bazyl_prost

na choince ozdoby drobne koliber z plastiku mieni się nie mógłby znieść klimatu

zaloty końskie to zwali co sąsiad sobie pochwali

biel co wynosi w wieczność jak ACE bieli skuteczność duch bieli lśni górskim kryształem płapka z koszmarnym banałem

przezroczysta biel mnoży lustrem śniegu czystą przestrzeń

tylko nie mów że to zaprogramowałaś... dobrze że wytrwa bo na przetrwanie zbyt późno

nie ma biedy już czy jeszcze

jakaś alchemiczna recepta na fizjologię a mówią że zabija ...a ja mówię precz herbacianym grzybkom

jadalny naleśniczek bo co ja z tym zdielam... wiesz co ...łyżką...

jak strużka światła lub zwój plącze się kiedy znój pączki kuliste pluskają być jakby światło chciało jak kiedyś lub niewygodnie drzewo życia jak kłoda,zmrożone terminem zagonione a form i skupień miliony taniec ma ten szalony

jak strużka światła lub zwój plącze się kiedy znój pączki kuliste pluskają być jakby światło chciało jak kiedyś lub niewygodnie drzewo życia jak kłoda,zmrożone terminem zagonione a form i skupień miliony taniec ma ten szalony

coś jak gdyby nie wiedomo ... w którą stronę... jedzie pług

trochę jak mój bezdech śródsenny

ba dba w Działdowie łódzkim świerk świerknie li li li

jiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

zimo, mrozem roztaczasz ciche przestrzenie znikają złe cienie biel zimy wokoło czyste przestrzenie cienie rozjaśnia biel

w ś r ó d w i e l u k a n t ó w rymy różne jeża kolce i przełomy czemu rym taki stromy lepiej fale morskie i ślimaka zwoje bo się boję... świerk świerknie szybko pod skandowym żyrandolem

strużka wody spływa po soplach gładko błyszczy kryształem

to o derwiszach?

nadzieja wielka nadzieja ogromna morze oranżowej nadziei czy ona szlocha, czy ona płocha kto znaleźć miarę, wycenić...

śniegu jednak przybyło mrożone gwiazdy-kwiatki nikną na ciepłym szkle szyby

cóz mi pozostało niesczęsny ja w cudzej miłości tonę o czajniku wyzwolicielu wrzyj...

cóż mi pozostało nieszczęsny ja w cudzej miłości tonę o czajniku wyzwolicielu wrzyj

smagane suszą trwają na nic obcięte straszą wydęte usta z odrazą cokół ktorego nie ma trujący brak owoców

wzrasta kwiatem z nicości idea , woń, światłości punkty płaszczyzn zwinięte kandelabr , w słowie piękne i jeszcze tależ zupy w jedności liczne grupy

droga ta kompozycja transitio ad non