Alicja_Wysocka

@Leszek Piotr Laskowski, @Posem,dziękuję :)

@Poet Ka Dziękuję Poe, dobrej nocy :)

@Poet Ka Świat bez babci i bez tamtej beztroski bezpowrotnie stracił swoje barwy. To piękny, choć bardzo smutny wiersz o tym, jak po latach doceniamy te najprostsze chwile i jak bardzo boli fakt, że czas ucieka bezpowrotnie. Twoje i moje pisanie to dwa różne światy, nie zawsze się spotykają :)

@LessLoveWiesz co, pracowałam też w Laboratorium fotograficznym, więc miałam możliwość zrobić powiększenia - stąd mam :) @Nata_Kruk Nato, ten wiatr i tak by pozabierał im sukienki. W domu też nie stoją długo, ale chociaż jeden dzień jest pięknie :) Pozdrawiam :)

@LessLove Ale maki... mają takie płatki podobne do materiału, nawet trochę przezroczyste. Kwitną zazwyczaj na początku lata. Mam je w domu na ścianie za szkłem, w antyramie - przynajmniej nie zwiędną. @wiedźma A co. Wiatr może, to ja też

@Nata_KrukTy z tytułem 'Dzisiaj' a ja - 'wczoraj' Czytam jakby to był wiersz o śmierci Ludzie podświadomie wiedzą, że to nastąpi („ktoś kiedyś i tak”). Wolą jednak odsuwać tę myśli w daleką przyszłość Puenta: Słowo „dzisiaj” brutalnie przełamuje ludzkie plany i nadzieje na czas, którego już zabrakło.

@LessLove Ale polne są za darmożkę - romantyczne i piękne, pozdrawiam :)

@jan_komułzykantza literówkę - czy litrówkę jak tam pasuje :)

@Charismafilos Dzięki :)

@Benjamin Artur, dziękuję :)

wczoraj skrzydlaty pan wiatr roztańczył wśród traw makowe wiotkie sukienki gięły się panny wdzięcznie w ukłonach półprzezroczystych i miękkich czasem porywał kradł bez pytania coś z ich czerwieni dla siebie i z ptasim śpiewem w blasku poranka po cóż to robił ja nie wiem miałam sukienkę lecz mojej nie chciał więc się zrobiłam zazdrosna zerwałam wszystkie trochę dla psoty i tak na łące sam został

@jan_komułzykant Janko , bardzo dziękuję i przepraszam :)

@Łukasz Wiesław Jasiński, dziękuję :)

@MIROSŁAW C., dziękuję :)

@A.Between Pięknie! Zabieram go pod poduszkę i dziękuję :) Wiedziałam, że czegoś mi dzisiaj brakowało.

@Wochen To może spróbuję odpowiedzieć, cokolwiek Moje słowa mają kolor nocy, gdy szafir powoli gasi zmierzch. Nie musisz ich słyszeć, w ciemności, wystarczy, że czujesz ciepły szept. :)

@.KOBIETA. Wzajemnie :)

@obywatelTo może klej się nada?

@.KOBIETA. :)) Łobuziara jesteś troszkę, prawda? Ale fajna!

@.KOBIETA. No pewnie, za zaglądanie do nie swojej szuflady - jakaś kara musi być.

@LeszczymPrecz z łapami od Twojej szuflady - chybabym przytrzasnęła paluchy Jaka grzeczna dziewczyna :)) pozdrawiam serdecznie.

@Nata_Kruk To piękny, melancholijny wiersz o godnym, choć smutnym finale ludzkiego życia. Pokazuje, że nawet gdy ciało umiera, to pasja (w tym przypadku fotografia) i miłość do chwytania „drgań życia” pozostawiają po człowieku trwały ślad. Nato, przytulam Ciebie.

@Leszczym Michale, i tutaj sam doszedłeś do sedna – czym innym jest pisanie do szuflady dla ćwiczenia warsztatu (ilość), a czym innym pokazywanie tego ludziom. Cieszę się, że tekst Ci się podobał :) Ciepłego popołudnia!

@Leszczym Michałe, ale skąd mam wiedzieć, co czytasz i czy w ogóle? :) To nie był żaden personalny atak, tylko uniwersalna obserwacja, która spisała mi się w formie fraszki. Mnie też kiedyś mądrzejsi radzili: „nie publikuj za często”. Wtedy byłam zdziwiona, ale czas pokazał, że mieli po stokroć rację. Jednak każdy ma swój rozum i robi, co uważa. Ach, i nie skarż się tak publicznie na nieodwzajemnienia – bo jeśli ktoś chce Ci dokuczyć, to właśnie dajesz mu do ręki idealną instrukcję, jak to zrobić. Tymczasem, pa!

@Leszczym Michale, zdarzyło się tak, że ktoś pewnego dnia wstawił ze 20 swoich wierszy, bo nie było tam limitu. Myślisz, że dałby się wszystkie przeczytać - nawet gdyby były bardzo dobre? Oczywiście, każdy ma wolną wolę i robi co uważa. Mnie się napisała fraszka. Kto chce, weźmie sobie coś z niej do serca, kto nie - to nie. Pozdrawiam serdecznie :)