Sylwester_Lasota

Tak to rozumiem. W każdym razie dobry tekst. Miłego dnia :)

Myślę, że to nie ciemność, tylko miłość w ciemnościach opowiada dzieciom te wszystkie historie i szczęśliwe te, które mogą jej słuchać. Ciemność sama w sobie jest przerażająca, chociaż czasami może stwarzać rzeczywiście pozory bezpieczeństwa. Pozdrawiam serdecznie :)

Jakbym to skądś znał... tzn. ten stan. Pozdrawiam jednak z uśmiechem :)

Również :)

Dzięki serdeczne. Również pozdrawiam :) P.S.: Jak widać romantyczność nie sprzedaje się najlepiej obecnie. Tym bardziej dzięki za ślad ;).

Bardzo dobry tekst. Pozdrawiam.

... ani żadnej rzeczy, która jego jest. :) Pozdrawiam :)

Jeszcze walczę z tym wersem, może da się jakoś odratować ;). Dzięki i pozdrawiam :)

No i całkiem fajnie się zrobiło :) Dzięki i za to. Miłego dnia Panie Kolego :)

Tyż prawda :) Również :)

Dzięki Dwudziestypierwszy :) Jakąś dziwną zbieżność wyczułem z Twoim ja skończony .:))) Pozdrawiam również.

Dzięki. Bo życie jest takie fajne :))) Serdecznie :)

Tak naprawdę tego nie wie nikt :))). No i tak po oślemu, a właściwie, to po baraniemu, po drugiej stronie rzeki trawa zawsze jest bardziej zielona. Dzięki za odwiedziny. Pozdrawiam

wiem że gdzieś mieszkasz w tym mieście aczkolwiek nie znam adresu od kiedy na mnie spojrzałaś jestem zupełnie już nie swój choć nie zgubiłem niczego czegoś zawzięcie wciąż szukam chodzę obcymi drogami po których krok w krok w bruk stuka choć wszystko teraz się sypie wciąż staram trzymać się prosto nie wiem jak długo podołam bo wokół jazda na ostro kuse pokusy wciąż kuszą z lubością prężąc się w łuki wiary nadziei miłości za skarby u nich nie kupisz zapomnij bzdurne motyle walec przejechał po głowie najmniejszy jednak to problem nigdy się przecież nie dowiesz że jacyś diabli okrutni w brzuch tępym ostrzem się wbili chichocząc bebech rozpruli zrobili mi harakiri włóczę się teraz umarły i wypatruję tych oczu co się na chwilę otwarły bym się na moment w nich poczuł zamknięty w lotne marzenie które od tego cierpienia byłoby dzisiaj zbawieniem lub choćby chwilą wytchnienia

Tak, pakujemy się w coraz większy bałagan, a niektórzy mają nawet z tego jakąś chorobliwą uciechę. Porażający i bardzo obrazowy tekst. Przekonuje mnie pod każdym względem - od trafnej obserwacji, do formy jej przedstawienia. Pozdrawiam serdecznie.

No i teraz wszystko jasne! A ja tak bardzo lubię Twoje pisanie :). Pozdrawiam serserdecznie :)

Pięknie. Pozdrawiam

Jeszcze raz wróciłem do tego wiersza. Z jakiegoś powodu przypomniał mi jedną z moich bajek/ballad sprzed lat. Pisałem wtedy straszne dłużyzny, ale jeśli ktoś chce spróbować się przez nią przedrzeć, to zapraszam: Pozdrawiam :)

Dobre. Pozdrawiam

Wyjątkowo optymistyczny i jasny, w porównaniu z większością tych, które wcześniej u Ciebie czytałem. Podoba się. Pozdrawiam :)

Привет Андрей Hi Andrew Cześć Andrzeju :) Legenda o dwunastu rozbójnikach. Pozdrawiam :)

Wiesz, jak to mówio: jest prawda życia i prawda wiersza, a my tu poezjujemy przecież, więc za drzwi nie zaglądam, chociaż wiem o czym piszesz, ale to już zupełnie inna histeria. Pozdrowienia :) Przepraszam Cię Waldku bardzo, bo wygląda na to, że przeoczyłem Twój komentarz. Tzn. nie tyle przeoczyłem, ile przeoczyłem nań odpowiedzieć, co teraz czynię :) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam :)

Kiedyś tak, kiedyś żyło się jakoś wyraźniej, też mam takie wrażenie.

Ha ha ha. Pozdrawiam :)

Suuuper! Pozdrawiam :)