bazyl_prost

śniegu jednak przybyło mrożone gwiazdy-kwiatki nikną na ciepłym szkle szyby

cóz mi pozostało niesczęsny ja w cudzej miłości tonę o czajniku wyzwolicielu wrzyj...

cóż mi pozostało nieszczęsny ja w cudzej miłości tonę o czajniku wyzwolicielu wrzyj

smagane suszą trwają na nic obcięte straszą wydęte usta z odrazą cokół ktorego nie ma trujący brak owoców

wzrasta kwiatem z nicości idea , woń, światłości punkty płaszczyzn zwinięte kandelabr , w słowie piękne i jeszcze tależ zupy w jedności liczne grupy

droga ta kompozycja transitio ad non

zima ciepła śnieg już rozlał się w kałuże

jak uzyskać obraz z obrazu żeby nic nie kłuło i nie spopielało jak stworzyć coś w kontekscie najlepszym żeby smog nie zdusił ogrodu parkowego żeby jaźń ogarnięta i jasna nie kwiliła wiecznie nad przepaścią...

grzechu blisko, gdzie świetlisko?

Słona łza boli, trawi fomę w ideał kryształki śniegu, nasze mieszkanie niemożliwe mur zmysłów ości dziejów, przemarzają na wskroś, układanka z sitem elementów jedne są, inne rozpadają się w niebyt nowe oblicze, kiedy co zbrzydło, kiedy co znikło czym jest całość, czym jest i jak?

karmnik na drzewie ptaki nieśmiałe boją się kota

szumiący nami trwa chwilę ruchem par prężności z m ł ó c o n a ziemia roślinność wzniośli mija, pochłania różne wartości dmie i słabnie w różności

przeklęty lokal gdzie gaśnica znasz jakiś inny?

ciepłe powietrze spowija wszystkich w ramiona mgła podczerwieni otacza wszystkich snem

mile slowa splatać chcialby duch czyste nie skalane łowię niezkazitelnie aby dźwiękiem rozumieniem być czuciem fiolet wygonić chce purpurę granica ułuda żal... znaleźć chcę inną ścieżkę blask rusztowanie dziejów TRZASK

rehabilitacja przynosi ulgę w bólach kręgosłupa składam origami ciało ma swą równowagę gdzie wzejdą kamieniołomy... fioletowy zakaz coś nowego się niesie wzwyż konwaliowe ukłony rosa rosa rubra pure nonsens

ciepłe powietrze schowani przed chłodem listopad przestrzeń ciepło spod śniegu grudnia

nie widzę związku

oświetlam płaszczyznę zamkniętą kolorem lub światłem pochłaniam w biel

o zło nie wiedziałam? znudziło mi się wersety szatańskie cokolwiek ble, ble, ble

powoli kolorem zamykasz się nadmiar koloru nadmiar światła zawieram się mocnym światłem

szara mgła ciepły widok drzew później błoto i biel i słońce i noc i zieleń i krzyż niemy pomnik i co...

Polański uratowany przed zamroczeniem

kolektyw mówi że nie ku entropii

niepodległość żadnych zaborców tylko finanse czyje Au burek wyje