: ty mówisz dobry wieczór ciemność po podwórzu rozlewa się płonie w żyłach alkohol nad ranem dogasa dobry wieczór odpowiadam mrużę oczy słońce w twarz mi się jaskrawi

Mam bardzo podobne odczucia ja wyżej beta_b ... tekst zapisany ok... tylko tej głębi, którą tak kocham w tekstach, mi brak. Mam również niedosyt.

...czyli lepiej zostać jak najdłużej poczwarką :-) a tak nawiasem mówiąc... da się tutaj edytować i zmienić swoją nazwę?

Zgadzam się z Twoimi słowami :-) bezruch pozwala przeczekać ... prawie bez szwanku. Spadanie grozi poobijaniem się.

Bardzo mi się podoba od początku do końca :-) Trafia i łapie w samo serce, w głąb duszy. Czuję Twój tekst, takie pisanie lubię najbardziej.

Bardzo lubię takie pisanie :-) trafia od razu w serce.

"leczymy siebie wierszemzamiast tabletką na sen" - coś w tym jest :-)

Bardzo klimatycznie. Poczułam się jak w domku :-)

"widziałeś rudawą równinępaloną początkiem słońca" ... Widzę obraz :-) Wiersz zatrzymał. Wiersz jak dla mnie o przejściu.