wierszyki

Tysiąc lat jak z platka :) Wszyscy wiemy, że zawsze chodziło o (politykę), nie o to, by stać się dobrym (lepszym). Pzdr 🌼

jeden mam rok po okamgnieniu widziałam nagość ludzi zbyt wielu mama tak kładła mnie na podusi umyła dała zjeść ogrzać w duszy kim była Stasia i czy straciła sens życia z ludźmi - li - wszyscy odchodzą zapominają co sprzed godziny godzinki tylko zostają ze mną

No prawie że mili ;-) Pzdr :-)

Listy to było coś. Pzdr.

Tak też mogłoby być :) Różne są góry, są i strzeliste. Mi się zwykle widzą bardziej dalekie czy trudno dostępne. Wierzchołki akurat to nie zawsze szczyty gór. Jak wytuszowane gałązki choin, ze śniegu w górach prężą się śmiałe. Jeszcze dziś stopą nikt dróg nie zmierzył. Tylko gałązki przebiły dale. Może bliższe by było coś takiego, trudno mi to uchwycić : same wierzchołki z posypanych śniegiem gór liczą się drzewa Pozdrawiam 🌼 U nas biało. Pozdrawiam :)

Tak właśnie. Nie kończący się. Lub nic nowego, można i tak i tak powiedzieć. Pzdr 🌼

Błoto dla wielu zwierząt w gorącym klimacie jest bardzo cenne. A słoń aż wychodzi z wierszyka. Ochlapać wręcz może,umykaj :) Pzdr🌼

Kiedy miałam kilka lat, ogłoszono stan wojenny. Wysłuchaliśmy komunikatu przez radio, które zwykle było puszczane nad ranem. Choć jeszcze było ciemno, mogliśmy wykorzystać nagle dany nam czas na koziołki i inne radosne wygłupy. Cieszyłam się, że zostanę w domu, ale nagłą sielankę przerwała mama, wyjaśniając, że to znaczy, iż mogą nadjechać czołgi. Odtąd, od tego dnia i tej godziny, czołgi mogły wynurzyć się w każdej chwili, zwłaszcza że nie tak daleko znajdowała się jednostka wojskowa. Mijaliśmy się czasem w drodze do lasu, gdy wyjeżdżały na poligony, zza mijanych murów, wracając. W święta je odwiedzaliśmy, nieruchome, ustawione jeden obok drugiego, niosąc im w sercach kolorowe chryzantemy. Tym razem tylko opuściły swoje pudełka i jak nakręcane zabawki wyjechały w strajkujących, przeciw bliżej nieznanemu wrogowi, który czai się tuż, tuż. Gdy zniknęła koleżanka z klasy, uciekała przed czołgami. To właśnie one z bliżej niezrozumiałych mi powodów nakazały opuścić dom małej dziewczynce o dwóch warkoczykach zawiązanych na kokardki, zupełnie takiej samej jak ja. Dopiero co bawiłyśmy się u mnie w domu i na umówiony sygnał udawałyśmy przerażenie, zaglądając przez przedpokój w puste oczodoły straszliwej maski Króla Olch. Eksponat już rangi historycznej, zaprojektowany przez pana Zitzmana. Skądinąd ręce, które ją wykonały, były przedłużeniem nierealności wszelkich alternatywnych zakończeń, jakie niesie z sobą teatr. Na domiar złego, zamieszkałam przy drodze oznaczonej w planach jako droga ewakuacyjna dla czołgów. Naprzeciw możliwemu niebezpieczeństwu posadzono szpaler drzew. Okna wybudowano wyłącznie w ścianach sąsiadującymi z tymi, których usytuowanie mogłoby zdradzić, iż ktoś chciałby usłyszeć lub potajemnie zobaczyć wyjeżdżający na misję czołg. Schowaliśmy się tam, drzewa wybujały do góry, szansa na niezauważenie nas, wysoce wzrosła. Życie jednego człowieka, cóż znaczy w żarcie historii.

Bardzo dziękuję. Nie zawsze jest taka przejrzystość powietrza. Pzdr 🌼 . Dziękuję również MirosławC Ajar41, Czarek pozdrawiam 🌼

Och, tak:) Dziękuję, miłego dnia 🌼

Dziękuję @viola arvensis @huzarc @Sylvia @Marek.zak1 Pozdrawiam 🌼

le croissant - że tego ;) Pzdr 🌼

Ja z tych co mają zawsze parasol. Z torebki już dawno przerzuciłam się na plecaczek :) Zmoknę i owszem, ale nie doszczętnie. Pzdr 🌼

wyłoniły się z posypanych śniegiem gór same wierzchołki

Może lepszy niejeden kawałek niż jeden nieustanny kawał. Pozdrawiam 🌼

Ciekawy. U mnie za A,B,,C dzisiaj kupili cztery czyste na jeden raz do wątłej jednorazowej. Pzdr 🌼

Najgorzej to jednak pisać pod głosy dla glosow i dusić się w nieustannym lukrze. To już lepiej chyba po nic ;) pzdr 🌼

Tego akurat wiersza nie rozumiem, ale wyobrażam sobie parę ludzików w jakiejś kreskówce lub grze, która jest ich życiem. Towarzyszenie sobie to być może to jedno dobre, co jedynie możemy lub nie. 🌼

Oto dyrygent w białych rękawiczkach. Przeciąga basy wraz z grzbietem, co na nim frak. Biała muszka. Do miękkich eskarpin pauzy stosuje lub używa smyczka. Tak ulizany, a oko zmrużone. Blisko dla dłoni lśnią w cętki lampasy — czyżby odświeżył poszetką z brustaszy futro dachowca, acz trójkolorowe. Skacze na podium: Czy lepiej w obcasach? Albo do kłusa, bom żwawy jak rumak! W cholewkach buty zdo-biły-by w parach. Zatem go słucham, bo wszystko zrozumiał. Tu się podpiszę: Jan nie kot Młynarczyk. Najmłodszy, ale nie myślę iść walczyć.

Czary Mary bęc Nie ma mnie tu więc :) Ale to nie czary... Miłego dnia huzarze 🌼 I Iwonko pa

Ale to z dzisiaj :-) dziś dzieci są bezustannie bombardowane treściami antyreligijnymi, to codzienność. I oby to była po prostu neutralność, nie byłoby tematu. Dlaczego można się przebrać dowolnie ale szczególnie za czarownice? Niby to śmieszne, ate tak się wydaje na początku. Pzdr.

A co to jest świat magii? Kiedyś był zwany bajką, fantazją, krotochwilą, gawędą, klechdą, sagą, z niej morał, by zrozumieć tajniki serc i wartość: kot w butach chwalił wierność, konszachty z diabłem — mag zaś.

Troszk3 tak właśnie jest, że pisanie regularnych wierszy podobne jest do programowania. Czasem to informatyka chce nas w czymś wyręczyć, a może częściej odwrotnie. Ludzie upodabniają do do automatów. Czy to jest brachykolon, to nie wiem i nie wiem do czego taka wiedza była by mi w czymś potrzebna Pzdr

Dziękuję :) https://www.facebook.com/share/r/181ZCezkPv/ Dziękuję :) Też lubiłam tak patrzeć. Ten akurat wierszyk chyba mi się nie udał, dziękuję za miłe słowo :) Troszkę jeszcze poprawiłam,. może teraz jest lepiej, dziękuje :-)))

Z rondelka z wodą dla ptaków moment — upija wiewiórka. Tak wolno szybują ptaki, tylko by wyschły piórka. Nam los zaś zesłał podatki, fundusze dał narodowe. Gustowny kapelusz Małej Niebieskiej — dlaczego nie chcesz, pokaż im w szkole. https://demotywatory.pl/5321343/Halina-Rogozinska-ps-Mala-Niebieska-o