Dyziek_ka

Staram sie bez recep i pouczęń, siedzę dumam i się uśmiecham z rzeczywistości i do Ciebie.

Aż zazdroszczę, piękna afirmacja spokoju zawartego w deserze, śliczne zestawienie obrazów prostych i pięknych. Jedno mi nie pasuje Takiego” życia” się nie „spędza” Tylko --Żyje się życiem na ‘nieodpowiedni’ Nie martw się moimi zębami- najwyżej oddam do szewca Pozdrawiam

Ponowna wizyta u mechanika Potulnie pytam Typa o twarzy i wzroku oprawcy Dlaczego drzwi się nie domykają Podumał, odrzekł z miną znawcy No, te typy tak mają Na spacerze pod lasem mnie dorwali Chyba trzech drwali Wrednych ukarzą, naiwnie zakładam Zasępił się komendant skarg słuchając W notatnik zajrzał i powiada No, tak o nich gadają Opłotki, smrodek i stary pies Dość przeciętna wieś Za krótki łańcuch, obroża dusi psa Gospodarz milczy, gderania nie mogąc znieść Wreszcie pokazał gdzie wszystko ma Panie, na wsi to tak jest Polityk pytany przyparty do ściany Znów zakłamany Wiele mówił nie powiedział nic chyba Frazesem wzmocnił, niby mędrca gest Mlasnął, mądrze głową pokiwał Tak to jest, no tak to jest

Ze wstydem przyznaję, że nie mogę rozwikłać, wymyśliłem kilka scenariuszy i żaden tak naprawdę perfekcyjnie nie pasuje. Chyba że to właśnie sens Zafrapowany, pozdrawiam

Dziadkowe wierszyki Z emocji, jedynie te wzbudzają Które tylko oczy zwilżają I to zaledwie kąciki … (rubasznie...ha,,Ha) Cieszę się, bo zgrzytam gdy długo Cię nie czytam.

Piękny wiersz, ale nie on jest ważny. Jego dobra forma, piękne metafory, są jedynie osnową. Na której powiedziałeś do mnie coś bardzo ważnego Dziękuję i pozdrawiam

Bardzo dobry pomysł, wykonanie niezłe, ale co Cie tam na moje gusta będę namawiał, sam ( lub sama) to znajdziesz. Bo jeśli ktoś potrafił wymyśleć taką frazę, to i z resztą sobie radę da Powodzenia

Piękny klimat taki spokojnie kojący i od samego początku czuć .... smutek…. że minęło. Troszeczkę tego spontanicznego rozgardiaszu w formie, temu służy Bardzo mi się podoba „ zapatrzeni pod zieloną wodę” zieloną …nie szafirowa, błyszczącą, błękitną …itd… zdecydowanie zieloną Pozdrawiam

Nawet nie przypuszczałem, że ta rola będzie taka inna i ciekawa Dlatego tak realnie… eee… co będę tłumaczył …to trzeba Dziękuje i polecam

Śnieg i na nim koleiny Maleńkie jak małe są narty Energiczne ślizgi kolorowej baleriny I nosek zmarznięty, czerwony, zadarty W szale zabawy pogrążona cała Nie czuła że marzną policzki Mimo że zima w paluszki szczypała I śnieg nasypał się do rękawiczki Wracamy , mina smutna Jeszcze mogę i z nosa nie leci Z narciarstwem zaczekamy do jutra Jutro tez będzie dużo dzieci A w domu jak się przebierzesz Gorąca herbatka I prezent, termo zwierzę Taki nowy patent dziadka Do zmarzniętych nóżek Pod kołderkę dziwny stworek Miękki pingwin będzie ciepła stróżem A w nim gorący termoforek Śpij maleńka narciarko Jutro też na narty warto

Gdy tak rozedrgane. Czyż jesteśmy w stanie pojąć humoromniemanie. Hi, hi z pod stała.

Na spacerze rozsądkowi wbrew schodząc ze ścieżek tulisz się do drzew by nie powiedzieć Na śniegu ślady w las biegnące tęsknot promenady przytuleń pnącze znakiem braku odwagi by przytulić się do mnie boimy się wyznać długo uczyło Przegrywa kto ukaże miłość

Zagubione rozkojarzone myśli zlepiam po tym wierszu, chyba osiągnęłaś(łeś) cel, klimatu roztargnienia w nostalgii. Jedno mnie razi „Zabrali , rozkradli , poszarpali” zabrzmiało jak pretensja … bo oni… Pozdrawiam

Zmusiłem się by przeczytać (wizualnie odstrasza) i…nie żałuję. Mnóstwo wspaniałych myślowych wizji, ba… fajerwerków. W obrazie całości się zagubiłem jak w …collage’u Pozdrawiam

Dwukrotnie masz rację 1) Poprawiam 2) Ten zwrot zawsze działa, jeśli szczery. Bo kochamy wszystko zawłaszczać, dopiero później się dzielimy.

Tego chyba się nie dowiem, sama zdecyduj Z uśmiechem pozdrowienia ślę

Różnie z tymi poetami Jak ich czasem wena złapie Na serwetkach długopisami Po mankietach piszą Nie jestem poetą Tak nie potrafię Ja palcem po niebie Kolekcjonuję myśli… Tylko dla Ciebie

Zaszedłem w głowę o jeden most za daleko i przestałem rozumieć Wstyd się przyznać, oświeć nieco. Trudne bywają powroty. Pozdrawiam

Oj potrafisz mnie w zakłopotanie wrzucić

Na składaku to za dużo tej dali nie będzie. Ale za to wiersz fikuśny i bardzo mi się podoba. Komunałem z „łańcucha” wywołałeś …od ucha do ucha I takim uśmiechem pozdrawiam … Dalej tą drogą, jeno wolniej i piechotą, bo błoto

W tym wierszu coś jest. Jak pieśni z „Opera za trzy grosze” męczącej obsesją. Wprawia w wariacki klimat nędzy bytowania. Mnie się podoba A przez swój patefonowy rytm zmusza do kilkakrotnego czytania i zastanowień… to pozytywy. (oczywiście dla mnie ) Pozdrawiam

Byłem tam Z nimi się kręciłem Na bank Kręcimy się jak one Z maleńkim elektronem Na światłowodzie tańczymy W próżniowym naczyniu szklanym W napięciu zmiennym i wyprostowanym Z laboratorium, z nauki synagogi Po teleskopie największym w Europie Przez mgławice, kwazary, galaktyczne progi Przynosimy wizje z gwiazd ukropu plazmy Ciągle tańcząc zodiaku przemierzając drogi Dzięki królowej nauk i sztuk.... wyobraźni

Pora roku, ciśnienie, kac,… coś niewątpliwie spowodowało że podobnymi tematami zafascynowani napisaliśmy. A może to poprzednie jestestwa, nas integrują i nieprzypadkowo jakoś łatwiej nam się porozumieć poza ustrojowo Teraz na wesoło: Nie wiem dlaczego zawsze ląduję w damskim towarzystwie, Może to przez niezrealizowane pragnienie… aby zostać masażystą kadry siatkarek Marzenia, marzenia… Może w nowym roku napiszecie o swoich najzwarjowusieńszych. Pozdrawiam

Witaj Dyziu w tym nowym roku, widzę że i Ty zaczynasz swą podróż przez codzienność, od nowa. Początek piękny, jako rozrachunek z przeszłością. Życzę Ci by te nadchodzące dni były inne, były lepsze, by czas naprawdę pracował dla Ciebie. Janek Dziękuję . Zawsze nowy rok witam z nadzieją, żegnając stary z sentymentem i tym oto sposobem nie jestem jego petentem i lata mi powszednieją

Ja w Twoich utworach widzę całe pokłady optymizmu, gdybyś tylko się odważył, przewrócisz kolosa, energii starczy. A zatem kolego odwagi, z nowym na nowo