Sylwester_Lasota

dzięki za czytanie i uwagi :) pozdrawiam :)

kupa jest częścią natury więc niech się Henryk nie smuci przecież od dawna wiadomo co skąd wychodzi tam wróci krótko tam sobie poleży bo dosyć szybko się wchłania butelka PET gorszym gównem bo milion lat się rozkłada a leży tego po rowach w lasach i nad rzekami tyle że my ani dzieci nasze tego nie posprzątamy śmierdzący temat, więc i omijany, jak papierzak w lesie ;) pozdrawiam i do poczytania :)

no, ostro pojechałeś pod wierszem, mój drogi :)... a obok przechodzi obojętność, w telewizji tyle ciekawych seriali :))). co do do wiersza, to może być, tylko szkoda, że nie udało Ci się utrzymać równego rytmu 3/3. może popracujesz nad tym? myślę, że wiersz na to zasługuje. p.s.: i, niestety, z przykrością, muszę się zgodzić z tym co napisałeś powyżej.

jestem biało czerwony bez żadnego patosu całkiem biały na zewnątrz a czerwienię się w środku zamykany w fabryce ciągle tęsknię do słońca i bieleję po wierzchu choć czerwone mam wnętrze czas mój tutaj i teraz miłość wiarę nadzieję chciał mi znowu odebrać lecz się ciągle czerwienię i wciąż bielszy się staję cudem żyjąc od środka nie pomogą tu spraje tych kolorów nie oddam.

Nie podchodź do niej chociaż samotna Patrzą się okna Szeleszczą liście i kraczą złe wrony Pełno zboczonych Darując nawet życzliwości dotyk Mieć można kłopoty Więc siedźcie sobie na ławeczkach cicho Resztę niech licho taki ten świat. ciekawa forma :) pozdrawiam i do poczytania :)

dla mnie tekst opisuje stan zakochania/zauroczenia, chociaż nie jestem pewien czy zgodnie z intencjami Autorki :) pozdrawiam i do poczytania :)

mam dzisiaj szczęście do dobrych tekstów :) ten jest już trzeci z kolei, który czytam. bardzo dobry, chociaż w niektórych miejscach nie rozumiem zastosowanej interpunkcji, ale to pryszcz :). plus kiedyś już napisałem, że, w moim odczuciu, znacznie podniósł się poziom na tym forum, myślę że to może być kolejny na to dowód :) pozdrawiam i do poczytania :)

myślę, że gdyby utrzymać średniówkę w jednym miejscu, byłoby rzeczywiście rytmiczniej. podoba mi się ten eksperyment ze spadającą ilością sylab. kiedyś też myślałem o czymś takim :), teraz dążę raczej do równania formy. jednak sympatia do pomysłu pozostała :) pozdrawiam.

a mi się podoba :). zupełnie subiektywnie. pozdrawiam i do poczytania :)

wypowiem się tylko na temat techniki. w pierwszej masz dobre rymy i równy rytm, to plus. dalej, niestety poszłaś na łatwiznę, rymy są proste, gramatyczne, a rytm skacze sobie jak piany zając po grządkach sałaty, to, niestety, minus. gdyby udało Ci się utrzymać chociaż równy rytm, tak ja w pierwszej, to może mógłby to być fajny wiersz. wybacz, że tak szorstko, ale naprawdę piszę to ze szczerej życzliwości. pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

Ech... :) dziękuję za czytanie i pozdrawiam.

dziękuję Ci Nato :) i serdecznie pozdrawiam.

a tak by się chciało żeby było chociaż nieco inaczej. prawda? chociaż i tak nie jest to najgorszy scenariusz i zapewne jest wiele osób, które marzą o takim rozkładzie obowiązków. dziękuję za czytanie i pozdrawiam serdecznie.

Mi się zrobiło trochę smutno po twoim wierszu. To znaczy na powierzchni wydaje mi się wesoły. Ale drugie dno nie jest optymistyczne - co z tego że samotność się skończy jak dorwie nas proza życia. Nie ma opisanej tej części kiedy ludzie się kochają i świata poza sobą nie widzą tylko od razu przechodzimy do roboty i garów. I do tego przyśpiewka także po ślubie. Tak jakby oboje dalej byli sami, co może się zdarzyć jeśli będąc ciągle zapracowani nie mają czasu i energi by porozmawiać. Ostatecznie można z tego wyciągnąć mądrość - bycie z drugim człowiekiem nie rozwiąże twoich problemów. Dalej czeka nas proza życia i wyzwania, którym musimy sprostać. Sami powinniśmy zadbać o nasze szczęście. Tak to czytam. bardzo, ale to bardzo dobrze czytasz Janie :). myślę, że wybebeszyłeś go doszczętnie :) wielkie dzięki. pozdrawiam serdecznie :)

cieszę się :) pozdrawiam :)

jest to możliwe, ale będę się bronił ;) pozdrawiam :)

dziękuję Oxy :) odpowiedziałem, niestety 'nie', ale mam nadzieję, że zrozumiesz. pozdrawiam serdecznie :)

niech bzdury się bzdurzą nim chmury zachmurzą nam niebo jesienne i zrobi się sennie :) a tytuł fajny jest ;) dzięki Jolu i do poczytania :)

smacznego :))) dziękuję za czytanie i pozdrawiam :)

Jestem tu, a ty tam, ty żeś sama i ja sam. Może w końcu się spotkamy, zostawimy taty mamy. Bo zauważ, bene nota, jaka we mnie jest tęsknota. Jestem tu, a ty tam, ty żeś sama i ja sam. Nie będziemy już ci sami, jeśli w końcu się spotkamy. Bo powstanie nowa para. Ja w robocie, ty przy garach. Jestem tu, a ty tam, ty żeś sama i ja sam. Jestem tu...

bo w większości jesteśmy z wody. dobry tekst, pod każdym względem. akurat dla mnie szczególnie interesujący. pozdrawiam serdecznie Krysiu :) i do poczytania :)

mówiąc szczerze, w ciągu ostatnich kilku lat mojej przygody z tym portalem, zauważyłem jak bardzo podniósł się poziom publikowanych tutaj wierszy. przede wszystkim odczuwalna jest zmiana proporcji pomiędzy lichymi tekstami, a wierszami o wyższej wartości, zarówno w warstwie warsztatowej jak i przekazu. jednocześnie z tym wzrosły wymagania czytelników, ale myślę, że to dobrze nam służy :) pozdrawiam serdecznie :)

no :)))))) ale chociaż nie zajmuje czasu i nie sprawia problemów z interpretacją :))) a to mój: http://www.poezja.org/wiersz,1,71909.html pozdrawiam i do poczytania :)

rzadko ostatnio bywasz, Donie, a szkoda :) dobry wiersz. a peelowi radzę butle nabić i dalej, nura :)))... albo do lasu, jak nie ma kasy albo czasu :). też pomaga :) pozdrawiam i do poczytania.

no właśnie dziecinny, Renato. jeśli to miał być wierszyk dla dzieci, to trzeba włożyć w niego jeszcze trochę pracy, bo jakiś pomysł dostrzegam. wiesz, jest takie powiedzenie: dla dzieci trzeba pisać tak samo jak dla dorosłych, tylko znacznie lepiej :). i w tym kierunku proponuję Ci się zwrócić :). serdecznie pozdrawiam i do poczytania :)