Sylwester_Lasota

zgadzam się z Marcinem B co do wiersza. poza tym, trafne spostrzeżenie: każdy ma swój koniec świata. pozdrawiam i do poczytania.

ciebie raz jest z małej raz z dużej. poza tym odczuwam jakiś chaos w porach dnia. tu jest świt i znużenie nocą, a w chwilę później znów ciemna noc. pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

nie do końca się z nim zgadzałem :) często zostaje jeszcze, to coś w środku. tylko trzeba umieć patrzeć żeby To zauważyć. i żadne bogactwa tu nie pomogą ;) pogody ducha życzę i pozdrawiam. ja jestem ślepcem widzę to co widzę i w ogóle się nie wstydzę jak mawiał Staszewski Kazimierz środka czasami lepiej nie zauważyć, najzwyczajniej w świecie przymknąć oczy, nie wszystko jest warte uwagi, niestety dobrego dnia r czy aby na pewno? czy gdyby tak było, pojawiłby się peel niezgadzający się na swoje odbicie w lustrze? poza tym, dobrze jest czasem przymknąć oczy, ale gdy trwa to za długo widzi się tylko blichtr i jakieś niejasne przebłyski, a sedno umyka uwadze. pozdrawiam.

dzięki Magdo Taro :) jest mi bardzo miło czytać takie komentarze :) kłaniam się i pozdrawiam serdecznie.

he, "i" to jest/będzie niestety fakt:) pozdrawiam i dzięki za poświęcony czas r nie do końca się z nim zgadzałem :) często zostaje jeszcze, to coś w środku. tylko trzeba umieć patrzeć żeby To zauważyć. i żadne bogactwa tu nie pomogą ;) pogody ducha życzę i pozdrawiam.

a z drugiej strony... każdy towar ma swojego kupca. pozwoliłem sobie przeczytać ten wiersz bratu i podobał mu się... bardziej od mojego :( ;). pozdrawiam jeszcze raz.

dzięki krzysztofie marku :). ano właśnie z życia, z życia ;). cieszę się z powodu tej uwagi :). pozdrawiam i do poczytania :)

:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) koniec świata ;)

a przydał by się jakiś ilustrator ;) sam trochę rysuję, ale czasu nie starcza. dzięki za wizytę i pochwałę :))) pozdrawiam serdecznie.

poza tym niekonsekwencja w stosowaniu interpunkcji pozdrawiam i do poczytania :)

Witam :), dziękuję i pozdrawiam :)

pewien mój starszy :))) kolega mawiał: kiedyś byłem piękny i młody, a teraz tylko 'i' zostało ;) pozdrawiam i do poczytania :).

Dzięki Panu za historyjkę :))))) kłaniam się nisko i pozdrawiam serdecznie.

Judyt, Twoje wiersze można czytać wzdłuż, w poprzek, od lewej i od prawej, od początku i od końca, a najwięcej można znaleźć pomiędzy wersami :). dla mnie jest oczywiste, że nie wszystkim może się takie pisanie podobać, sam się w czasami gubię czytając Twoje utwory, ale jedno jest pewne, masz swój charakterystyczny i niepowtarzalny styl. wbrew temu co piszesz w komentarzach, wiersz ten odbieram jako przemyślany i dopracowany, zarówno w formie, jak i treści. w pewnym sensie doskonały. a trudność jego odczytania wynika jedynie ze stylu jakim się posługujesz. myślę jednak, że każdy, kto poświęci trochę czasu na poznanie Twoich prac, bez problemu dotrze do sedna utworu. problem w tym, że w tym zagonionym świecie coraz więcej ludzi chciałoby wszystko mieć wyłożone kawoławowo, bo szkoda czasu na rozwiązywanie rebusów. kłaniam się nisko i pozdrawiam.

może się mylę, ale ja tu nie widzę wiersza. może następnym razem. powodzenia życzę i pozdrawiam

a ja sobie dzisiaj trochę czytałem Pawlikowską-Jasnorzewską i tak mi jakoś ten wiersz w klimat wpadł :). poza tym rzuciło mi się w nim jakieś takie biblijno-ludowe pomieszanie :). poza tym podoba się :). poza tym pozdrawiam :)))

jak wyżej :) pozdrawiam.

bardzo dramatyczny wiersz, z którego jednak niewiele wynika. link pod wierszem (bo to chyba miał być jakiś odnośnik) nie działa. pozdrawiam.

jeśli dobrze pamiętam, to bilans zawsze musi mieć dwie strony, więc jeśli ma być zachowana jakaś logika, to, moim zdaniem, powinien być bilans zysków i strat. jednak cechą bilansu jest to, że musi on zawsze wyjść na zero. w przypadku tych dwóch, to bodajże, mówi się po prostu o rachunku zysków i strat. i tu może być zysk lub strata. poza tym, rzeczywiście, szczególnie na końcu, daje się odczuć, że rym narzucił treść. myślę, że gdyby nie te dwie sprawy, byłby to całkiem dobry wiersz, bo czyta się w sumie przyzwoicie :). pozdrawiam.

"Słuchaj, dzieweczko! - Ona nie słucha..." nie wiem dlaczego, ale tak jakoś mi się, to skojarzyło. poza tym odnoszę wrażenie, że wiersz można odebrać bardziej wieloznacznie niż znajduję to w komentarzach powyżej. kłaniam się i pozdrawiam.

Dzięki, HAYQ. Rzeczywiście, tak będzie jeszcze lepiej :), już lecę poprawić. A co do wiersza, to też lubię i dlatego czasem popełniam ;). Dużo zdrowia życzę :).

całkiem romantyczna ;) ballada. w każdym razie tak odebrałem styl i przekaz, bardzo uwspółcześniony. pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję Babie podwójnie ;))). Nie zauważyłem, poprawiłem :) co do Żubra, to nie wiem. Niech się najlepiej sam wypowie ;). A niech tam Dzięki jeszcze raz :) bo bardzo mi miło :))) Samego dobrego życzę i pozdrawiam.

No ;-) i nie tylko :-). Dzięki za czytanie i komentarz. Zdrowia życzę :-).

Wół założył się z przepiórką, że żółw żbika nie prześcignie. Wkrótce wrzało na podwórku, dróżce w borze, w starym młynie. Aż trząsł cały się ogródek, wśród pól wrzawa się podniosła. Suplił wnet się plotki sznurek, którą sójka hen rozniosła. Żaden zwierzak nie chciał wierzyć, że tak chciał ją wykorzystać taki żłób, co tyle przeżył przygód w różnych uroczyskach. Tuż przy krzyżu, żrąc snop żyta, ugrzązł nawet wśród żołnierzy. W ruch wprawiając swe kopyta rżyska płachtę żwawo mierzył. A przepiórka? W klatce żyła. Nie wiedziała nic o świecie, więc się chętnie założyła, towarzyska była przecież. Choć brzemieniem nie grzeszyła górnej wiedzy o wszechświecie, próżnych sporów mnóstwo wiodła, o czym wół powinien wiedzieć. Zbór zwołano więc pospólstwa. Uchwalono na nim społem: Sąd, by jasna była wina, Musi odbyć się nad wołem! Sąd się odbył bardzo szybko. Do wszystkiego wół się przyznał. W trakcie jednak także wyszło, że postawił... żubr na wyżła. Bo wół z żubrem się zakładał o sprinterów dwóch wyścigi, a przepiórka przecinała, co świadkowie potwierdzili. Tak z plotkami często bywa, przebierają wszelkie miary. Chociaż chętnie ich się słucha, lepiej im nie dawać wiary.