Sylwester_Lasota

Dokładnie. Pozdrawiam.

Tak, jak to mówią, Nadzieja umiera ostania. Dzięki za słowo i plusika :) Również pozdrawiam.

nie boży palec naciska pstryczek i znów kolejna pali się lampa po niej zapłoną już tylko znicze a my lecimy jak ćmy do światła chociaż po oczach kolor czerwony bije z daleka znakiem przestrogi lecz my olśnieni i zaślepieni jak ćmy lecimy znów prosto w ogień

Bardzo fajny tytuł, ale treść przytłaczająca. Pomimo wszystko, albo właśnie dlatego zostawiam serduszko. Pozdrawiam.

spod Pozdrawiam :)

Moi jakoś sobie radzili... A bimber to chyba sami pędzili :))). Ale już się nie upewnię, bo nikt z tamtego pokolenia już się nie ostał. Tylko wspomnienia ich opowieści.

Jesteś w temacie. :) Pozdrawiam.

@Mama Piotrusia ZacharkaDziękuję za drugie serduszko :)

Normalność, to bardzo szerokie pojęcie i... płynne, Waldku. Dzięki za czytanie i ślad. Pozdrawiam. Dzięki :) Również pozdrawiam.

który jesteś odrzucony zniesławiony zaprzeczony wszechmogący jeśli możesz mi zapomnieć nie pamiętaj że zbyt często w zwierzętach widziałem ludzi a w ludziach zwierzęta

:))) No i nie wiem, co mam na ten komentarz odpisać :))) Dzięki. Trzymaj się :)

No i teraz dałbym Ci jeszcze jedno serduszko... a nie mogę. Naprawdę, bardzo dobry tekst.

I usunięte. W tym wersie jest jedyne nie jedynie, ale żonglowałem tym słowem trochę, więc może wyłapałaś jak tak właśnie było. Ostatnio, w ogóle, rzeczywistość dostarcza nam wiele tematów do przemyśleń. Dzięki za wszystkie uwagi i komplementację :))). Pozdrawiam serdecznie. P.S.: jedynie też wyrzuciłem :)

Ej, nie wciągajmy w nasze konwersacje mocy nadprzyrodzonych :))). Nie było cudu, bo nie było co wybaczać :) Z każdym czytaniem ten tekst mi się bardziej podoba, ale zgadzam się z sugestią @tetu, ale na aby i porawione zakończenie, i będzie naprawdę super. :) Pozdrawiam :)

OK, nie będę. Nara.

Nieźle. Bez przekroczenia granicy dosłowności i dobrego tonu. To mi się podoba. Nie razi mnie "ledwość", aczkolwiek np. "z trudem" mogłoby ją doskonale zastąpić. Pomyślałbym jeszcze nad ostatnimi czterema wersami, bo nastąpiło tam pomieszanie osób :) Pozdrawiam

Ja pamiętam :))) Mniej więcej w tym czasie: :) No cóż... Cieszę się, się, że znów do mnie zajrzałeś i... Dzięki. Pozdrawiam I co? Do poczytania? :) ;)

szczęk broni znów o świcie opadają szczęki jedyne dziwy się nie dziwią tylko ćmią się jak te ćmy po kątach od knota nawet ze świecą łzy u nich nie ujrzysz popatrz wypaczone nie płaczą może czasem nad własnym losem morze łez ronią jak ranną rosę jednak czas równa góry i doliny ich z nami nas z nimi. I cały sens znów poszedł w las ki jak dziwny w tytule dziwny jest ten świat

Też mam takie wrażenie. Pozdrawiam

A mi się wydaje, że tytuł jest do granic możliwości niepoprawny.... reszty nie czytałem. Pozdrawiam

Oj joj joj! Horrorrr! Wszystkie zeszłe feministki przewracają się w grobach: panią grabarką, panią grabarą... ale nie grabarz ???. Żartuję oczywiście. Był taki, bodajże, węgierski, pisarz, który pisząc podobne koszmarki, dorobił się sporej sławy. Pozdrawiam.

@NatuskaaDziękuję z całego serca za serce. Pozdrawiam.

:)

Jedyne dziwy się nie dziwią, tylko ćmią się jak te ćmy po kątach od knota świecy, tak że nawet ze świecą już łzy u nich nie ujrzysz. Popatrz, wypaczone nie płaczą. Może jedynie czasem nad własnym losem morze łez ronią jak ranną rosę. Jednak czas równa góry i doliny. Ich z nami, nas z nimi. I cały sens znów poszedł w las ki. Pozdrawiam

To e, to się chyba tak przypadkiem wcisnęło. :) Nawet niezły tekst, ale z wyjątkiem trzech ostatnich linijek, które są zbyt do słowne, i zbyt brutalne w swojej wymowie, moim zdaniem. Pozdrawiam