Oxyvia

Witaj, Bea! Dawno Cię tu nie było! Dzięki za opinię. Czy drastycznie?... Każdy ma swoje odczucia. :) PS. Nie rozumiem, co napisałaś w PS-ie, bo nie mam kilku nicków...

Mario, dziękuję za opinię i przemyślenia - są dla mnie bardzo cenne. Tak, pewna delikatna ironia w ostatniej strofie jest jak najbardziej zamierzona, podobniejak górnolotna przesada w drugiej... Fajnie, że to wyczułaś. Pozdrawiam serdecznie nową Czytelniczkę. :)

Dziękuję za to uczucie. :) Nawet, jeśli ta trecia nie trafiła akurat w Twoja wrażliwość - cenne jest to, że dwie pierwsze trafiły. Dziękuję za dobrą opinię i odwiedziny nowego Czytelnika. :)

Efemerydo, bardzo dziękuję, cieszę się z dobrej opinii o wierszu i z wizyty nowej Czyetlniczki. Ja także pozdrawiam noworocznie. :)

Alicjo, bardzo dziękuję. Można różnie ten wiersz interpretować; ciekawa jestem, kto jak go odbierze? Jak by nie było, najważniejsze, aby wiersz zrobił wrażenie na Czytelniku - o to właśnie chodzi. Pozdrawiam serdecznie. :)

A ja mam jeszcze pytanie, czy - obok Ulubionych Wierszy - wrócą jeszcze Ulubieni Autorzy? To dla mnie bardzo ważne! Dawało to możliwość powrotu do autorów, których już tu nie ma, a których się lubiło i ceniło. Albo do wierszy obecnych autorów, do których bez tej opcji dużo trudniej trafić.

Nie wierzę, że nic nie czuję. Przecież stoję nad dziecka grobem wytrwale, twardo, od lat, niczym nieszczęsna Niobe, dźwigam katusze, bóle, gdy obok mija świat. Nie wierzę, że nie płaczę. Wszak łzy ciekną mi po sukience i po ręce kamiennej też, rzeźbią rysy twarzy w udręce, serce w męce rozpacza, kołacze, ilekroć pada deszcz... Nie kochałam? Ja w to nie wierzę! Jestem wielka i kunsztowna, popatrz! Już z daleka wyrażam straszny ból! Rzeźba wielce kosztowna na pokaz, żeby każdy widział, jak szczerze i jak wiecznie opłakuję mały grób!...

Bardzo dobry wiersz. Ale gęsty - jak koszmar - trzeba by kilka razy przeczytać każdą część, żeby poskładać je wszystkie dokładnie w całość. Jutro wrócę. :)

Już wiem! :)

Dobre. Żal mi tej kobietki. Sama ongiś miewałam takie stany. Dopóki nie zorientowałam się, że jest to słabość, bezradność - i nic więcej. ;)

Bardzo mi się podoba. Uświęcanie tego, co się najpierw samemu podeptało i zepsuło - o, to bardzo częste i ludzkie, niestety. Tak samo postąpiono z Chrystusem i z innymi wielkimi świata tego. Co do interpunkcji - podzielam zdanie Ani Pary. I nie tylko o kropki tu chodzi, ale i o przecinki. Natomiast jeśli nie lubisz kropek - to całkiem wyrzuć interpunkcję. Jak się dodaje te nowe plusy, u licha???

MASZ!!!

Drogi Angello, życzyłabym sobie, żeby wróciły na forum nie tylko wszystkie wklejone na nim wiersze i komentarze (nieraz w formie wspaniałej poezji!), ale także - aby wróciły funkcje forum, które kiedyś działały i były przydatne. Np.: funkcja marginesowych kropek przy skomentowanych przez czytelnika wierszach - teraz naprawdę się gubię, które wiersze już komentowałam, podobnie jak na innych forach - a Forum Poezja.Org zawsze było u mnie na 1-ym miejscu, szczególnie za te udogodnienia (które teraz znikły - dlaczego?). Mam nadzieję, że park przywróci swoją dawną wartość, urodę i użyteczność. Pozdrawiam. Joanna Jankowska.

Mnie tez oburza mordowanie zwierząt dla rozrywki. Ale poza tym wiem, że zwierzęta nie mają w sobie mniej duszy niż ludzie. Nie mniej - to na pewno. Najlepszego w Nowym Roku, Marku!

Ładny wiersz, Alicjo, chociaż... czytywałam Twoje dużo lepsze. Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!

Przepiękne. Naprawdę strasznie mi się podoba. Masz wielki talent, Anko!

Czyli kto pod kim dołki kopie... A to drań zięć, co złapał się na własną ość! Kto ością wojuje, ten od ości ginie! Buziaki i najlepszego wo Nowym Roku, Ewo! :)

No właśnie. Poza tym nie da się edytować własnego nicka. Może w ramach udoskonalania forum dałoby się wprowadzić możliwość edytowania tych dwóch rzeczy? Taka możliwość jest na wszelkich innych znanych mi forach, więc sądzę, że i tu byłoby można.

No właśnie. Poza tym nie da się edytować własnego nicka. Może w ramach udoskonalania forum dałoby się wprowadzić możliwość edytowania tych dwóch rzeczy? Taka możliwość jest na wszelkich innych znanych mi forach, więc sądzę, że i tu byłoby można.

Witaj w Nowym Roku, Staśko! Jestem pewna, że komentowałam Twój wiersz. Nie wiesz, co się stało z najnowszymi komentarzami? Czy zniknął tylko mój, czy inne także? Życzę Ci duuużo szczęścia w 2012 roku, Kochana!

Jesteście niemożliwi! ;-DDDDD Bo mężczyzna nie wie przecież co tez do głowy zaświta tak rozdrażnionej kobiecie, różnych sposobów się chwyta. Tak to jest już na tym świecie każdy chłop niech o tym wie nie narażaj się kobiecie bo może się skończyć źle. Z pozdrowieniem:))) Bo mężczyźni już od dziecka są straszeni przez mamusie, że ich baba jaga pożre, gdy będą niesforni. Więc chowają się za kieckę mamy, babci, cioci Lusi, swych kariatyd, wielkich kobiet, wszechmocnych, potwornych!... ;-) Jeszcze raz pozdrawiam i życzę spokojnego popołudnia.

A dlaczego, Henryku? Ty się uzewnętrzniasz ze swoim uczuciem dla żony, więc dlaczego ja nie mogę z moim pechem i uczuciami wiecznej samotniczki?

Znam ten wiersz, ale widzę, że go poprawiłeś. I teraz jest lepiej. Wobec tego poprawiam go i u siebie w albumie. :-) Bardzo jest smutny w moim odczuciu - brzmi jak zmarnowana szansa na lepsze życie.

W bardzo mądrej Księdze pisze , że lepiej mieszkać kątem na dachu niż z kobietą zrzędną i swarliwą . A jak komina się nie ma - to co ?? Pozdrawiam ;-) Ooooo, no to - to już bardzo współczuję... To już ratunku ni mo! ;-) Buziaki, nieszczęsny zalękniony! ;-)))

No, a u mnie jest odwrotnie: kawka, świeca, lampka w oknie, czekam, czekam, wierzę, marzę... i dostaję wnet po twarzy. Bardzo dziękuję Ci za Twój wiersz o szczęściu, Henryku! Oby zawsze tak u Was się działo! Życzę Ci tego wielce! Oxy.