Marlett

Ewo! Wiesz,czasem dobrze napisać wiersz w nim wszystko możliwe. Bzrdzo dziękuje za dobre słowa:)) Uśmiechu.

Anno! Dziękuję ,ale moje marzenia tak daleko nie siegają. Myślę, przed tomikiem będzie inna forma pokazania wierszy ...ale to przyszłość. Radości.

Ateno! Mgła lubi bezwietrze:)) Bardzo dziękuję. PozdrawiaM.

Bartku! Ucieszyłeś mnie swoim komentrzem:)) Mówisz 7 wers...może zmienię jak coś ciekawego wymyślę. Dzięki. Uśmiechu.

Ateno! tak trudno pogodzić życie i marzenia Marzenia mamy przez całe życie. Czasem uważamy ,że są nierealne do spełnienia, a czasem niespodziewanie spełniają się i prowadzą w nieznane. Z plusem pozdrawiaM.

Kasiu! dum spiro spero pod kolanami rozpoczyna się droga nie chodzę w pokoju Chrystu bardzo wymowna strofa. ''póki oddycham, nie tracę nadziei'' Radości.

Marku! dla mnie ten wers najciekawszy; Czy nie wyjdzie wspomnieniem z ukrycia? Radości.

Podobało się w W. Teraz dosrawiam +++. Serdeczności.

nie mam głosu jak muza niespodziewanie targam się na być zawsze zbyt kruche mgłą przysiadam na bezwietrzu nie dotykam jeszcze ziemi a chłód wywołuje dreszcze przesłaniam spojrzenia i nie kłamię mówiąc mam dwa życia

Bajeczko ! Lekko ,przyjemnie ...a ja w nocy spać nie mogę i słucham rechotu żab:))) Serdeczności.

Egzegeto! Nie znam pierwszej wersji. Ja wiersz kojarzę z kolibrem. w egzotycznym zapachu pije czując się bosko ..ale już wszystko zostało wyjaśnione:)) Serdeczności.

Piotrze! Powieszchnie bywają różne choćby wypukłe i wklęsłe. Dzięki wieczny optymisto:))) Radości.

to wszystko dzieje się na niby, świat cały jest żartem człowieka, sam poznał tej machiny tryby, samotnie od niej dziś ucieka może tak?

Talarku! nadal się kłócą bogactwo i bieda Bogactwo i bieda istnieją na zasadzie przeciwieństw i nie dojdą do porozumienia nigdy.Co było by z tego mixu? Radości.

Podzielam zdanie Piotra. Wycięłabym wszystkie ''niby''.Wiersz obejdzie się bez nich, a czytelnik nie będzie zmęczony. PozdrawiaM.

szlachetnym kruszcem zbliża kontrasty własnych faktur Jacku! Dzięki za komentarz. Serdeczności:)))

miałaś być jedna rozmieniłaś się na dwie jedna to wiele ,a dwie ? radości.

karuzela wystarczy:))) -metaforyczna

Jacku! Kiedy ''samotność dokucza jak zgaga'' lato też wydaje się do d... PozdrawiaM.

Piotrze! Myślę ,że ''konik na biegunach''...hm..? Od karuzeli wystarczająco kręci się w głowie. PozdrawiaM.

wyryty na korze jeden znak szerokich gestów wypełniony szlachetnym kruszcem zbliża kontrasty własnych faktur zagęszcza się rozproszenie matowość w połysk zmienia szorstkość wygładza powierzchnię obejmij z pewnością uzdrawiasz

Spito! Dzięki za uwagi , cieszę się ,że znalazłeś w wierszu trochę ciepła:)) Uśmiechu.

Michał! ''dziękuję'' mówi wszystko. Czasem lepiej milczeć niż wypowiedzieć niepotrzebne słowa. Może zamiast ; ''zapada milczenie'' - ''codzienne milczenie'' Uśmiechu.

Pierre! Dzięki, że dostrzegasz wiecej w na pozór zwyklym wierszyku. Serdeczności.

Dobrego zawsze zbyt mało ...ale trzeba cieszyć się tym co możliwe. Uśmiechu.