bazyl_prost

Kubo , nie chcę już się borykać , my z prawdą...którą i jaką, trawię świat wydając z siebie subtelne energie, trochę zmieniłem żeby oderwać od prawdy której nie nazywam prawdą

piękna plomba na czas - nieczas

materialne struktury ,szklany świat, cierpienia lepiej się wystrzegać, jest jak plama na obrusie

w fiolecie ukryte powoli znika w żółtych pierwiosnkach

burza, róża - to właściwa ortografia

zainspirowałem się feromonami kontaktowymi z czyjegoś wiersza, i napisałem to nie płacząca ekologia, ogólne podsumowanie zjawiska z próbą uniknięcia tematów nie na temat,ogólnie

nie to idea żółtego koloru komunikacji na daną chwilę

pewien chłopiec spod Berlina chciał awansu ,była kpina rada czyjaś niet orzekła nikt nie będzie robić piekła nie wiem czy nie zwymiotował wielka była jego głowa

jedna myśl naprawdę wszystkie mi zagłusza nie każcie tej pandzie jeść eukaliptusa

bambus wytrawną ma nutę drewna czy gorzki jak kawa to rzecz nie pewna

rysują się nowe zapachy toksyny poszły w niebyłość nuty winne... i kwaśne między bytem a prawdą my w stanie nieważkości jak pnącze spowija nas chemia w mroku zjawia się światła klimat

nie wiem czy one to lubią, jakieś literatki może...

stąpając żywiołem powietrza

te ambitne jednostki bywały męczące

znacznie nie rozumiem płomienia na twarzy, poza tym afirmacyjnie , ale tak jakoś ogólnie

też muszę oceniać świat nie najgorzej

nowoczesna kobieta,samowystarczalna do granic możliwości

to dobrze, i już

żółte pierwiosnki młodość żywej wody żółte styki

Błe, Marcin,Błe

takie młode udręki i ekstazy albo ulotne zakochania

kłębuszek żywej chemii znika albo nie szuka miejsca

płomyk świecy odrobina ciepła dźwięki szmery

kobieta z czerwienią i duszą artystki?

kra lodowa rozdziela kochanków koniec sceny ...czy lody stopnieją?