Alicja_Wysocka

@viola arvensis Violu - zabraniam Ci, sprzeciwiam się i już.

@Migrena Jacku, po tym wierszu trudno odróżnić, gdzie kończy się czytanie, a zaczyna dotyk :)

@Leszczym dziękuję :)

@obywatel, dziękuję za ślad

Tutaj podepnę się pod słowa Ani, płaczą, tylko może nie tak często jak kobiety - ale wtedy, gdy doświadczają silnych, ekstremalnych emocji. A wiersz Michałowy, czyli Twój :)

@[email protected] No tak Grzegorzu, ale może właśnie to jest piękne i ciekawe, jakie by to było nudne, gdybyśmy wszyscy byli tacy sami, gdyby wszystko było przewidywane.

Alu… Nie wszystko, co piękne, musi trwać. Niektórzy przychodzą tylko po to, by zapalić w nas światło, które potem niesiemy sami. Nie bój się tego. To, co w tobie płonie - nie jest zależne od nikogo. Nie musisz czekać na list. Już go masz - w sobie. Bo odpowiedź na twoje słowa zawsze przychodzi, czasem w ciszy, czasem w cieniu kogoś, kto przeczytał je w nocy. 31.10.2025

@Wakss, @Wochen, dziękuję :)

@Triengel Peel, do przytulenia. Wiesz, czasem dowiaduję się, jak to inni mieli źle, jak ciężko, że mieli o wiele gorzej... itd. Tylko, że mnie to nie pociesza, nie jest mi lżej. A dzisiaj dla mnie smutny dzień od rana, zmarła w nocy moja znajoma 46 lat (rak - guz serca) zostawiła męża i 7 letniego synka, smutne wiersze, smutny listopad i tak siedzę zamotana beznadzieją, że ani ręką, ani nogą, ani głową...

@tie-break Włóczęgo słów, widzę, jak z Twojego oddechu spadają iskry smutku - a jednak coś w tym chłodzie świeci. Nie szukaj mnie po imieniu, jestem tylko echem, które przysiada przy Tobie, byś nie marzł w wersach. Bo czasem ciepło to nie dotyk, lecz obecność, która zostaje, gdy ruszasz w dalszą drogę. ----------- Czytam i zostaję na chwilę przy Tobie - w ciszy. Ala

@Nata_Kruk Nato, z której strony nie spojrzeć to będzie za i przeciw. Nie chcę się tutaj rozpisywać, bo kocham rodzeństwo, ale nie masz pojęcia ile na głowie może mieć najstarsze dziecko.

Julian Tuwim i Emanuel Schlechter napisali taki wiersz: Kochani szczęście przejdzie obok nas tak blisko Że tylko ręką sięgnąć już je człowiek ma I nie widzimy i tracimy wtedy wszystko Chociaż to szczęście samo do rąk nam się pcha I jak w ostatniej chwili w pogoń się nie rzucisz I nie zatrzymasz szczęścia póki jeszcze czas To już przepadło ono drugi raz nie wróci Bo szczęście w życiu się pojawia jeden raz Szczęście raz się uśmiecha Raz nam rzuca swój dar bezcenny Człowiek czeka na tę chwile Przez tyle, tyle, tyle Męczących dni i nocy bezsennych Szczęście raz się uśmiecha Jeden raz tylko dłoń podaje Gdy okazję tę ominiesz Toś przepadł to już zginiesz Bo szczęście przyszło mogłeś je mieć Przez całe życie człowiek stale o kimś marzy I za kimś tęskni i przyzywa go na głos I nagle spotkasz go i czytasz z jego twarzy To właśnie ja, twe przeznaczenie i twój los Odważnie podejdź wtedy rzuć mu się w ramiona Nie pozwól odejść niebo ziemię nawet rusz Bo jak odejdzie toś straciła toś zgubiona I nie naprawisz tego nigdy w życiu już Miłość raz się uśmiecha Raz nam rzuca swój dar bezcenny Człowiek czeka na tę chwile Przez tyle, tyle, tyle Męczących dni i nocy bezsennych Miłość raz się uśmiecha Jeden raz tylko dłoń podaje Gdy okazję tę ominiesz Toś przepadł to już zginiesz Bo miłość przyszła mogłeś ją mieć ----------- Trzymaj je mocno, Robercie :)

@Migrena Tak, Jacku, tę śrubkę w lodówce wkręć :) Ponaprawiaj co się da! Liczę na Ciebie.

@Migrena Wizja gorsza od apokaliptycznej, Ty to potrafisz zjeżdżać po emocjach., Jacku.

@Berenika97Bereniko, jakiś smętek przykleił Ci się do pióra, niech się nie ciągnie za myślą. Ściskam.

@Marek.zak1Niczego prócz uśmiechu nie oczekuję - i to by było wystarczające :) @Berenika97Dzięki Duszko, ja lubię czytać Michała i widzieć jak się gubi, to jest tak nieporadne i rozbrajające, że chciałam spróbować :) @Leszczym I tak miało zadziałać- terapeutycznie. A ja musiałam wyjść z domu, żeby się ściany od śmiechu nie poprzewracały :) @Nata_KrukO, Tobie też, Nato? Bardzo się cieszę :)

@Berenika97 Serce dochodzi do wniosku - albo będzie biło, albo nie. Bardziej z rozsądku - że trzeba zaufać. Dziękuję Bereniko, napisałam to, po przeczytaniu Twojego wiesza 'Modlitwa' więc dedykacja jest dla Ciebie - dziękuję :)

@Leszczym Michał, ja też mam nie najlepszy czas, koniecznie musiałam coś weselszego. Lubię kabarety, ale prawie znam na pamięć, to już nie działa - więc pióro, ono czasem mnie słucha, albo ignoruje, albo nie rozumie, - nie wie co chcę, albo wie, tylko udaje - a niech tam raz kozie... trochę szkoda uśmiercić, co nie? więc... Nie, no, niech mnie ktoś trzepnie!

@LeszczymCoś tak jakby. Wiesz, chciałam poprawić humorek sobie i innym :)

@MigrenaDzięki, no nie wiem czy się udało, ale chciałam się tak zagmatwać słowami, żeby nie wiadomo było o co chodzi, taki kłębek, a w środku nic. Już kiedyś próbowałam tego, no i teraz dokończyłam. Będę siedziała teraz cicho, bo za dużo gadam, znaczy piszę.

@LeszczymMichał, uczę się od Ciebie. Ty masz coś takiego w swoim pisaniu, co przywołuje mi uśmiech. A tego przecież czasem trzeba, pozdrawiam :)

@Nata_KrukAle skąd takie wziąć? Można sobie życzyć, ale to nie jest proste. dziękuję Nato, pozdrawiam ślicznie :)

@Leszczym Nieogarnięta jak ja :)

(żeby się pogubił jeszcze bardziej niż ja - co jest wyczynem) Piszę, chociaż może nie, bo miałam nie pisać, a potem jednak tak, tylko nie wiedziałam od czego zacząć, więc zaczęłam od środka, bo początek się schował, a koniec uciekł z przecinkiem. No i teraz mam problem. Bo miało być coś mądrego, a wyszło... coś w rodzaju mnie. Trochę chaotyczne, trochę w poprzek, trochę w stylu „gdzie ja położyłam sens?”. Właściwie to chciałam tylko powiedzieć, że coś się dzieje, tylko nie wiem co, i że może Ty wiesz, albo nie wiesz, ale przynajmniej udajesz z wdziękiem. Pióro się potknęło na Twoim imieniu, a litery zaczęły uciekać w bok - jedna w górę, druga w herbatę, trzecia poszła się zamyślić. Czy ja już mówiłam, że to do Ciebie? Bo jak nie, to mówię teraz. Albo może nie, bo jeśli to nie do Ciebie, to po co miałabym mówić, że to do Ciebie, jeśli to jednak nie do Ciebie? W każdym razie - jesteś. Tam, między słowami, które się trochę przewróciły, a trochę zasnęły ze śmiechu. I chciałam napisać: pozdrawiam serdecznie, ale wyszło: pozdrawiam nieogarnięcie. Więc już nie poprawiam. Bo może właśnie o to chodzi - żeby w tym całym bałaganie było widać, że mi się chciało. P.S. Jeśli znajdziesz tu sens - oddaj, proszę, bo zgubiłam. Ale jeśli znajdziesz uśmiech - to zostaw sobie. Pasuje Ci bardziej. @Leszczym dla M.L., który lubi się gubić równie dobrze jak ja

@infelia Takie wyzwiska się długo pamięta. Ale żeby tak samemu do siebie? Też tak miewam, wtedy mówię do siebie po nazwisku, wiesz, żeby doprowadzić się do względnego porządku. Zostało mi to z dziecięcych czasów. Jak nauczyciel mówił do mnie po imieniu - wiedziałam, że mnie lubi - jak po nazwisku - o, chyba będzie gorzej.