Sylwester_Lasota

wahałem się pomiędzy tymi dwoma formami i wybrałem trzecią, chyba nie najszczęśliwszą. chyba zmienię :). dzień jakoś mija, są rokowania, że się uda :))) dzięki :)

a propos mycia naczyń, to kiedyś popełniłem coś takiego: http://www.poezja.org/wiersz,1,93182.html :)

:))) dzięki za czytanie :) pozdrawiam serdecznie :) p.s.: a to wszystko przez 'zmywanie naczyń' ;)

życie i śmierć. bardzo smutny wiersz. odnoszę wrażenie, że wraz jego umieraniem, umiera też, pomimo deklaracji 'nowego życia', część peelki. niestety w prawdziwym życiu tak bywa. to są trudne sprawy, trudne sytuacje, z którymi osamotnionemu człowiekowi trudno sobie poradzić. myślę, że wiersz dobrze oddaje ten klimat. pomimo wszystko pozdrawiam z uśmiechem :) do poczytania :)

a mnie atakuje właśnie jakaś ćma :))). ja jej zaraz dam :) trochę trudno czyta się przez te długie wersy, ale mi się podoba. bardzo mi przypomina mój młodzieńczy wiersz sprzed... łoj chyba ze ćwierć wieku to będzie :))). jak go kiedyś wygrzebię ze sterty papieru zalegającego starą szafę, to Ci go przepiszę i prześlę (jeśli przetrwał, oczywiście), bo niestety nie jestem go w stanie z pamięci odtworzyć, ale, moim zdaniem, klimatycznie był bardzo podobny :) pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

Chociaż harował jak dzikie zwierzę dwanaście godzin, sześć dni w tygodniu, kreśląc projekty na komputerze, nie stać go było na nowe spodnie. Wszystko zżerały raty, opłaty, rachunki strasznie szybko rosnące, więc często drapał się w łysą głowę, myśląc:"Skąd zdobyć na to pieniądze?". Teraz na Heathrow zmywa talerze i żyje sobie dosyć wygodnie, więc po godzinach dorabia jeszcze, w klubie murzyna, już jako portier. Kupił samochód i telewizor jednak nie rusza w daleką drogę, bo, w sumie, wszędzie ma bardzo blisko. Nie poogląda też filmów sobie, bo nie ma czasu, pracą zajęty. W pracy się znowu całkiem zapętlił. Sprawdza stan konta, chciałby mieć więcej, dwoi się, troi, by wzmóc efekty. Ktoś go zapytał czy jest szczęśliwy. Chwilę się wahał, a potem odrzekł: "Nie jestem ckliwy, ale ci powiem, tam mi źle było i tu niedobrze".

dorabianie ideologii do wiersza jest w tym przypadku trochę nie na miejscu, a wiersz wydaje mi się zaledwie szkicem, projektem, na podstawie którego można coś dopiero stworzyć. mówiąc szczerze, fajnie zaczęło mi się czytać, ale czym dalej, tym bardziej mój 'entuzjazm' do czytania opadał. będzie coś z tego, ale trzeba jeszcze to przystrzyc, uczesać i ogolić :) pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

e tam, współczesność jest zawsze tak samo... współczesna :)))

dziękuję Waldku :) pozdrawiam :)

wielkie dzięki :))) za czytanie i trud włożony w TAAKI komentarz :))) również serdecznie pozdrawiam i do poczytania :)

no powiedzmy, chociaż nazwałbym go nieco inaczej :)

Jacku, klimat, póki co, zupełnie mi obcy, ale przeczytałem z dużą przyjemnością i niegasnącym uśmiechem na twarzy :) pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

mówiąc szczerze nieźle się ubawiłem czytając... komentarze :))) pozdrawiam i do poczytania :)

i taki komentarz cieszy mnie najbardziej :) dziękuję :) i również serdecznie pozdrawiam :)

a to jest naprawdę niezłe :))) jeszcze raz dzięki i jeszcze raz pozdrawiam. do poczytania :)

dziękuję Nato :) również serdecznie pozdrawiam :)

a w tej bajce różne dziwy bo ten wujek jest prawdziwy i gdy czasem nie nurkuje to czymś innym się zajmuje jeździ czarnym motocyklem i ma łyżwy bardzo szybkie lata także samolotem i ogródek czasem skopie sam naprawdę bez pomocy remontował swój motocykl biega, skacze, podróżuje, nigdy chyba nie próżnuje i wesoły jest nasz wujek nawet jeśli nie nurkuje dziękuję, Jacku, za sympatyczną kontynuacje bajki. pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

z pewnością przekażę. dzięki i pozdrawiam :)

cokolwiek by to nie znaczyło - dzięki :) pozdrawiam :)

kryzys dopadł wujka Jurka, portfel znacznie mu odchudził. jednak zawsze gdy go spotkam, to marudzi, że się nudzi. że mu tęskno do ogrodów kolorowych raf pod wodą i do tego mi się żali, że nie zamknął w morskiej fali tej zrobionej kiedyś dziury, jednak teraz jeździ w góry. dzięki za wierszyk :)

tutaj pozwolę sobie na mały wtręt :) niedawno byliśmy z dzieckiem na 'Nocy Robotów' PIAP w Warszawie. Przy całej atrakcyjności imprezy, na którą, pomimo nieustannie padającego deszczu, przybyły tłumy ludzi, odniosłem nieodparte wrażenie, że, póki co, więcej 'inteligencji' mają programy do OCR-u niż oglądane przez nas maszyny :). i to na razie tyle :).

Tomaszu, Tomaszu, nic nie stoi w miejscu :))) pozdrawiam serdecznie :) p.s.: lubię poezję romantyczną i cenię wartości :)

fajny wiersz, szkoda tylko, że taki... no, kilka epok do tyłu. dzisiaj nawet romantyzm wygląda nieco inaczej, chociaż przeciw nic nie mam :). poza tym, niezły wygibus logiczny: kochanie się we własnej do kogoś przyjaźni :))) pozdrawiam i do poczytania :)

myślę, że wszystko już wyżej zostało powiedziane, ale pomimo to muszę napisać, że ten wierszyk, w moim odczuciu jest lepszy od tego do przyjaciółki, ponieważ niesie jakieś treści skierowane do szerszego grona odbiorcy. moja rada, poczytaj trochę różnych poetów, nie koniecznie z tego forum, chociaż czytając tutaj wiersze i komentarze do nich, szczególnie te krytyczne, można się sporo nauczyć. pozdrawiam i do poczytania :)

no dobrze, sympatyczny tekst, ale wierszem, moim zdaniem, trudno go jeszcze nazwać. poezji w nim, niestety, niewiele, za to sporo błędów, z którymi nie powinien być pokazywany szerszemu gronu, ale spokojnie możesz go przesłać przyjaciółce na maila. myślę, że będzie jej miło :). pozdrawiam i do poczytania :)