Bożena Tatara - Paszko

No nie wiem... Nigdy nie mówiłeś... schrupałbym Cię z miłości ...? ;)

Niepokorny - pisze się razem. P.S. Moim zdaniem tekst wymaga obróbki i mimo że polubiłam, wymaga doszlifowania w warsztacie.

W podziękowaniu za życzenia wysyłam i pozdrowienia

Pozwolę sobie dopisać ciąg dalszy :) Jeszcze jestem smukła, jeszcze jestem zgrabna ciągle jeszcze czysta ale czy powabna? Czy czas co przez listki i kolce przepływa nie kaleczy płatków ... urody ubywa? Ciągle jeszcze czekam na tego jednego ale nie przybywa i nie wiem dlaczego. W myślach zatopiona róża trwa codziennie i tylko czas jeden jest przy niej niezmiennie. :) A jeśli t chodzi o Twój szkic sprzed osiemnastu lat to jestem ciekawa późniejszych tekstów. Ten zostawiłabym takim jaki jest, by przeróbki przypadkiem nie zniszczyły przesłania. Pozdrawiam ciepło :) Bożena

Nie wiem kim jest Jerzy Szymik ale uważam, że - "Zrozumienie wiersza jest jego śmiercią" jest furtką dla wszelkiej maści połetów, którzy sami nie za bardzo wiedzą o czym piszą , krótko mówiąc bylejakizmusymbolubełkot będzie się miał coraz lepiej. Bliższa jest mi dewiza: "Chodzi mi o to, aby język giętki Powiedział wszystko, co pomyśli głowa: A czasem był jak piorun jasny, prędki, A czasem smutny jako pieśń stepowa, A czasem jako skarga nimfy miętki, A czasem piękny jak aniołów mowa... Aby przeleciał wszystka ducha skrzydłem. Strofa być winna taktem, nie wędzidłem." Pozdrawiam. Bożena Tatara-Paszko

Ależ ja go rozumiem Wiktorze. Jest napisany tak jasno i czytelnie że nie wymaga analizy. Wystarczy zatopić się w wersach i dlatego napisałam co napisałam. Nie trzeba się zastanawiać co poeta miał na myśli ale się go czyta i kontempluje. Pozdrawiam ciepło. P.S. Wydaje mi się że jedyne uczucie, które towarzyszy brakowi zrozumienia to zmieszanie i zakłopotanie a nie to miałam na myśli. I jestem pewna, że wiersz, którego się nie rozumie nie jest dobrym wierszem.

nie baczy, że jego własny styl szwankuje i rym jakby nie najwyższego jest lotu za to w poezji nowy nurt kreuje BYLEJAKIZMUSYMBOLBEŁKOTU ;) Pozdrawiam.

A może - krzywe kreślone przejściami księżyca blakną wolno ? Myślę, że ten wiersz nie powinien trafić do warsztatu. Pozdrawiam.

Nie jestem pewna czy wiersz rzeczywiście jest o smutnej... Wiersz bardziej do odczuwania niż do analizy. Pozdrawiam i zostawiam serduszko.

Haiku to nie moja bajka ale to brzmi dobrze :)

Serduszko zostawiłam ale wypowiadać się nie będę - od dziewięciu lat na Fejsie jestem ;) Pozdrawiam ciepło :)

Waldku, nie przejmuj się, to są ci sami tylko teraz "anonimowo" z odwagą rzucają błotem zapominając niestety, że styl pisania jest jak odcisk palca - charakterystyczny. I nie trzeba być Sherlockiem Holmesem by wiedzieć kto się kryje pod nickiem - radio.

To samo nigdy nie jest takie samo... w sumie masz rację. Podeprę się przykładem z życia - odkąd nauczyłam się gotować nigdy nie zrobiłam dwa razy takiego samego rosołu :) Pozdrawiam ciepło :)

Ten fragment wiersza podoba mi się najbardziej :) Szczególnie - na poranne budzenie nastawiam uśmiech. Serduszko zostawiam. Pozdrawiam :)

Mary - dobrze jest, kiedy wiersz nie jest przegadany ale dobrze jest też nie popadać w skrajności. Nie jestem polonistką, wiec nie powiem Ci co byłoby dobrze zmienić żeby tekst nie był zbyt lakoniczny. Pozwól, że napiszę Ci jak ja to widzę... - dokąd idziesz? - błąkam się tu i tam, w zasadzie donikąd - a co z domem, znasz takie miejsce ? - dom? - to pojecie jest mi obce - Ty płaczesz? - nie wiem... to chyba tylko skraplanie smutku - na twarzy masz życia wiotkość wiesz ? - pójdę z Tobą! - lepiej zostań... czyżbyś mnie nie poznała? to ja Samotność Przeczytaj swój tekst jeszcze raz, dodaj coś do dialogu Pl-ki i Samotności. Moim zdaniem zbytnia oszczędności w słowach też nie przydaje wierszom uroku, no chyba że to haiku, ale to nie moja bajka :) Na brak wyobraźni nie cierpisz więc sobie poradzisz. Trzymam kciuki :) Pozdrawiam :) B.

Świat jest piękny Leszku. Miłego dnia :)

Mam to samo :) Powiało Awangardą... ? Nie gniewaj się Autorze ale ten tekst powinien trafić albo do warsztatu albo do prozy. Tutaj się nie obroni - moim zdaniem :) Pozdrawiam ciepło :)

No niech Ci będzie :)))

Lepiej bym tego nie ujęła. Uniknąć "mentorowania" wbrew pozorom nie jest łatwo, zwłaszcza kiedy się chce napisać szczerze o swoich przemyśleniach. Jeszcze trudniej wtedy kiedy nie jest się ani językoznawcą ani nawet polonistą i nie ma się żadnej praktyki pedagogicznej a na wszelki wypadek, dla lepszego zrozumienia używa się Wikipedii lub innych źródeł.

Bez przecinka można zostawić ale należałoby wtedy zmienić szyk wyrazów na przykład: kula ziemska bez wojen przez kosmos dryfuje. Bez wojen jest kula ziemska a nie kosmos, gdzieś tam w kosmosie być może wojna się toczy , kto to wie? :)

Samo życie :D

Nie pamiętam teorii wielkiego wybuchu , samego wybuchu tym bardziej ale skoro tak twierdzisz to pewnie kolejność kolorów była właśnie taka. Pozdrawiam :)

No to sobie pogadaliśmy... :) Tytuł się nie liczy, a w tekście występuje rytm i rytmie, przemyślę czy i czym to zastąpić.

Moim skromnym zdaniem... dziś ma rodzinę, własną miskę pociechy także swoje mają jeśli już musi być także to może w tej kolejności ? - wydaje i się że brzmi lepiej. Poza tym - lubię :) Pozdrawiam :)

Anihilacja to proces prowadzący do całkowitej destrukcji materii posiadającej masę. Domniemywam, że zanihilowany to już unicestwiony, a skoro unicestwiono obłok wspomnień, to co podąża w nieznane ? Pomysł można uratować ale przeredagować może trzeba ? Wydaje mi się też , że to zielona barwa zamienia się w złotą , jesienią. Może lepiej by zabrzmiało: kolor granatu fascynuje konstelacje drżą, zapatrzone w przeobrażenie Ja czytam go tak: przestrzeń i czas wydają się kurczyć zielona barwa zmienia się w złoto kolor granatu fascynuje konstelacje drżą, zapatrzone w przeobrażenie błysk pierwotnego światła onieśmiela wszystko - anihilacja obłok wspomnień podąża w nieznane I cykl zaczyna się od początku :)