Marlett

stojąc na wielkiej kuli zapatrzona błądzę impulsami nieskończony wszechświat odurza magiczne myślenie znika powierzchowność przeczucia wymuszone poznania zacierają zmysły przeważają bajeczne przeciwności zbawienne nastroje pobudzają pragnienia łagodną linią dążą w objęcia morfeusza tylko w snach- ucieczka

Dobry pomysł na wiersz. PozdrawiaM.

nagła gorączka wytwarza powłokę otoczenie wyzwala patynę nie zatwardziałość a chłód metalu z usposobienia wyznacza niewłaściwą granicę szczelnie zamyka fantazję nastrój spaja z powierzchnią nie złotem się szlachetni

Jesienny liryk, już w warsztacie przypadł w gusta,ładny. PozdrawiaM.

Dziękuję za koment.Zmieniłam zapis. Serdecznie pozdrawiaM.

Intrygujące,zmusza do myślenia i poszukiwań. Ostatnio moje klimaty. Z plusem pozdrawiaM.

Tomku,dziękuję za pomoc. Przyznaję ,miałam mały problem z zapisem. Z wdzięcznością pozdrawiaM.

zmieniłam drugą strofę-hmm.

Po pirwszym czytaniu;Co te dłonie mogą wyprawiać?W głowie się nie mieści!:)))))))) PozdrawiaM.

wina win się trzyma dobrze pić niewinnie i dolewać wina. PozdrawiaM.

na ziemi twarzą w dół katalepsja dociska spustoszenie umysłu naprawić nie sposób to jeszcze nie śmierć modlitwa nie jest prośbą o pomoc w lęku zmienia się krajobraz nim bachorza zaleje ostatnią godzinę na nic pokora w upokorzeniu

Jesienna zaduma. Prawda o tej porze roku i życia. Piękne przerzutnie.Czuje się klimat jesieni. PozdrawiaM.

Jacku Twoje wiersze są ciepłe i czułe.Przyjemnie je czytać. Ale wszyscy nie możemy pisać tak samo. PozdrawiaM.

Hm,''zwieracz'' mało poetycki. PozdrawiaM.

Witaj Natko! dwa ziarna żeglujące ku sobie PozdrawiaM.

Z małym dreszczykiem daję+++. PozdrawiaM.

Ja też.

Ja również. Dziękuję za zaglądanie do mnie. PozdrawiaM.

Dz. C. C.?

''koniec cytatu''-byleby nie było nudno.

Jak? Nie może być inaczej!

Wygrana cieszy,przegrana uczy. PozdrawiaM.

tyle ciepła ile odda ciało ciepłe pozyska inspiracja

Adasiu,podoba się ten jesienny obraz. Widzę misterność w w uplataniu. PozdrawiaM.