Nata_Kruk

Bardzo fajne "zeszronienie". Hej.

"Jutro", jak dobrze, że mogłam tu zajrzeć dzisiaj... :) Konkretna treść, ciekawie prowadzone słowa/myśli i w sumie, każda 'cząstka' tworzy intrygujący klimat narracji. Mocne zakończenie, jak dla mnie. Całość na plus. Pozdrawiam.

Chyba wszystkie zestawy określeń zawarte w wierszu, można 'podstawić' pod odległości, dosłownie lub w dopowiedzeniach. Dobry tytuł, a treść dopełnia go, gra w wyobraźni. Całość taka jak lubię. Pozdrawiam.

Śliczne zdjęcie wrzuciłaś. Evicco, zimowa aura jest w tym "maleństwie", ale, czy jak na wiersz, nie za dużo przysłówków już na samym wejściu.? Tutaj... "drzewa drzemią pod pierzynką którą śnieg na wszystko spadł".... brzmi mi niestylistycznie, chyba niefortunne połączenie słów, przynajmniej dla mnie. Niżej dodatkowo 'dookreślenia' "szare" i "świeży". Te elementy nieco psują odbiór... Serdeczne pozdrowienie z Nowym Rokiem... :)

szeleszczę, trzeszczę, chrzęszczę... ach... to chrzęszczenie, jeśli już, pasowałoby bardziej do fragmenciku z żużlem, a skoro "siedzę w bezruchu", to ewentualnie jakiś delikatny szelest ubrań (od wiatru np.) może by i ktoś dosłyszał, ten siedzący/siedząca. Zostawiam pozdrowienie.

Ujęte "w punkt". Super napisałeś.

To znaczy, że lubimy to samo, Mario... mowa o pogaduszkach z wiatrem... :) Tytuł ślicznie współgra z treścią, a ta wręcz kołysze. Bardzo ładnie zapisane myśli. Pozdrawiam.

Nie lubię wypośrodkowanego zapisu, dziwnie mi się czyta. Prosta treść, ale sporo myśli w nim utkałaś. Trochę "biją" mnie po uszach te jednosylabowe wyrazy, ale trzeba przyznać, że całość z sensem. Niechby każdy zaczynał swoją przygodę z pisaniem od takich pozycji. Pozdrawiam.

Marcinie, tak proste słowa, a zarazem bardzo penetrujące własne/peela wnętrze. Rozumiem, że to efekt końcowy i nic nie będzie już 'ruszane'.

l'inferno per il cuore... w dosłownym tłumaczeniu, piekło dla serca, ewentualnie, poprzez serce. Mia donna, moja kobieta. Tylko po co włoski tytuł.? Nie brakuje w naszym języku polskich słów, coś zawsze można dopasować. Wiersz, pomimo 'ściągającego' tytułu nie zatrzymuje. Życzę powodzenia w następnych próbkach.

Andrzeju, patrzę na treść z przymrużeniem oka. Ogólnie, jest rytm w czytaniu całości, ale ostatni wers II- giej, zapisałabym.. przegrany jestem dalej.. to tylko sugestia. Podzielam zdanie i prawie słyszę całość przy dźwiękach gitary... :) Pozdrawiam.

... myśli wyślij... jak najbardziej, można ręcznie kształtować myśli, co zrobiłaś powyżej. Niewielka forma, ale sporo przekazuje... szukaj własnej ścieżki, wyśnij ją, bo tam, być może, właściwy brzeg. Próbujmy...

Z tym prężeniem się kolejnych wersów różnie wygląda, ale trafnie ujęłaś to, że w wierszach jest wolność. To prawda.

We wspomnieniach są także nasze doświadczenia, pomiędzy drogowskazy, warto wybudzać te dobre, gorsze można 'połamać'. Zwykła codzienność, jeśli są w niej uczucia, na pewno jest bardzo ważna, a dystansu uczymy się chyba całe życie. Fajnie delikatne rymy wplotłaś. Pozdrawiam.

Zajrzałam na Twój profil i znalazłam się pod treścią, którą trzeba pochwalić. Nigdy tu nie zaglądam, brak czasu. Pozdrawiam, Beto.

O zmierzchu i tak bajkowo. Bardzo pomysłowo potraktowałaś temat. Pozdrawiam.

Mario, "...trzy życzenia" zapisane w formie sonetu. Nie odważyłabym się, nawet nie próbuję, bo to niełatwy 'kawałek' do pisania. Temat sam w sobie uroczy, bo mowa o mających się spełnić.. wyproszonych.. życzeniach. Niech się spełnią, skoro prośba tak wdzięcznie podana. Pozdrawiam.

W istocie, podałaś/wymieniłaś w wierszu okruszki, które składają się na ogólnie pojęte szczęście. Wiersz pisany 'sercem' i to jest w nim najprzyjemniejsze. Gdzieniegdzie są małe potknięcia rytmiczne, ale wobec podjętego tematu, chyba nie warto ich roztrząsać. .... nie bądźmy 'ślepi', zbierajmy okruszki, warto. Pozdrawiam.

Mario, także dziękuję za ślad, Alicjo, Tobie szczególnie, ponieważ wiem, że takie tematy mniej lubisz. Także obie Panie pozdrawiam.

Karenko... może warto tak zrobić jak piszesz... :) zacznę próbować, od jutra, nie od dzisiaj... będę przymykać parę oczu, bo jedno to za mało. A czuwanie, nie trwa, bez końca.... Czarku... idzie w pięty.. ale chyba tylko tym, co trzeba... ;) jeżeli to w ogóle możliwe... Cieszy mnie Twoje zdecydowane 'tak'. Dziękuję Wam za zatrzymanie i głosiki pod... ślę pozdrowienie.

KompulsywnyPoeto... nie wiem, gdzie ujrzałeś.. narzucanie.. zmian w treści. Zapisałam w poście.."dałabym" oraz "taka dodatkowa sugestia". Autor ma i tak głos decydujący. Miłego.

Mam podobnie jak Deonix, chyba nie 'rozbieram wszystkiego' , niemniej zatrzymał słowami, ciekawe obrazowanie. Pozdrawiam.

Przekaz wyłania mi się jeden, bohaterka tej króciutkiej formy czuje się... bezpieczniej... na łonie natury... ? Szkoda, że nie jest to troszkę szerzej potraktowane. Pozdrawiam.

Dobra rada na koniec i jak na debiut, jest nieźle. Don zostawił Ci bardzo wyważony komentarz. Podpisuję się pod jego słowami. Pozdrawiam.

Don ma rację, pomysł jest, ale potknięcia także. Dwie pierwsze brzmią całkiem nieźle, choć dałabym za "uparty".. uparcie. I... nie strząśniesz gniazd... wyobrażam sobie, że to drzewo, to nie drzewko, którym można potrząsnąć, dlatego chyba lepiej zabrzmiałoby.. nie zrzucisz gniazd. Taka dodatkowa sugestia. Pozdrawiam.