Bożena Tatara - Paszko

gdy patrzę w twarz twoją Jezu bracie mój i panie zdradzany po wielokroć przez naród wybrany niczym staje się zdrada i kłamstwo i trwoga i każde z ludzkich cierpień wobec cierpień Boga a głaz co dławił i duszę i serce ze wstydem opadł by na swoje miejsce wrócić gdzie leży pokorny wobec Twego blasku jak jemu podobne niczym ziarnko piasku blasku, co zdrojem siły i miłości co znosi nicość i ziemskie cierpienia, ukrzyżowanemu przydaje godności i niweczy wszelkie próby upodlenia a ból, który czuję ledwie bladym lśnieniem przy twym boskim blasku, który jest cierpieniem

ANTAGONIZM

PASTUSZEK

Jako hasło początkowe czy końcowe ?

Wiedziałam :))) To samo przyszło mi do głowy - po czasie :)

EKSPANSJA

EKSAMISZ - SZCZECINEK eksamisz - były członek protestanckiej wspólnoty religijnej, hołdującej surowemu życiu w zgodzie z naturą i tradycją ;)

Czasem też odnoszę takie wrażenie :))

OGŁADA

Czy tu nie powinien być przecinek? Co wiele, wiele przeżyła lecz wycierpiała najwięcej?

www.poezja.org - "org "od adresu.

dziękuję :)

wykorzystania alfabetu ciąg dalszy ;) Adrian poszedł dziś do lasu Bronek nie miał dla mnie czasu Czesław jest od rana w mieście Dariusz od wczoraj w areszcie Edka bardzo boli głowa Franciszek obiad gotował Gienek poszedł z ojcem w pole Henryk dłubał coś w stodole Ireneusz miał zajęcia Janek wywoływał zdjęcia Karol poszedł na wernisaż Leszkowi komputer wysiadł Łukasz nie miał dziś ochoty Maciek poszedł do roboty Nikoś dzisiaj miał globusa Olek do domu iść musiał Paweł miał za dużo pracy Robert się trunkami raczył Staszek był naprawiał pralkę Tadek nabywał koparkę Urban był zajęty sobą Witold miał problemy z głową Zygmunta dziś nie spotkałam a na Ż nikogo nie znałam mając przyjaciół tak wielu - uwierzyć mi nie musicie - nie znalazł nikt chwili czasu żeby zwyczajnie o życiu pogadać przez jedną chwilę przy kawie albo herbacie skupiając się tylko na pracy lub przy kieliszku "debacie"

To prawda dzisiaj wszystko można znaleźć w sieci ale zabawa nie polegała tylko na odszukaniu autorów ale stworzeniu wiersza. Przeczytaj teraz: wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim ach, Marylo kochana! już słowik w sadzie zaczął swe pieśni i gaj pełen czerstwych gwiazd - jabłek. o Tobie myślę dzisiaj w ten czas bezrozumny, matki się boisz, nie chybiasz kościoła, wciąż rozmyślasz. Uparcie i skrycie. o przyjdź i dłonie twoje połóż na me źrenice bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba. w parku płakałem szeptanymi słowy. ach, jak mi smutno! Mój anioł mnie rzucił. No i może, jeśli ktoś szukać zacznie by stworzyć własny centon to i poczyta coś więcej niż tylko własne pisanie ;) Chapeau bas, za pomysł dla autora zabawy. Pozdrawiam :)

1 Jan Kochanowski Tren 8 2 Adam Mickiewicz: Kurhanek Maryli 3 Franciszek Karpiński: Wiersze 4 Krzysztof Kamil Baczyński - Wiersz: Św. Franciszek 5 Jan Lechoń Marmur i Róża 6 Jan Andrzej Morsztyn Raki 7 Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Miłość 8 Kazimierz Przerwa-Tetmajer Hymn do nirwany 9 Juliusz Słowacki W pamiętniku Zofii Bobrówny 10 Adam Asnyk Ach, jak mi smutno!

No i zepsułeś ;) Przeczytałam wiersz dwa razy, ten wers nie ma racji bytu w tej chwili. Te wersy skierowane są do wiosny, tyle że wcześniej o niej nic nie ma w wierszu. I jeśli chcesz już zostawić wzmocnij w nas nadzieję rozświetlając mroki to w drugim wersie powinieneś zawszeć kim jest ten ktoś do kogo się zwracasz - wzmocnij w nas nadzieję... wzmocnij w nas nadzieję rozświetlając mroki wiosennym uśmiechem tkanym blaskiem słońca ładując w serca nasze tchnienie sił radosnych budujących chęć życia do samego końca Myślę, że teraz to ma sens choć głowy nie dam ;)

W takim razie zostaw jak jest, bo zepsujesz :)

Co w taki razie z drugim wersem, który opisuje jak by nie było wiosnę ? przybądź nam nadziejo i rozświetlaj mroki z wiosenym uśmiechem tkanym blaskiem słońca może tak ?

Nie powiedziałam, że jest zła a tylko że wiosenka to zbyt mało poważnie, nie musisz się tym przejmować i jak by nie było polubiłam :)

Nie żartuj :) (...) pójdziemy wraz z majem rozkwitać wśród słońca gdzie oczy poniosą a i serce wskaże łamiąc wiele sprzeczności co staną przed nami by gonić ponownie miłosne miraże bez nich cóż znaczyć może zbyt szara codzienność wikłająca nas w smutki i zmartwień bez liku składane dość pochopnie na życia ołtarze a w zamian zyskując męczącą bezsenność przybądź nam WIOSNO i rozświetlaj mroki samym swoim uśmiechem tkanym blaskiem słońca ładując w serca nasze tchnienie sił radosnych budujących chęć życia do samego końca (...) Przecież to żadna wielka zmiana - lub tak: ~~~~~ (...) pójdziemy wraz z majem rozkwitać wśród słońca gdzie oczy poniosą a i serce wskaże łamiąc wiele sprzeczności co staną przed nami by gonić ponownie miłosne miraże bez nich cóż znaczyć może zbyt szara codzienność wikłająca nas w smutki i zmartwień bez liku składane dość pochopnie na życia ołtarze a w zamian zyskując męczącą bezsenność rozbudź nas promieniście rozświetlając mroki samym wiosny uśmiechem tkanym blaskiem słońca ładując w serca nasze tchnienie sił radosnych budujących chęć życia do samego końca A przyszło mi jeszcze do głowy WTŁACZANIE sił radosnych ;)

Mnie chodziło tylko o zdrobnienie - wiosenko. Wydaje mi się że wiosno byłoby bardziej na miejscu :) To ładowanie zauważyłam nieco później. A zgrzyta mi bo zwrot za bardzo potoczny. Oprócz ładowania działa kojarzy się z załadunkiem towarów na ciężarówkę na przykład, z podładowaniem, naładowaniem energii i owszem ale to nadal nie pasuje mi do tego wiersza, tylko tyle :) Możesz przecież zostawić tak jak jest, z tym, że optuję za drugą wersją zakończenia.

Jestem za... ładując w serca nasze tchnienie sił radosnych chociaż tutaj trochę mi zazgrzytało to - ładując :) A jeśli już ładując to może : ładując nasze serca tchnieniem sił radosnych albo pompując w nasze serca tchnienie sił radosnych albo wzmacniając nasze serca tchnieniem sił radosnych albo jakoś inaczej byle nie ładując jak działo ;)

Myślę, że o to wiosenko chodzi. Zapewne celowo użyłeś zdrobnienia w zupełnie innym celu ale dla mnie jest odrobinę protekcjonalne. myślę, że napisałabym : witaj nam Wiosno i rozświetlaj mroki. Zapewne o tym Mary też myślała pisząc "nie leży mi w tak lirycznym wierszu" :)

Najprościej uwierzyć w reinkarnację, wtedy taki sen ma szanse się spełnić i życie można przeżyć raz kolejny :) A tak serio, zamiast zatrzymywać i układać lepiej wyciągnąć wnioski z tego co było i przeżyć najlepiej jak można to co nam jeszcze zostało. Pozdrawiam :)

W samo sedno! Witaj ponownie Pomocy Wiosenna :)