Berenika97

@Berenika97Serdeczne podziękowania! :)

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam serdecznie! :)

@Czarek Płatak Wielkie dzięki! Serdeczności! :)

@Czarek Płatak Serdeczne podziękowania! 💚

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Wszystkiego Najlepszego! :)

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Uściski! :))

@Czarek Płatak Serdecznie dziękuję! 💚

@Czarek Płatak Serdeczne podziękowania! :))

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! To największy dla mnie komplement. :)))

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Serdeczności! :)

@Alicja_Wysocka @Czarek Płatak Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)))

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.

@Christine Bardzo dziękuję! A jak mam nie pomagać, skoro wyciągają moje sumienie. :))) Pozdrawiam. @Czarek Płatak Serdecznie dziękuję! :) Pozdrawiam.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! "jałowy" - dla mnie, obserwatora :))) Pozdrawiam.

@Marek.zak1 Twój Mistrz to genialny strateg - lakoniczna i treściwa rada - nie odbieraj sobie możliwości, ale idź w to ze świadomością, że prawdopodobieństwo sukcesu jest niewielkie. Czasem jednak to "rzadko" oznacza właśnie twoją wyjątkową sytuację. :))) Jak Pytia! Pozdrawiam.

@Radosław W sumie to możesz mieć rację! Zaczyna się niewinnie od "dlaczego każdy jest taki wyjątkowy", a kończy o 3 nad ranem na rozważaniach o naturze rzeczywistości z paczką chipsów w ręku. Pętla myślowa to podstępna bestia - kręcisz się w kółko jak pies goniący własny ogon, tylko mniej uroczo i z większą frustracją. :) To chyba dziś nie wejdę w te rozważania. :)) Nie mam chipsów. :)

@Leszczym Kiedyś słyszałm, że "Nie ma żartów, które nie wychodzą - są tylko odbiorcy, którzy nie dorośli do geniuszu" Twój tekst to żart. A mój żart - to potraktować go zupełnie "poważnie". :))) Może to dziwne, że są - ale na pewno to jest fajne, że są. :))) Pozdrawiam.

Przez głowę przebiegła mi przebiegła myśl.

@Kamil Olszówka To bardzo intymne i odważne świadectwo wiary. Czuć w każdym wersie autentyczne wzruszenie i ból związany z aktem profanacji, który stał się punktem wyjścia do głęboko osobistej modlitwy. Najbardziej porusza mnie ta bezradność - "będąc tam obecny jedynie duchem, z kosza nie mogłem go podnieść". Duchowa obecność, która jest jednocześnie tak intensywna i tak bezsilna wobec materialnego świata. Ta niemoc sprawia, że wiersz nabiera jeszcze większej szczerości. Niezwykle przejmująca jest ta droga od furii i oburzenia, przez pragnienie fizycznego gestu czci aż po deklarację miłości. Twój tekst emanuje wrażliwością i szczerością, dlatego jest piękny. Pozdrawiam.

@Radosław Raczej filozofuję! :)) A to już staje się niebezpieczne. :)

@Radosław Tak jak każdy jest wyjątkowy i niepowtarzalny - zawsze mnie to fascynowało. :)

@Kamil Olszówka Serdecznie dziękuję! :)

@Kamil Olszówka Serdecznie dziękuję! :))

@Simon Tracy To sprawia, że wiersz żyje dłużej w wyobraźni - każdy czytelnik może dokończyć tę historię po swojemu. Właśnie w tym tkwi siła takiego zakończenia. Gdy koniec pozostaje otwarty, czyni to z czytelnika współtwórcę, nie tylko odbiorcę. :)

@Radosław Słusznie! Jak już się pieścić, to nie z kocimi łbami. :)