Jacek_Suchowicz

a pod pledem skrępowanie może szybciej pierzchnie lecz gdy szaleć i figlować tylko na powierzchni wręcz podziwiać piękne kształty i nasycić wzrokiem odczuć w pełni drżenie ciała mieć znowu ochotę pozdrawiam Jacek

wprowadziłem korektę - może lepiej :) Pozdrawiam Jacek

ot od poczytania - dzięki Pozdrawiam Jacek

Zda się duża, a taka mala, czekająca gorącej pieszczoty. Słabością chłopa natychmiast zwala, a jej nogi - zaiste gotyk. W biuście barok, w najwyższym stylu, reszty słowa niegodne opisać, kształty bioder, to delta Nilu. Ech, do takiej to trzeba wzdychać, A wzdychałbym pewno do dzisiaj, pragnąc listek figowy jej urwać, lecz widziałem, jak tusz z rąk wypadł i krzyknęła krótko "O kur..!". Ale nic to, mówię. Jak rycerz się rzucam, by podnieść i podać, a nad głową głosik znów słyszę: "Cześć, dziękuję, jezdem z Krakowa". Powaliła swoim słownictwem, więc odszedłem robaka chcąc zalać. Niechaj innym w każdą noc śni się. Ja bastuję i zaraz spie... uciekam.

mały żalik trzeba spalić bo powali nas na dno nie rozczulić i nie tulić spojrzeć z góry krzyknąć dość nic nie mówić lecz zagubić gdzieś do ludzi sobie iść trochę kawy się zabawić i zostawić przestać śnić ktoś się trafi chcąc się napić rękę złapie powie chodź nawet w deszczyk odda cześć Ci i wypieści do stu kroć :))

śpiewa Czerwony Tulipan www.youtube.com/watch?v=QmVDUAVRr58&feature=related 2-4 Olsztyńskie Spotkania Zamkowe - Śpiewamy poezję

wiesz ja już się zaczynam sam nad tym zastanawiać Ala ma w swoim pisaniu coś takiego, że jak ją czytam to natychmiast chcę odpowiedzieć zachowując formę pierwowzoru Jej wiersze po prostu "płyną" Ostatnio dużo czytam i przyznać się muszę, że skrzętnie omijam wiersze Ali, ale rzadko udaje się zaleźć coś równie "płynącego" Owszem myśli opisy ale tak jakoś pourywane Niby logika jest a każda strofa sobie Wracam do klasyków dzięki i pozdrawiam Jacek ps tu i tak wiersze rymowane mało kto z piszących w większości prozę zwersyfikowaną docenia

jeśli przyjmiemy że rada jest żelazna to wystarczy jak na tekścik może być pozdrawiam Jacek

ładne przerzutnie myśli "chyba zawierzę i pójdę" peel poszukuje to budujące - wiara wypływa z własnych poszukiwań pozdrawiam Jacwk

no to ciekawe ja tam wolę przyjemność po przeczytaniu:)) Pozdrawiam

zgadzam się pozdrawiam Jacek

na pozór zwykła wyliczanka a jednak: - przemyślane kolejne sekwencje - trzyma nastrój - jednak zachowuje styl - porusza temat dotykający każdego szkoda, bo lubię inne formy pozdrawiam Jacek

miło mi - dziękuję pozdrawiam Jacek

Dzięki za chwalenie Wróciłem o 7 kg młodszy z Ustronia k/Wisły i zdębiałem piszesz jak zwykle urokliwie ale treść i przeżycia peelki - trauma i od razu mnie poniosło "a lato będzie jakieś marne i słowikom braknie tchu smutnych wierszy parę..." A. Sikorowski przewidział w piosence pozdrawiam serdecznie Jacek

dzięki najważniejsze że się wraca pozdrawiam Jacek

coś wiem ale babki bez ikry to też koszmar pozdrawiam Jacek :D a są takie? wierszyk super! uśmiech na nowy tydzień :)) i to jeszcze ile dzięki pozdrawiam jacek

coś wiem ale babki bez ikry to też koszmar pozdrawiam Jacek

dzięki za uśmiech pozdrawiam Jacek

jako ballada do dobrej muzyki ok. jako samodzielny kawałek poezji - rozwleczony treściowo pozdrawiam Jacek

czy bez jednego wersu wiersz coś stracił z klimatu i treści? pozdrawiam Jacek

mnie też ks. Twardowski urzekł a jeszcze Ci powiem że gościł na tym forum jako jeden z pierwszych swoich wierszy napisałem: "Pamiętaj - kochaj ludzi" „Pamiętaj - kochaj ludzi, Tak szybko odchodzą.” Bo gdy dzień się budzi Nowi ludzie się rodzą. Odchodzą za smugę cienia W pojęciu naszym ludzkim. Przeżyli swoje cierpienia W czasie zawsze za krótkim. „Pamiętaj – kochaj ludzi”, A nie miejsca pobytu. Ranek tu dziś Cię zbudził A dotrwasz tu do świtu? Kochaj tych, co odeszli A nie po nich wspomnienia I grobów ich nie czcij Bo tam zmarłych nie ma. „Pamiętaj – kochaj ludzi”, Gdyż oni Ci pomogą. Nawet w największym trudzie Ktoś zawsze będzie z Tobą. W momencie kryzysu Gdy duch Twój odlata, Przyjdą Twoi bliscy Ci z Tamtego Świata. „Pamiętaj – kochaj ludzi”, Miłością taką zwykłą A tych, co odeszli Kochaj ich – modlitwą.

inspirowany wierszem "twojej" powiem Ci cicho przy samym uchu gdy się zakochasz to nie w leniuchu nie daj się nabrać na żaden bajer wybierasz chłopa niech będzie z jajem niech oczaruje gestem i słowem czynów nie zamknie mruganiem powiek niechaj świat wokół sobą wypełni stalowym mieczem wywoła drżenie skończy pieszczotą spowitą w całość zamruczysz słodko jeszcze i mało powtórzę cicho przy samym uchu w każdym się kochaj lecz nie w leniuchu a teraz bastuj i zamilcz proszę i nie narzucaj słodkiej jak groszek czasem ognistej brzemiennej czarem rzeczy przyjemnej nie obróć w karę i nie ucinaj co już ucięte wymaż z pamięci i nie mów więcej poszukaj kogoś kto Cię poniesie w powabną piękną złocistą jesień po raz ostatni szepnę przy uchu znów się zakochaj lecz nie w leniuchu

powiem Ci cicho przy samym uchu gdy się zakochasz to nie w leniuchu nie daj się nabrać na żaden bajer wybierasz chłopa niech będzie z jajem niech Cię czaruje gestem i słowem czynów nie zamknie mruganiem powiek niechaj wypełni świat wokół gestem stalowym czynem dopełni resztę zamknie pieszczotą spowitą całość zamruczysz słodko jeszcze i mało powtórzę cicho przy samym uchu w każdym się kochaj lecz nie w leniuchu a teraz bastuj i zamilcz proszę i nie narzucaj słodkiej jak groszek czasem ognistej brzemiennej czarem rzeczy przyjemnej nie obróć w karę i nie ucinaj co ma ucięte wymaż z pamięci i nie mów więcej poszukaj kogoś kto Cię poniesie ukaże piękną złocistą jesień po raz ostatni szepnę przy uchu znów się zakochaj lecz nie w leniuchu :)))

mi pierwsza wersja bardziej pasuje chociaż w drugiej też jest fajny kąsek o patrzeniu pochyło tym razem wyszło Ci tak bardziej opisowo. Na Twoim miejscu powróciłbym za tydzień i potraktował sentencyjnie - słowa tylko konieczne ale to moja uwaga:)) pozdrawiam serdecznie Jacek

Emilu gdy nie rymy rzeczownikowe w strofach 1-3 to byłoby super aż mnie poniosło: słowami ubiera poczochrane myśli z chwilą która spada może strofę ziścić maluje nastroje kolorem wyrazów w sekretnej zadumie sentencję wyważy wsłuchując dyskretnie w codzienności echa szczypiorkiem satyry jeszcze się uśmiecha niby się zatraca chcąc wrażeniom ulec pamiętając zawsze że sługą jest i królem pozdrawiam Jacek