Alicja_Wysocka

@Poet KaA jest taki dział? Gdzie?

@Berenika97 Witaj Bereniko. Te granatowe sińce są skutkiem emocjonalnym, nie fizycznym, a prawdziwym objawem jest samopoczucie podobne do mdłości, bezradności i zamęczania - ponieważ zdarzają często. Chwilowy spokój jest tylko przewidywalnym i wyuczonym już, oczekiwaniem na kolejny atak. Ściskam i dziękuję :)

@Leszczym,@Migrena, Dzięki za wsparcie :)

@Poet Ka, ktoś mnie rozkopuje :) Dzięki.

@Jacek_Suchowicz Dzięki Jacku, serdeczności :)

@APM Jakby o tym, że to widzisz, nie chce dopasować się do tego, co czujesz. I tak w ogóle, to dlaczego ziemia się kręci i przyszła wiosna. Ale gwarantuję, że jeszcze będzie padać, a w Tobie będzie słońce, pozdrawiam :)

@Nata_Kruk Rozumiem Nato, ale wtedy brak jednej sylaby. Wróciłam do wiersza i miejsca, o którym piszesz - póki co nie mam pomysłu, ale niewykluczone, że przyjdzie, pozdrawiam i dziękuję za wnikliwość :)

@Nata_KrukDziękuję Nata, Właśnie, nie wiesz kiedy ci "przyłoży" i za co. Szarpanina. W białej sukience lepiej widać niewinność, pozdrawiam :) @APMJak w życiu, częściej smutno niż wesoło, dziękuję :)

@Nata_Kruk To wiersz nie tylko o rodzeniu, ale o sytuacji, w której ciało zostaje wzięte w obieg języka, który go nie rozumie. Najbardziej dramatyczne nie jest to, że kobieta rodzi w bólu - tylko że nikt nie słyszy, że nie może odpowiedzieć. Scena zerwanej komunikacji - gdzie ból spotyka się z językiem, który nie ma do niego dostępu. Działa jak igła - wchodzi cicho, a potem długo zostaje pod skórą.

Fajne :)

Peel pięknie opisuje swoją rozpacz, jeśli w ogóle można postawić jedno słowo przy drugim - piękno przy rozpaczy, to jak piękny cmentarz. Gryzą się te słowa ze sobą, śmiertelnie. To wiersz, w którym rozpacz została rozebrana z emocji i zostawiona w czystej formie – jak mechanizm działający bez powodu. Piękno nie łagodzi tutaj bólu, tylko go konserwuje, jak zadbany cmentarz, na którym wszystko jest na swoim miejscu – oprócz życia. Trzymaj się, Jacku. Choćby pióra - ono czasem jeszcze pamięta, jak się nie tonie.

chcę żebyś wiedział założyłam ci niebieską kartę czas zrobił mi obdukcję sińce wyszły same na wierzch granatowe jak twoje fochy czuję się jak przemoknięta papierowa łódeczka nasiąknięta podejrzeniami i oczekiwaniami i tym, czego nie powiedziałeś już nie pytam skąd przyjdzie wiatr nie chcę wiedzieć wiem że nie jesteś schronieniem

@jan_komułzykantA witaj Janku! Wiesz co, zawsze się uśmiecham i cieszę jak Cię widzę i to mi nie przechodzi. Serdeczności :) @Mitylene , ukłony :)

@KapiriniaJak dobrze, że śrubki są na świecie :) Spodobało mi się.

@jjzielezinski Ciepło i przytulnie się zrobiło :) Podrap go za uszkiem od Ali - bo wiesz, że Ale mają kota.

@poezje_krzyczane Do tej piosenki wszystkie moje uszy i oczy się uśmiechają, rozesłałam ją :)

@Łukasz Wiesław Jasiński , dziękuję :)

@Radosław bo tak bywa ktoś w kropce zobaczy gwiazdę jak Ty lub Ona na własnym niebie, bo ma fantazję bo patrzy sercem - inny zaś powie - głupie, że nie wiem

@Berenika97 Rzeka chce: - wyrwać się z koryta (czyli z formy, z ograniczeń, z tego co ją trzyma) - zapomnieć o źródłach (czyli o tym, skąd przyszła - może o sobie samej) - utopić własny nurt (to już brzmi jak próba unieważnienia siebie) Czasem ktoś chce być oceanem, pomieścić wszystko, nie mieć brzegów, nie pamiętać skąd płynie. Ale rzeka nie przestaje być rzeką tylko dlatego, że bardzo chce zniknąć. Do Twoich wierszy Bereniko, trzeba wejść i to głęboko i trochę się tego boję, przyznaję :) bo nie wiem czy nie poprzewracam sensów. Dobrego dnia :)

@Migrena Nie wiem, kiedy to się zaczęło. Ale Twoja puenta została. Reszta - jak zwykle - zniknęła. Dlatego wolę wiersze, te przynajmniej zostają. Serdeczności :)

@LessLove Niezmiernie mi miło, dziękuję :)

@Sylwester_Lasota Oj, jakie fajne! :)

@poezje_krzyczane:)))

@Sylwester_Lasota A gdzie muzyczka? :)

@Radosław Mało słów, a dużo treści. Żona mówi do męża, który znacznie przytył: - Ty mnie wcale nie kochałeś, ty byłeś po prostu głodny.