Nata_Kruk

... może się wygłupię, ale w tym fragmenciku, jest dla mnie niestylistycznie... tzn. wiem, o co 'biega', ale.... Wiersz ogólnie podoba mi się, fajny pomysł na.. przechadzkę po wewnętrznej stronie/powierzchni nieba.... W każdym razie, jedna wersja jest u góry, a ja, myślę, że pozwolisz, tak całość czytam.... Pozdrawiam i... wybacz mieszanie wersów.... :) chodzę nad dachami drapaczy chmur po wewnętrznej powierzchni nieba nie patrzę za siebie ani w dół przede mną słońce oślepia nie widzę nic prócz niego w kokardę wiążę koniec z końcem wdycham zapach świeżego chleba wokół ślady stóp nikogo nie spotykam spóźniłam się z moich snów nie poczekałeś znów sami brodzimy nad dachami . . . . . . . .żeby nie było, chodzę/chodzimy

Umknął mi ten wiersz, tyle ich na jednej stronie (za dużo). Fajny/dobry , (po)dzielony tytuł, a wiersz ciekawie poprowadzony. Czytałam z przyjemnością. Pozdrawiam.

Mario, widzę, że wspomniany przeze mnie drugi wers II- giej poprawiłaś, fajnie/lepiej jest... a powielenie, "na bezkresnym niebie".. jeżeli chcesz zachować, nie ma sprawy. Te słowa są na początku i na końcu, trochę "drogi" do nich jest i nie jest to, gdy powtórnie czytam, aż tak bardzo rażące. Mnie się 'z automatu' wypunktowało, chyba.. :) Dzisiaj, po kolejnym czytaniu, patrzę przychylnie na treść, bo.... o tym, co nad naszymi głowami. Pozdrawiam.

.... dużo by można pomiędzy, mój Boże, jak dużo....

.................. ................. :)

Cudowny tytuł, i przepiękna, wyrafinowana treść. Zacytowany fragmencik, tylko dlatego 'cząstka', bo mogę się pod tymi słowami podpisać.

... dla mnie, obraz staje się 'magiczny', po pierwszym czytaniu.

Jak dobrze, że pojawiają się tutaj takie wiersze.... niestety pomijane, szkoda. ps. tzn. przyczynę może, może znam... ale nic to.

... co mam na myśli.? ehh... kiedyś... pod jednym z Twoich, może nawet pod więcej, niż jednym, usiłowałam/sugerowałam jakieś drobne korekty, ale Ty dzielnie broniłeś swojej "miedzy" i dobrze. Zrozumiałam, że Ty po prostu inaczej piszesz, na pewno nieco archaicznie, co jest pewnym 'nowatorstwem' w zalewającej nas poezji współczesnej, która bywa, powtarzam, bywa... nie do przyjęcia dla mnie. Stąd moje określenie o przyzwyczajaniu się i... polubieniu. :)

Krzysztofie, ładnie, fajnie to ująłeś. Zagrożenia na pewno nie stwarzają, no gdzie, coś tak małego.?...:))

... nie krępuję się, jak coś uwiera, od razu "krzyczę"...:)) tutaj nie mam na co, ale..... skoro ... to co będzie, gdy wrzucisz te najmocniejsze.? :)

'to' jakoś, sprawiło, że jest lepiej. Przeczytałam teraz jeszcze raz i bez zająknięcia 'kupuję' całość. Czy to będzie wersja ostateczna, to już Twoja wola. Co do wrażenia, że jakiś 'twór' wydaje się niedokończony, pocieszę... ja przy swoich mam to samo, nieraz... albo tydzień po wrzuceniu, mogłabym to i owo przestawić... ;) jeśli zdarzy się, że coś powstało na tzw. spontan. Nawet nie wiesz, jak cieszę się, że mam informację zwrotną( od Autorki), po moim poście z uwagami. Myślę, że każdy, kto bąknął 'coś' na "nie". Pozdrawiam i... dobrych myśli w pisaniu, życzę... :)

Jest 'przytyk' i nuta sarkazmu, i o to chodzi. Dla mnie jest dobrze. Pozdrawiam.

Waldku, wybacz, ale dla mnie 'przegadany'. Pozwoliłam sobie wyciąć część i tak czytam, zachowując max z Twojej treści. Pozdrawiam. kamień mchem porośnięty księżycowa latarnia wiatr i obecność świerszcza tylko tyle wystarczy żeby poczuć w letnią noc smak wolności którą upiększy tajemna liczba gwiazd

Kompletnie nie znam się na tej formie... ale dostrzegłam dwa ptaki, w tym kruka..:) no to musiałam kliknąć. A tak w ogóle, fajnie brzmi. Hej, Iwono.

.... :)) Chyba większość z nas ma swoje ulubione słowa. Z Twoich wymienionych, poza "kryształem i łzami", wszystkie są piękne. 'zmierzch', to już w ogóle lubię, ale moim ukochanym słowem są.. motyle.. :) i... żaba, żabki... Pozdrawiam.

Najpierw Twój wiersz, potem zerknęłam na wpis Kobry. Podobnie myślę, co do... masz, "wystawał", mnie też bardziej.. wystaje... no i zakończenie, skóra jest warstwą ochronną, dlatego niekoniecznie dla mnie, "nie mam skóry". Ostatni wers mógłby być bez słowa, "można", ale to naprawdę nieznaczący drobiazg. Jedyny znak interpunkcyjny, to średnik, naprawdę chcesz 'go' zostawić.? Sugeruję, nie. Mocny, fajny wiersz. Pozdrawiam.

Tytuł chyba trochę przekorny, albo czegoś nie łapię. Za to wiersz podoba mi się. W czytaniu opuściłam sobie, "a". Poza tym, gra. Pozdrawiam.

Wszystkie uwagi 'przedmówców' słuszne, warto poprawić wskazane miejsca. Też kiedyś wierszem 'uciekałam', a tutaj spodobał mi się pomysł tejże "ucieczki". Pozdrawiam.

Kolejny o przestrzeni ponad nami... :) i kolejna próba napisania sonetu, czemu nie, trzeba próbować. "na bezkresnym niebie księżyc gwiazdy liczy"... czasem robię to z nim... ;) Mario, lubię takie tematy w wierszach, bo jestem niepoprawną romantyczką, zwłaszcza latem, gdy noc usiana gwiazdami. Uwagi podałam z boku, plus "tłustki". Jeśli masz ochotę, spróbuj poprawić, ale przymusu nie ma. Pozdrawiam z kosmiczną aurą.

Również powtórzę, że pięknie o tęsknocie, ale nie tylko. Jest też zagubienie, poczucie braku własnego kąta, o którym można by powiedzieć duszą i ciałem.. to moje miejsce.. Od pierwszych Twoich wierszy musiałam się do nich przyzwyczajać, Czarku... Niewątpliwie masz swój styl, który.. polubiłam. Pozdrawiam.

Wiersz rzeczywiście sympatyczny, dobry na kabaretową piosenkę... w sumie, może nie tylko na kabaretową... :) Załącznik, fantastyczny.! Pozdrawiam.

Jakie ładne tło dałeś, lepiej się czyta na takim. Co do wiersza, kosmos, to rzecz, która od zawsze mnie fascynuje i zarazem przeraża swoim bezkresem. Wędrówka po kosmosie w wierszu, czemu nie, też to kiedyś zrobiłam. Waldku, ta pozycja wypada składnie, jest sympatyczna treść i dobra forma. Pozdrawiam.

... nie, że cieszę się z nich... ;)

Mam słabość do kolęd... dobry tytuł, mądry upór w treści. ... i tak trzymaj, zawsze... ;)