Alicja_Wysocka

@LessLove A dziękuję bardzo, pasowała mi do nastroju, a to wszystko przez mój balkon

@andrew Od kapeluszy do nasionek chyba jest całkiem niedaleko bo mi przynosisz coś od czapy i widzę radość łobuzerską Dziękuję uśmiechem :)

@Migrena jeszcze dodałam lampeczkę zmierzchową, mleczną, która ma płomień ognia w środku, i jest tak:

@Migrena Dostaję fisia od czytania i pisania - lecę do apteki, może tam coś poradzą :)

@Migrena Pomyślałam, że kogoś odwiedzałeś. Ale słuchasz i widzisz - też zdrówka życzę. Mam największy szacunek do chirurgów.

@Migrena Jacku, ten wiersz niesamowicie boli, ale to, co napisałeś o siostrach i spokoju, który jest „najtańszą formą leczenia i najłatwiejszą do rozliczenia”, zostanie we mnie na bardzo długo. Trafiłeś w sam środek tego bolesnego poczucia niemocy. Przejmujący, gorzki i niestety tak bardzo prawdziwy obraz człowieka zagubionego w systemie. Słonecznego nastroju :)

@Poet Ka Ciekawy, techniczny koncept i fajna zabawa strukturą! Klucz do tej zagadki już mam, ale sza... niech inni czytelnicy też trochę pogłówkują :)

@Marek.zak1, dziękuję :)

@Ewelina A jednak jesteś, do mnie wleciałaś przez otwarte okno - znaczy oko :)

@obywatelEch, no czas nie jest identyczny. Przelatuje strzałą, to się ślimaczy, raz biegnie, to znów się ciągnie - a my jakoś musimy z tym żyć :)

Z dawnych rozmów zostają czasem takie rzeczy - trochę żart, trochę cień, trochę czyjeś imię. alicja jest smutna od dawna to cukier „kaloszkom” zaszkodził? czy z ptysia, czy z ptasia mam piórko, kapelusz potrafię wymodzić sombrero, frigijka, panama - dokładam zmyślątko obłocze, tytułom na głowy zakładam cylinder, koronę lub toczek alicja jest smutna dlatego, że słodziej się chciała wysłowić dla ciebie bym „boski” wybrała, pocukrzę - wyłącznie laurowy

@Nata_Kruk I pomalować niebo w uśmiechy., nawet, kiedy jest zachmurzone. Jestem za!

@Jacek_Suchowicz Jacku, dobrze by to było. Ale znasz to przysłowie "jeszcze się taki nie narodził, co by wszystkim..." Ale takich, o których piszesz, wciąż mało. Spokojnej nocy :)

:))

@wiedźma Jeszcze raz dziękuję. Staram się nikogo nie pominąć, ale gdyby - to proszę o wyrozumiałość,

@wiedźma, dziękuję :)

@jan_komułzykant Dziękuję Janko, słowo też ma "nóżkę" którą czasem sobie tupnie. Pozdrawiam :)

@Posem, @Leszczym, dziękuję :)

@Posem, dziękuję :)

@Berenika97 I chyba nie ma w tym niczego dziwnego. Czasem wena siada na ramieniu, raz po raz, a bywa też, że odlatuje na dłużej i dalej. A wtedy ten rachunek i pytanie, które dziurawi kieszeń pytajnikiem - dlaczego?

@obywatel Autor nie ma zadania, (trochę podpucha) ale wiersz ma!

@Gra-Budzi-ka Zostały ze mną takie refleksje po przeczytaniu. Wracają obrazy z dawnych lat - szkolne ławki, drobne gesty, które wtedy wydawały się zwyczajne. I nagle uderza myśl, że nie wszystkim było dane dojść do „teraz”. Ten wiersz zostawia we mnie taki cichy smutek - jakby między kwiatami pojawiła się pustka.

@obywatel Zatrzymałam się przy tym wierszu, bo mam wrażenie, że kręci się wokół samego pisania - trochę jakbyś sprawdzał różne formy, a jednocześnie je odrzucał. Jest tu ciekawy motyw tej „niemocy” i powtarzającego się „N”, który zaczyna spinać tekst. Jednocześnie momentami chaos przejmuje kontrolę i trudniej złapać, co jest zamierzone, a co przypadkowe - szczególnie w składni. Mam poczucie, że jest tu pomysł, tylko jeszcze nie do końca uporządkowany, ale ciekawy :) Dobrego dnia!

@Gra-Budzi-ka, dziękuję :)

@Sylwester_Lasota Dzień dobry, dziękuję :)