Bożena Tatara - Paszko

Kiedyś mnie uczono że drzewo to jest wtedy, kiedy ma korzenie, pień, koronę i rośnie a jeśli już się z niego coś robi to przestaje być drzewem, jest wtedy drewnem :) Zatem... miniatury myśli i uczuć zrobione z drewna ...tak byłoby chyba poprawniej. Podoba się , tak czy inaczej :) Pozdrawiam :)

Wierszyk trochę przypomina wyliczankę ale gdybyś go odrobinę ubarwił to byłby fraszką przekomarzanką ;) kocham twoje wiersze rymami przeplatane to po pierwsze a po drugie zgubiłem bilet powrotny i na zawsze tu zostanę po trzecie i po czwarte sercem nie będę samotny wreszcie po piąte może pokochasz ten okruszek na początek Wyliczanka czy nie, mnie się podoba, wiec i może Twoja Muza tu zajrzy; ) P.S. Po trzecie i po czwarte to jakby deklaracja - nie tylko Ty i ja , mam w zanadrzu trzecią i czwartą ;) Pozdrawiam :)

sąsiada na grypę nie zażywam i po chorobie śladu już nie ma goździki z piwem grzanym stosuję bo i na grypę... to Panacea. :)) Miłego dnia Jacku :)

Hmmm... to zmiany czy stagnacja? Od początku konsekwentnie brniesz w kierunku przeczenia tezie - "nigdy nie jest za późno" :) Jeśli jednak zmiany to : nigdy nie jest za późno zawsze jest czas na zmiany zmieniajmy ale i cieszmy z tego co aktualnie mamy. No tak bym to ujęła :)

Dlaczego smutne ? Skoro uważasz że to może być Twoja charakterystyka, to wystarczy że coś z tym zrobisz. Byłoby źle, gdybyś sobie tego nie uświadamiała. - Tak przynajmniej myślę.

Czyżby grzechotnik - kusiciel ? Nie prawie, tylko portret a właściwe charakterystyka, Beto :) Pozwól Egzegeto, że odniosę się do Twego wiersza w odrębnym wątku :) Nie wszystko jest takim, jakim się wydaje... Pozdrawiam :)

Katem powiadasz - jesteś niewdzięczny za tyle czasu, pomocy tyle... nie poczytałeś tego za przyjaźń tylko katowski topór wręczyłeś !? Oj Marcinie... Marcinie... :)

Wokół mnie jest nadzieja bez omylnej trwogi kroczy... Pokusiłabym się o całkowitą rezygnację z tej nadziei, co kroczy obok Pl-ki, skoro konkluzja jest taka: Jesteś przy mnie, jesteś ze mną, tak mi dobrze. Napisałabym tak: Oddycham nadzieją idę z nią bez trwogi... albo jakoś tak, by z marszem się nie kojarzyło ;)

Byłam, czytałam, lubię :) Pozdrawiam :)

przyjaźń to wielkie słowo które nie może wstydzić trzeba mu tylko zaufać Niestety nie każdy wie, że przyjaźnić się nie znaczy, przytakiwać i głaskać, a - "stać murem za przyjacielem" znacznie częściej niż byśmy tego chcieli, oznacza - być tarczą. Pozdrawiam ciepło :)

Może lepiej niech Wena nie znika albo - jak wolisz za pędem pęd bo dobrze jest Ci takich wierszykach więc zechciej częściej na nie mieć chęć Deonix, jestem zaskoczona, bardzo pozytywnie zresztą. Zostawiam serducho :)

gdybym czasu więcej miała to ciut dłużej bym została ale goni mnie niecnota więc do zajęć moich wracam Pozdrawiam :)

oj możliwe Alu miła wczoraj wierszyk przeczytałam dziś od rana kaszlę, kicham obolała jestem cała Jacku, zostawiam serducho za satyrę :) Miłej niedzieli wszystkim:)

Do tego miejsca czyta się bardzo płynnie i wszystko jest w porządku. W ostatniej strofce - Ola Boga - jeśli to jest wykrzyknik oznaczający zdziwienie czy rozpacz to powinno być: olaboga. No i zamiast : bo ciągłego mus bazgrania , sensowniej byłoby napisać: przez ciągłego mus pisania albo: przez mus ciągłego pisania. Piszesz coraz lepiej! I tak trzymaj :)

...to jest tylko satyra... ...Przecież ona nie jest ad personam a poza tym listopad jest tak nostalgiczny że zapragnąłem poprawić humor nie tylko sobie... Nie uważam tego utworu za wiersz wybitny ale satyra ma swoje prawa dlatego troszkę dystansu zalecam Bożenko zwłaszcza ,że bohaterem i autorem jest starszy pan. Spróbuję odnieść się do tego co napisałeś. Zacznę od tego , że nie mogę uwierzyć, że w ogóle to napisałeś. Satyra ma swoje prawa, to prawda. "Satyra – gatunek literacki lub publicystyczny łączący w sobie epikę, lirykę i dramat (także inne formy wypowiedzi) wywodzący się ze starożytności (pisał je m.in. Horacy), który ośmiesza i piętnuje ukazywane w niej zjawiska, obyczaje, politykę, grupy lub stosunki społeczne." Twój tekst nie ośmiesza zjawisk, ale powiela stereotyp, że skoro człowiek jest starszy to jest impotentem zdolnym do podniecenia tylko poprzez złośliwość. Nie zauważyłam w Twoim tekście niczego co łączyłoby go z satyrą. To jest zwyczajna napaść na starszych panów. I jeśli to poprawia Tobie humor to mogę Ci jedynie współczuć. Znaczyłoby to bowiem że złośliwość jest dla Ciebie rozrywką. Mnie to nie bawi. Po lekturze tego tekstu czuję się zwyczajnie zniesmaczona. Przepraszam, jeśli poczułeś się urażony , ale być może nie zdawałeś sobie sprawy z tego, jaki to ma wydźwięk. Pozdrawiam.

Użyj funkcji edytuj.

Za Wikipedią: Powtórzenie (łac. repetitio) − figura retoryczna, zabieg stylistyczny polegający na wielokrotnym użyciu tego samego elementu językowego (wyrazu, zespołu wyrazów, wersów lub zwrotek) celem uzyskania rytmizacji, podkreślenia znaczenia, zwiększenia ekspresji. Nie rażą mnie powtórzenia w wierszu, przy pierwszym czytaniu zauważyłam powtórzenie wolna ale wydaje mi się, że jest tam niezbędne. Za to zastanowiłabym się nad tym co napisał Andrzej - po coś są zaimki. - i wykorzystałabym je przy zamianie wolna na wolność. bo wolność to mój czas, niezmącony zachłannością świata, oddzielony od przeszłości horyzontem wschodów i zachodów gniewu, arogancji i pustych frazesów. Nikt nie czeka na człowieka w udręce, nikt nie spojrzy, nie weźmie go w objęcia. A ona tak. Z czasem. Ona przyjmię (tutaj masz literówkę) ptaka z poranionymi skrzydłem, który zgubił nurt życia w przestworzach latając. Ona kocha szczyty i ludzi pod nimi. I nadal będą wzmacniające ekspresję powtórzenia ale bez nadmiaru wolności ;) Za wolnością kroczę, wolnością oddycham, jestem wolna jak czas, który wolnością płynie. Na końcu wiersza - mnie nie przeszkadza. Nie nazwałabym Twojego wiersza litanią a i przeciwko litanii, jako takiej, też nic nie mam. Podoba mi się.

Moim zdaniem, za często używasz wielokropków, o ile to są wielokropki, bo ten właściwy ma tylko trzy i jest podkreśleniem, że coś w tekście nie zostało dopowiedziane. Kochać można tylko rzeczy .............. martwe. - Nie bardzo wiem co może być niedopowiedziane w tym miejscu. a ........... człowiek - A w tym miejscu ? Wg mnie to jest pytanie - a człowiek? Na które zresztą dalej w pewnym sensie odpowiadasz nawiązując do myśli zawartej w tekście (w dużym skrócie) - wolę kochać przedmioty. Pozwoliłam sobie nieco inaczej zapisać Twój tekst. Nie chcę już kochać, nie warto. Kochać można tylko rzeczy martwe, czasem psa można pokochać, czasem kota - ale kot ma pazury, które bolą przy dotyku. Kochać można stary fotel, on nigdy nie będzie tronem - a człowiek ? Ma dwa oblicza, albo więcej może być królem, katem - sobą bywa! Człowiek ma rozum, więc powinien myśleć - myśli są różne... Ma duszę - więc grzeszy i chociaż jestem homo sapiens to wolę rzeczy bezrozumne. Tak... ich jestem pewna. Kochać można stary fotel, on nigdy nie będzie tronem Jeśli założyć , że stary fotel uosabia Pl-kę, to tron jest uosobieniem osoby despotycznej - tak to rozumiem. Nie wiem z czym kojarzy się autorce krzesło, ale jeśli coś symbolizuje to powinno wrócić do tekstu, bo w mojej wersji zostało usunięte :) Gorzka myśl i sporo emocji jest w Twoim zapisie (takie przynajmniej odniosłam wrażenie) ale (moim zdaniem) zapis też ma znaczenie, kiedy tekst jest dopracowany to się go czyta i rozumie, w dodatku czyta się z przyjemnością. Ten jest czytelny tylko trochę roztrzęsiony...(?) Pogody ducha życzę i powodzenia w zmaganiach ze słowem :) Do następnego wiersza ;)

Cię... Ciebie... Ty. Zaimki osobowe na ogół, a zwłaszcza w nadmiarze, nie są dobrze widziane w wierszach. Nie znaczy to, że nie można ich używać, można - ale lepiej nie nadużywać. Moim zdaniem - Kiedy czułam Cię przy sobie, można zastąpić. Rozpaliłeś we mnie nadzieje, kiedy byleś blisko. Wiedziałam, że nikt nie jest w stanie jej zgasić nikt, prócz Ciebie. To Ty jednym słowem zdmuchnąłeś ją, jak nikły płomień zapałki. To nie musi być dokładnie - kiedy byłeś blisko - w każdym razie to "Cię", moim zdaniem, jest niepotrzebne.

Wena odeszła od Ciebie ? - a szkoda... Myślałam, że będzie z Ciebie bard, nie złośliwy rymiarz. Bijesz na oślep to w lewo, to wprawo. Satyrą ostrą mydli oczy zwyczajny zadymiarz. "jestem cały podniecony aż mam mokre kalesony" Poczekam, aż napiszesz coś pozytywnego, konstruktywnego. Podpalić Rzym potrafi każdy, zbudować niekoniecznie ;) Pogody ducha życzę i powrotu Weny :)

Alu, wydaje mi się że przecinek powinien być po "to" ...szczęście to, nie dramat... Rzeczywiście szczęście, to nie dramat ale... kiedy ciekniesz, to podlewasz fantastyczny pomysł dzięki tobie od lat kilku szczęście to, nie dramat ...moim zdaniem oddaje Twoją myśl. Wiersz jak zwykle u Ciebie...dla mnie super :) Miłego dnia Alu :)

No tak... w tej sytuacji znów jest bardziej potrzebne. przesuwam zwrotnicę każdej zmarszczki zwątpienia by znów... (wielokropek dla potwierdzenia niedopowiedzenia... kolejny upadek) A potem wychodzi na to że to nieistotne bo nowy wstaje poranek Chyba tak bym to zapisała. P.S. Wizytę - jak już ;)

Znów i znowu - mówią, że dwa grzyby w barszczu to za dużo ;) Uczciwie przyznam, że nie wiem "co autorka miała na myśli" pisząc - przesuwam zwrotnicę każdej zmarszczki zwątpienia by znów Wyrzuciłabym to by znów, bo wg mnie niczego nie wnosi. Sam fakt przesuwania zwrotnicy wystarczy, moim zdaniem, by wiedzieć , że coś może być nieistotne , bo znowu wstaje poranek. Albo: przesuwam zwrotnicę każdej zmarszczki zwątpienia by znów... A potem wychodzi na to że to nieistotne bo znowu wstaje poranek Tylko, że zgrzyta mi to powtórzenie. A podoba mi się najbardziej: a ja ze słońcem gonię ptaki po niebie nie myśląc o zachodzie. Miłego dnia Beto :)

Obawiałabym się konfliktów, wolałabym by w związku były różnice zdań, różnice poglądów, by można było o tym podyskutować i dość do jakiegoś konsensusu. Wszystko zależy oczywiście od tego jak pojmujemy "konflikt", więc być może Joasiu mówimy o tym samym.

Chciałabym to wiedzieć Waldku, bo może wtedy wszystkim żyłoby się lepiej, piękniej i łatwiej ogólnie rzecz biorąc.