bazyl_prost

bardzo ładny tytuł spokojny i wielce rozumny tylko pokomplikowany nastrój

kolorowe wstążki rozlane w przestrzeni splatam

zwiewnie z czerwonym szalem lub fioletowym niedbale mijamy neuralgię nie tworząc nic rozpuszczamy bóle w winie kwaśnym i muzyka bez ran jak u macierzy bytu raz dwa trzy wyliczanka pękła szklanka

świerszcze grają w takty gwiazd pod cieniem księżyca

ten wiersz jest nie fair

ja też nie tak się tylko snuje i snuje

wstrętne

dojrzałą muzyką fizyki kwantowej

niebezpieczne związki

xam

wino a kamica

lato u dojrzałości

namiętne M bardziej przypomina góry nieprzebyte

to taki umiarkowany rodzaj chmur żeby słońce nie przypiekło

w zaułku zgliszcza światła w zaułku szczury bezczeszczą bezczeszczenie światło niknie kradzione baterie wyczerpane koniec półświatka bo miało być tak pięknie

ślicznie ,ładniej niż róże ale rosną w rozariach

tafla chmur zasłania niebo chroni żniwiarzy

zatrzymał mnie taki błysk taki w mózgu obraz i wolałem zapytać się innych przedstawicieli materii

życie sztuką ale to tylko stuka

mała mi patrzy w zalaną piwnice atu kwiaty a to czarno biały pocisk taki co to taki kwiat w oknie?

plama po musze komary to utraty ćmy lepsze od pająków

dobrze że wiewiórek się nie je

łzy jak perły i te gluty morze glutów

dla mnie zbyt straszny, zbyt trudny chemicznie

ale kometarz wytworzył zwidy