bazyl_prost

ale dzięcioł na szczęście nie miauczy

bardzo stare ale nie za bardzo, tak

oceniam literami dziwna jesteś też pomyśl

więzienie to nie miejsce dla miłości, koszmar

i wszyscy czujemy się licho jak mielone, smażone albo tatar

nie , na razie to tylko o przyrodzie

oj mówi i to bardzo wiele

kurcze to historia

kiedy myśli błądzą liche fotografie plastusia plastuś oniemiały temat doskonały wynurza róża i wszystko by było ładne i przejrzyste gdyby nie kolor róży krwistej

może coś o zdrowiu

wiele obrazów wiele przezroczy papierowe lustra

dzięcioł kuje dziuplę stukot brzmi będzie miał dużo młodych

struktura kabli i sprzączek elektryczne tak wiele znaczy

a młokos mówi idę całkiem bosa

nie wczuwaj się w ten komentaż lepiej go tylko zrozum a haiku wszystkie nieomal ładne

tak jak na trawie śniadanie tak sobie kwitną i panie co mi tam winobranie ja marznę i słońca chcę wiecznie kwiaty są zawsze słoneczne

mam wszystko co mogę moc przemyśleń rysuje w głowie mam nawet szczęście i co jak przeminie jak dreszcz... wiecznym być niby deszcz

no zabawne dzieci też biorę na ręce ale tego się nie rzuca na szczęście

światłocień idealny jasność i brak światła moje czarno białe fotografie

ostatnio jestem alfem bo życie jest zbyt szybkie te meta stany zagrożenia i wewnętrzny chaos wszystko się kumuluje w chaotyczne krwawe gluty w mojej głowie przynajmniej ,może czerwone buraki...

ogień jądra Ziemii jest dobry albo antarktyda

grypa, jeśli to grypa to aby cię anioły wymuskały skrzydłami a ty rozłożysz pawi ogon unikaj floretów, noży rzeźniczych też ale to co innego husqvarny też nie mówiąc o innych zarazach

istnieniem, to psychoza, zawału można dostać

moim zdaniem pani Teresa w ferrytycznej ekstazie przeinaczyła cierpienie tej dziewczyny, tę bolesną niewygodę ofiary wampira i chaos

są na to lekarstwa